یوشَع 22
22
بازگشت قبیلههای شرقي
1آنگاه یوشَع رِئوبينيان و جاديان و نصف قبیله مَنَسی را خوانده، 2به ايشان گفت: «شما هر چه موسی خادم خداوند به شما امر فرموده بود، نگاه داشتيد، و کلام مرا از هر چه به شما امر فرمودهام، اطاعت نموديد. 3و برادران خود را در اين روزهای دراز تا امروز ترک نکرده، وظیفهای را که يهوه خدای شما، امر فرموده بود، نگاه داشتهايد. 4و الان يهوه خدای شما به برادران شما آرامی داده است، چنانکه به ايشان گفته بود. پس حال به خيمههای خود و به زمین ملکيت خود که موسی خادم خداوند از آن طرف اُردن به شما داده است، بازگشته برويد. 5اما بسیار مراقب باشید تا فرمان و شريعتی را که موسی خادم خداوند به شما امر فرموده است، به جا آوريد تا يهوه خدای خود را محبت نموده، به تمامی طريقهای او رفتار نماييد و اوامر او را نگاه داشته، به او بچسبيد و او را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنید.» 6پس یوشَع ايشان را برکت داده، روانه نمود و به خيمههای خود رفتند.
7و به نصف قبیله مَنَسی، موسی ملک در باشان داده بود، و به نصف ديگر، یوشَع در اين طرف اُردن به سمت مغرب در ميان برادران ايشان ملک داد. و هنگامی که یوشَع ايشان را به خيمههايشان روانه میکرد، ايشان را برکت داد. 8و ايشان را مخاطب ساخته، گفت: «با دولت بسيار و با احشام بیشمار، با نقره و طلا و مس و آهن و لباس فراوان به خيمههای خود برگرديد و غنيمت دشمنان خود را با برادران خويش تقسيم نماييد.» 9پس پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی از نزد قوم اسرائیل از شيلوه که در سرزمين کنعان است برگشته، روانه شدند تا به سرزمين جلعاد، و به زمين ملک خود که آن را به واسطه موسی مطابق فرمان خداوند به تصرف آورده بودند، بروند.
10و چون به حوالی اُردن که در سرزمين کنعان است رسيدند، پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی در آنجا به کنار اُردن قربانگاهی بنا نمودند، قربانگاهی که عظمت چشمگیری داشت. 11و قوم اسرائیل خبر اين را شنيدند که اينک پسران رئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی، به مقابل سرزمين کَنعان، در حوالی اردن، در کنارهای که از آنِ قوم اسرائیل است، قربانگاهی بنا کردهاند. 12پس چون قوم اسرائیل اين را شنيدند، تمامی جماعت قوم در شيلوه جمع شدند تا برای مقابله ايشان برآيند.
13و قوم اسرائیل فينِحاس پسر اِلعازار کاهن را نزد پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی به سرزمين جلعاد فرستادند. 14و با او ده رئيس، يعنی يک رئيس از هر خاندان پدران از تمامی قبایل اسرائیل را که هر يکی از ايشان رئيس خاندان پدران ايشان از طایفههای قوم اسرائیل بودند. 15پس ايشان نزد پسران رئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی به سرزمين جلعاد آمدند و ايشان را مخاطب ساخته، گفتند: 16«تمامی جماعت خداوند چنين میگويند: ”اين چه فتنه است که به خدای اسرائيل برپا کردهاید که امروز از پیروی خداوند برگشتهايد و برای خود قربانگاهی ساخته، امروز از خداوند رویگردان شدهايد؟ 