اِرمیا 9
9
1کاش که سر من آب میبود
و چشمانم چشمه اشک.
تا روز و شب برای کشتگان دختر قوم خود
گریه میکردم.
2کاش که در بیابان منزلگاه مسافران میبود،
تا قوم خود را ترک کرده، از نزد ایشان میرفتم.
چونکه همگی ایشان زناکار
و جماعت خیانتکارند.
3زبان خویش را مثل کمان به دروغ میکشند.
در سرزمین قوی شدهاند، اما نه برای حقیقت.
زیرا خداوند میگوید:
از شرارت به شرارت ترقی میکنند،
و مرا نمی شناسند.»
4هر یک از همسایه خویش مواظب باشید ،
و به هیچ برادر اعتماد منمایید،
زیرا هر برادر از پا در میآورد
و هر همسایه به غیبت در گردش است.
5هر کس همسایه خود را فریب میدهد،
و ایشان به حقیقت صحبت نمینمایند،
و زبان خود را به دروغگویی آموختهاند،
و از کجرفتاری خسته شدهاند.
6خداوند میگوید که
مسکن تو در میان فریب است
و از مکر خویش نمیخواهند که مرا بشناسند.
7بنابراین یهوه صِبایوت#9.7 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. چنین میگوید:
«اینک من ایشان را به کوره گذاشته،
امتحان خواهم نمود.
زیرا به خاطر دختر قوم خود چه توانم کرد؟
8زبان ایشان تیر مرگبار است
که به فریب سخن میراند.
به زبان خود با همسایه خویش
سخنان صلحآمیز میگویند،
اما در دل خود برای او کمین میگذارند.
9پس خداوند می گوید:
آیا به خاطر این چیزها ایشان
را مجازات نرسانم
و آیا جانم از چنین قومی
انتقام نکشد؟
10برای کوهها گریه و شیون
و برای مرتعهای بیابان ماتم برپا میکنم،
زیرا که سوخته شده است
و هیچ کس از آنها گذر نمیکند،
و صدای رمه شنیده نمیشود.
هم پرندگان هوا و هم جانوران
فرار کرده و رفتهاند.
11اورشلیم را به تودهها
و مسکن شغالها تبدیل میکنم
و شهرهای یهودا را ویران و متروک
خواهم ساخت.»
12کیست مرد حکیم که این را بفهمد و کیست که دهان خداوند به وی سخن گفته باشد، تا از این چیزها خبر دهد که چرا زمین خراب و مثل بیابان سوخته شده است که هیچ کس از آن گذر نمی کند.
13پس خداوند میگوید: «چونکه شریعت مرا که پیش روی ایشان گذاشته بودم ترک کردند و صدای مرا نشنیدند و در آن رفتار ننمودند، 14بلکه پیروی سرکشی دل خود را نمودند، و از عقب بَعَلها که پدران ایشان آنها را به ایشان آموختند، رفتند. 15از این جهت یهوه صِبایوت، خدای اسرائیل چنین میگوید: اینک من اَفسَنتین#9.15 مادهای بسیار تلخ را خوراک این قوم خواهم ساخت و آب تلخ به ایشان خواهم نوشانید. 16و ایشان را در میان قومهایی که ایشان و پدران ایشان آنها را نشناختند، پراکنده خواهم ساخت و شمشیر را در پی ایشان خواهم فرستاد تا ایشان را هلاک نمایم.»
17یهوه صِبایوت چنین میگوید:
«تفکر کنید و زنان نوحه گر را بخوانید تا بیایند
و در پی زنان حکیم بفرستید تا بیایند.
18و ایشان عجله نموده، برای ما ماتم برپا کنند
تا چشمان ما اشکها بریزد
و مژگان ما آبها جاری سازد.
19زیرا که آواز نوحه گری از
صَهیون شنیده میشود که
”چگونه غارت شدیم!
چه بسیار خجل گردیدیم،
چونکه سرزمین را ترک کردیم
و مسکنهای ما، ما را بیرون انداختهاند.“»
20پس ای زنان، کلام خداوند را بشنوید،
و گوشهای شما کلام دهان او را بپذیرد
و شما به دختران خود نوحه گری را تعلیم دهید
و هر زن به همسایه خویش ماتم را.
21زیرا مرگ به پنجرههای ما برآمده،
به قصرهای ما داخل شده است
تا کودکان را از بیرون
و جوانان را از چهارسوها ریشهکن سازد.
22بگو، «خداوند چنین میگوید:
لاشههای مردمان مثل سرگین بر روی صحرا
و مانند بافه در پی دروگر افتاده است
و کسی نیست که آن را برچیند.»
23خداوند چنین میگوید: «حکیم، از حکمت خود فخر ننماید و نیرومند، از تنومندی خویش شادمان نشود و دولتمند به دولت خود نبالد. 24بلکه هر که فخر نماید، از این فخر بکند که فهم دارد و مرا میشناسد که من یهوه هستم، که رحمت و انصاف و عدالت را در زمین به جا میآورم. زیرا در این چیزها مسرور میباشم.» خداوند میگوید.
25خداوند میگوید: «اینک روزهایی میآید که ختنهناشدگان را با ختنهشدگان مجازات خواهم کرد. 26یعنی مصر و یهودا و اِدوم و عَمّونیان و موآب و آنانی را که گوشههای موی خود را می تراشند و در صحرا ساکنند. زیرا که تمامی این قومها ختنهناشده هستند و تمامی خاندان اسرائیل در دل ختنهناشده هستند.»