17آيا گناه فِغور برای ما کم است که تا به امروز خود را از آن پاک نساختهايم، اگرچه وبا در جماعت خداوند عارض شد. 18شما امروز از پیروی خداوند برگشتهايد و واقع خواهد شد چون شما امروز از خداوند رویگردان شدهايد که او فردا بر تمامی جماعت اسرائيل غضب خواهد نمود. 19و ليکن اگر زمين ملکيت شما نجس است، پس به زمين ملکيت خداوند که مسکن خداوند در آن ساکن است، عبور نماييد و در ميان ما ملک بگيريد و از خداوند رویگردان نشويد و از ما نيز رویگردان نشويد، در اين که قربانگاهی برای خود به غیر از قربانگاه يهوه خدای ما بنا کنيد. 20آيا عَخان پسر زِراح درباره چيز حرام خيانت نورزيد؟ پس بر تمامی جماعت اسرائيل غضب آمد و آن شخص در گناه خود تنها هلاک نشد.“»
21آنگه پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی در جواب رئیسان قبايل اسرائيل گفتند: 22«يهوه خدای خدايان! يهوه خدای خدايان! او میداند و اسرائيل نیز بداند اگر اين کار از سر عصیان يا از سر خيانت بر خداوند بوده باشد، امروز ما را خلاصی مدهید، 23که برای خود قربانگاهی ساختهايم تا از پیروی خداوند برگشته، قربانی سوختنی و هديه آردی بر آن بگذرانيم و قربانیهای سلامتی بر آن تقدیم کنیم؛ خود خداوند از ما بازخواست بنمايد. 24بلکه اين کار را از راه احتياط و هوشياری کردهايم، زيرا گفتيم شايد در وقت آينده پسران شما به پسران ما بگويند: ”شما را با يهوه خدای اسرائيل چه کار است؟ 25چونکه خداوند اُردن را در ميان ما و شما، ای پسران رئوبین و پسران جاد حد گذارده است. پس شما را در خداوند نصیبی نيست.“ و پسران شما پسران ما را از ترس خداوند باز بدارند. 26پس گفتيم برای ساختن قربانگاهی به جهت خود تدارک ببينيم، نه برای قربانی سوختنی و نه برای سایر قربانیها، 27بلکه تا در ميان ما و شما و در ميان نسلهای ما بعد از ما شاهد باشد تا عبادت خداوند را به حضور او با قربانیهای سوختنی و قربانیهای سلامتی خود به جا آوريم، تا در زمان آينده پسران شما به پسران ما نگويند که ”شما را در خداوند هيچ بهرهای نيست.“ 28پس گفتيم اگر در زمان آينده به ما و به نسلهای ما چنين بگويند، آنگاه ما خواهيم گفت: ”نمونه قربانگاه خداوند را ببينيد که پدران ما ساختند، نه برای قربانی سوختنی و نه برای سایر قربانیها، بلکه تا در ميان ما و شما شاهد باشد.“ 29حاشا از ما که از خداوند روی گردانیم و امروز از متابعت خداوند برگرديم و قربانگاهی برای قربانی سوختنی و هديه آردی و قربانی به غیر از قربانگاه يهوه خدای ما که پيش روی مسکن اوست، بسازيم.»
30چون فينِحاس کاهن و سروران جماعت و رئیسان طایفههای اسرائيل که با او بودند، سخنی را که پسران رِئوبین و پسران جاد و قبیله مَنَسی گفته بودند، شنيدند، در نظر ايشان پسند آمد. 31و فينِحاس پسر اِلعازار کاهن به پسران رِئوبین و پسران جاد و قبیله مَنَسی گفت: «امروز دانستيم که خداوند در ميان ماست، چونکه اين خيانت را بر خداوند نورزيدهايد. پس الان قوم اسرائیل را از دست خداوند خلاصی داديد.»