Currently Selected:
اِرمیا 9: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
اِرمیا 9
9
1کاش که سر من آب میبود
و چشمانم چشمه اشک.
تا روز و شب برای کشتگان دختر قوم خود
گریه میکردم.
2کاش که در بیابان منزلگاه مسافران میبود،
تا قوم خود را ترک کرده، از نزد ایشان میرفتم.
چونکه همگی ایشان زناکار
و جماعت خیانتکارند.
3زبان خویش را مثل کمان به دروغ میکشند.
در سرزمین قوی شدهاند، اما نه برای حقیقت.
زیرا خداوند میگوید:
از شرارت به شرارت ترقی میکنند،
و مرا نمی شناسند.»
4هر یک از همسایه خویش مواظب باشید ،
و به هیچ برادر اعتماد منمایید،
زیرا هر برادر از پا در میآورد
و هر همسایه به غیبت در گردش است.
5هر کس همسایه خود را فریب میدهد،
و ایشان به حقیقت صحبت نمینمایند،
و زبان خود را به دروغگویی آموختهاند،
و از کجرفتاری خسته شدهاند.
6خداوند میگوید که
مسکن تو در میان فریب است
و از مکر خویش نمیخواهند که مرا بشناسند.
7بنابراین یهوه صِبایوت#9.7 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. چنین میگوید:
«اینک من ایشان را به کوره گذاشته،
امتحان خواهم نمود.
زیرا به خاطر دختر قوم خود چه توانم کرد؟
8زبان ایشان تیر مرگبار است
که به فریب سخن میراند.
به زبان خود با همسایه خویش
سخنان صلحآمیز میگویند،
اما در دل خود برای او کمین میگذارند.
9پس خداوند می گوید:
آیا به خاطر این چیزها ایشان
را مجازات نرسانم
و آیا جانم از چنین قومی
انتقام نکشد؟
10برای کوهها گریه و شیون
و برای مرتعهای بیابان ماتم برپا میکنم،
زیرا که سوخته شده است
و هیچ کس از آنها گذر نمیکند،
و صدای رمه شنیده نمیشود.
هم پرندگان هوا و هم جانوران
فرار کرده و رفتهاند.
11اورشلیم را به تودهها
و مسکن شغالها تبدیل میکنم
و شهرهای یهودا را ویران و متروک
خواهم ساخت.»
12کیست مرد حکیم که این را بفهمد و کیست که دهان خداوند به وی سخن گفته باشد، تا از این چیزها خبر دهد که چرا زمین خراب و مثل بیابان سوخته شده است که هیچ کس از آن گذر نمی کند.
13پس خداوند میگوید: «چونکه شریعت مرا که پیش روی ایشان گذاشته بودم ترک کردند و صدای مرا نشنیدند و در آن رفتار ننمودند، 14بلکه پیروی سرکشی دل خود را نمودند، و از عقب بَعَلها که پدران ایشان آنها را به ایشان آموختند، رفتند. 15از این جهت یهوه صِبایوت، خدای اسرائیل چنین میگوید: اینک من اَفسَنتین#9.15 مادهای بسیار تلخ را خوراک این قوم خواهم ساخت و آب تلخ به ایشان خواهم نوشانید. 16و ایشان را در میان قومهایی که ایشان و پدران ایشان آنها را نشناختند، پراکنده خواهم ساخت و شمشیر را در پی ایشان خواهم فرستاد تا ایشان را هلاک نمایم.»
17یهوه صِبایوت چنین میگوید:
«تفکر کنید و زنان نوحه گر را بخوانید تا بیایند
و در پی زنان حکیم بفرستید تا بیایند.
18و ایشان عجله نموده، برای ما ماتم برپا کنند
تا چشمان ما اشکها بریزد
و مژگان ما آبها جاری سازد.
19زیرا که آواز نوحه گری از
صَهیون شنیده میشود که
”چگونه غارت شدیم!
چه بسیار خجل گردیدیم،
چونکه سرزمین را ترک کردیم
و مسکنهای ما، ما را بیرون انداختهاند.“»
20پس ای زنان، کلام خداوند را بشنوید،
و گوشهای شما کلام دهان او را بپذیرد
و شما به دختران خود نوحه گری را تعلیم دهید
و هر زن به همسایه خویش ماتم را.
21زیرا مرگ به پنجرههای ما برآمده،
به قصرهای ما داخل شده است
تا کودکان را از بیرون
و جوانان را از چهارسوها ریشهکن سازد.
22بگو، «خداوند چنین میگوید:
لاشههای مردمان مثل سرگین بر روی صحرا
و مانند بافه در پی دروگر افتاده است
و کسی نیست که آن را برچیند.»
23خداوند چنین میگوید: «حکیم، از حکمت خود فخر ننماید و نیرومند، از تنومندی خویش شادمان نشود و دولتمند به دولت خود نبالد. 24بلکه هر که فخر نماید، از این فخر بکند که فهم دارد و مرا میشناسد که من یهوه هستم، که رحمت و انصاف و عدالت را در زمین به جا میآورم. زیرا در این چیزها مسرور میباشم.» خداوند میگوید.
25خداوند میگوید: «اینک روزهایی میآید که ختنهناشدگان را با ختنهشدگان مجازات خواهم کرد. 26یعنی مصر و یهودا و اِدوم و عَمّونیان و موآب و آنانی را که گوشههای موی خود را می تراشند و در صحرا ساکنند. زیرا که تمامی این قومها ختنهناشده هستند و تمامی خاندان اسرائیل در دل ختنهناشده هستند.»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company