32آنگاه فينِحاس پسر اِلعازار کاهن و سروران از نزد پسران رِئوبین و پسران جاد از سرزمين جلعاد به سرزمين کَنعان، نزد اسرائيل برگشته، اين خبر به ايشان رسانيدند. 33و اين کار به نظر قوم اسرائیل پسند آمد و قوم اسرائیل خدا را متبارک خواندند و دیگر از جنگ با رِئوبینیان و جادیان به منظور نابود کردن سرزمینی که ایشان در آن سکونت داشتند، سخنی نگفتند. 34و پسران رِئوبین و پسران جاد آن قربانگاه را شاهد ناميدند، زيرا که ”آن در ميان ما شاهد است که يهوه خداست.“
Currently Selected:
یوشَع 22: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
یوشَع 22
22
بازگشت قبیلههای شرقي
1آنگاه یوشَع رِئوبينيان و جاديان و نصف قبیله مَنَسی را خوانده، 2به ايشان گفت: «شما هر چه موسی خادم خداوند به شما امر فرموده بود، نگاه داشتيد، و کلام مرا از هر چه به شما امر فرمودهام، اطاعت نموديد. 3و برادران خود را در اين روزهای دراز تا امروز ترک نکرده، وظیفهای را که يهوه خدای شما، امر فرموده بود، نگاه داشتهايد. 4و الان يهوه خدای شما به برادران شما آرامی داده است، چنانکه به ايشان گفته بود. پس حال به خيمههای خود و به زمین ملکيت خود که موسی خادم خداوند از آن طرف اُردن به شما داده است، بازگشته برويد. 5اما بسیار مراقب باشید تا فرمان و شريعتی را که موسی خادم خداوند به شما امر فرموده است، به جا آوريد تا يهوه خدای خود را محبت نموده، به تمامی طريقهای او رفتار نماييد و اوامر او را نگاه داشته، به او بچسبيد و او را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنید.» 6پس یوشَع ايشان را برکت داده، روانه نمود و به خيمههای خود رفتند.
7و به نصف قبیله مَنَسی، موسی ملک در باشان داده بود، و به نصف ديگر، یوشَع در اين طرف اُردن به سمت مغرب در ميان برادران ايشان ملک داد. و هنگامی که یوشَع ايشان را به خيمههايشان روانه میکرد، ايشان را برکت داد. 8و ايشان را مخاطب ساخته، گفت: «با دولت بسيار و با احشام بیشمار، با نقره و طلا و مس و آهن و لباس فراوان به خيمههای خود برگرديد و غنيمت دشمنان خود را با برادران خويش تقسيم نماييد.» 9پس پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی از نزد قوم اسرائیل از شيلوه که در سرزمين کنعان است برگشته، روانه شدند تا به سرزمين جلعاد، و به زمين ملک خود که آن را به واسطه موسی مطابق فرمان خداوند به تصرف آورده بودند، بروند.
10و چون به حوالی اُردن که در سرزمين کنعان است رسيدند، پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی در آنجا به کنار اُردن قربانگاهی بنا نمودند، قربانگاهی که عظمت چشمگیری داشت. 11و قوم اسرائیل خبر اين را شنيدند که اينک پسران رئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی، به مقابل سرزمين کَنعان، در حوالی اردن، در کنارهای که از آنِ قوم اسرائیل است، قربانگاهی بنا کردهاند. 12پس چون قوم اسرائیل اين را شنيدند، تمامی جماعت قوم در شيلوه جمع شدند تا برای مقابله ايشان برآيند.
13و قوم اسرائیل فينِحاس پسر اِلعازار کاهن را نزد پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی به سرزمين جلعاد فرستادند. 14و با او ده رئيس، يعنی يک رئيس از هر خاندان پدران از تمامی قبایل اسرائیل را که هر يکی از ايشان رئيس خاندان پدران ايشان از طایفههای قوم اسرائیل بودند. 15پس ايشان نزد پسران رئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی به سرزمين جلعاد آمدند و ايشان را مخاطب ساخته، گفتند: 16«تمامی جماعت خداوند چنين میگويند: ”اين چه فتنه است که به خدای اسرائيل برپا کردهاید که امروز از پیروی خداوند برگشتهايد و برای خود قربانگاهی ساخته، امروز از خداوند رویگردان شدهايد؟ 17آيا گناه فِغور برای ما کم است که تا به امروز خود را از آن پاک نساختهايم، اگرچه وبا در جماعت خداوند عارض شد. 18شما امروز از پیروی خداوند برگشتهايد و واقع خواهد شد چون شما امروز از خداوند رویگردان شدهايد که او فردا بر تمامی جماعت اسرائيل غضب خواهد نمود. 19و ليکن اگر زمين ملکيت شما نجس است، پس به زمين ملکيت خداوند که مسکن خداوند در آن ساکن است، عبور نماييد و در ميان ما ملک بگيريد و از خداوند رویگردان نشويد و از ما نيز رویگردان نشويد، در اين که قربانگاهی برای خود به غیر از قربانگاه يهوه خدای ما بنا کنيد. 20آيا عَخان پسر زِراح درباره چيز حرام خيانت نورزيد؟ پس بر تمامی جماعت اسرائيل غضب آمد و آن شخص در گناه خود تنها هلاک نشد.“»
21آنگه پسران رِئوبین و پسران جاد و نصف قبیله مَنَسی در جواب رئیسان قبايل اسرائيل گفتند: 22«يهوه خدای خدايان! يهوه خدای خدايان! او میداند و اسرائيل نیز بداند اگر اين کار از سر عصیان يا از سر خيانت بر خداوند بوده باشد، امروز ما را خلاصی مدهید، 23که برای خود قربانگاهی ساختهايم تا از پیروی خداوند برگشته، قربانی سوختنی و هديه آردی بر آن بگذرانيم و قربانیهای سلامتی بر آن تقدیم کنیم؛ خود خداوند از ما بازخواست بنمايد. 24بلکه اين کار را از راه احتياط و هوشياری کردهايم، زيرا گفتيم شايد در وقت آينده پسران شما به پسران ما بگويند: ”شما را با يهوه خدای اسرائيل چه کار است؟ 25چونکه خداوند اُردن را در ميان ما و شما، ای پسران رئوبین و پسران جاد حد گذارده است. پس شما را در خداوند نصیبی نيست.“ و پسران شما پسران ما را از ترس خداوند باز بدارند. 26پس گفتيم برای ساختن قربانگاهی به جهت خود تدارک ببينيم، نه برای قربانی سوختنی و نه برای سایر قربانیها، 27بلکه تا در ميان ما و شما و در ميان نسلهای ما بعد از ما شاهد باشد تا عبادت خداوند را به حضور او با قربانیهای سوختنی و قربانیهای سلامتی خود به جا آوريم، تا در زمان آينده پسران شما به پسران ما نگويند که ”شما را در خداوند هيچ بهرهای نيست.“ 28پس گفتيم اگر در زمان آينده به ما و به نسلهای ما چنين بگويند، آنگاه ما خواهيم گفت: ”نمونه قربانگاه خداوند را ببينيد که پدران ما ساختند، نه برای قربانی سوختنی و نه برای سایر قربانیها، بلکه تا در ميان ما و شما شاهد باشد.“ 29حاشا از ما که از خداوند روی گردانیم و امروز از متابعت خداوند برگرديم و قربانگاهی برای قربانی سوختنی و هديه آردی و قربانی به غیر از قربانگاه يهوه خدای ما که پيش روی مسکن اوست، بسازيم.»
30چون فينِحاس کاهن و سروران جماعت و رئیسان طایفههای اسرائيل که با او بودند، سخنی را که پسران رِئوبین و پسران جاد و قبیله مَنَسی گفته بودند، شنيدند، در نظر ايشان پسند آمد. 31و فينِحاس پسر اِلعازار کاهن به پسران رِئوبین و پسران جاد و قبیله مَنَسی گفت: «امروز دانستيم که خداوند در ميان ماست، چونکه اين خيانت را بر خداوند نورزيدهايد. پس الان قوم اسرائیل را از دست خداوند خلاصی داديد.»
32آنگاه فينِحاس پسر اِلعازار کاهن و سروران از نزد پسران رِئوبین و پسران جاد از سرزمين جلعاد به سرزمين کَنعان، نزد اسرائيل برگشته، اين خبر به ايشان رسانيدند. 33و اين کار به نظر قوم اسرائیل پسند آمد و قوم اسرائیل خدا را متبارک خواندند و دیگر از جنگ با رِئوبینیان و جادیان به منظور نابود کردن سرزمینی که ایشان در آن سکونت داشتند، سخنی نگفتند. 34و پسران رِئوبین و پسران جاد آن قربانگاه را شاهد ناميدند، زيرا که ”آن در ميان ما شاهد است که يهوه خداست.“
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company