اِشعیا 40
40
تسلی برای قوم خدا
1تسلی دهید! قوم مرا تسلی دهید!
خدای شما میگوید.
2سخنان دلاویز به اورشلیم گویید
و او را ندا کنید که دوران سختیاش تمام شده
و گناه او بخشیده گردیده،
و از دست خداوند برای تمامی گناهانش
دو چندان یافته است.
3صدای ندا کنندهای در بیابان،
«راه خداوند را مهیا سازید
و طریقی برای خدای ما در صحرا هموار کنید.
4هر درهای برافراشته
و هر کوه و تپهای پست خواهد شد.
و کجیها راست و ناهمواریها
هموار خواهد گردید.
5و جلال خداوند آشکار گشته،
تمامی بشر آن را با هم خواهند دید،
زیرا که دهان خداوند این را گفته است.»
6صدایی میگوید:
«ندا کن!»
گفتم: «چه چیز را ندا کنم؟»
تمامی بشر گیاه است
و همگی زیباییاش مثل گل صحرا.
7گیاه خشک و گلش پژمرده میشود،
زیرا نفس خداوند بر آن دمیده میشود.
به یقین مردمان گیاه هستند.
8گیاه خشک شد و گل پژمرده گردید،
لیکن کلام خدای ما تا به ابد
استوار خواهد ماند.»
9ای صَهیون که مژده میدهی، به کوه بلند برآی!
و ای اورشلیم که مژده میدهی،
آوازت را با قوت بلند کن!
آن را بلند کن و مترس
و به شهرهای یهودا بگو که
«اینک، خدای شما است!»
10اینک خداوند یهوه با قوت میآید
و بازوی او برایش حکمرانی مینماید.
اینک مزد او با وی است
و مکافات او پیش روی او میآید.
11او مثل شبان گله خود را خواهد چرانید
و به بازوی خود برهها را جمع کرده،
به آغوش خویش خواهد گرفت
و شیر دهندگان را به ملایمت
رهبری خواهد کرد.
12کیست که آبها را به کف دست خود سنجیده
و افلاک را با وجب اندازه کرده
و غبار زمین را در پیمانه گنجانیده
و کوهها را به قپان و تپهها را به
ترازو وزن نموده است؟
13کیست که روح خداوند را قانون داده
یا مشیر او بوده، او را تعلیم داده باشد؟
14او از که مشورت خواست تا به او فهم بخشد
و طریق راستی را به او بیاموزد؟
و کیست که او را معرفت آموخت
و راه فهم را به او تعلیم داد؟
15اینک قومها مثل قطره سطل
و مانند غبار میزان شمرده میشوند.
اینک سواحل دوردست را مثل گرد برمیدارد.
16و لبنان به جهت هیزم کافی نیست
و حیواناتش برای قربانی سوختنی
کفایت نمیکند.
17تمامی قومها به نظر او هیچند
و از هیچ و بطالت نزد او کمتر مینمایند.
18پس خدا را به که تشبیه میکنید
و کدام شباهت را با او برابر میتوانید کرد؟
19صنعتگر بت را میریزد
و زرگر آن را به طلا میپوشاند،
و زنجیرهای نقره برایش میریزد.
20کسی که توان چنین هدایا نداشته باشد،
درختی را که نمی پوسد، اختیار میکند
و صنعتگر ماهری را می طلبد
تا بتی را که واژگون نشود، برای او بسازد.
21آیا ندانسته و نشنیدهاید
و از ابتدا به شما خبر داده نشده است
و از بنیاد زمین نفهمیدهاید؟
22او است که بر کره زمین نشسته است
و ساکنانش مثل ملخ میباشند.
اوست که آسمانها را مثل پرده میگستراند
و آنها را مثل خیمه به جهت سکونت
پهن میکند.
23که امیران را لاشی میگرداند
و داوران جهان را مانند بطالت میسازد.
24هنوز غرس نشده و کاشته نگردیدهاند
و تنه آنها هنوز در زمین ریشه نزده است،
که فقط بر آنها میدمد و پژمرده میشوند
و گرد باد آنها را مثل کاه میرباید.
25پس مرا به که تشبیه میکنید
تا با او مساوی باشم؟
قدوس میگوید:
26چشمان خود را به آسمانها برافراشته ببینید.
کیست که اینها را آفرید
و کیست که لشکر اینها را به شماره بیرون آورده،
تمامی آنها را به نام میخواند؟
از زیادی قوت و از عظمت توانایی او
یکی از آنها گم نخواهد شد.
27ای یعقوب, چرا فکر میکنی
و ای اسرائیل چرا میگویی:
«راه من از خداوند مخفی است
و خدای من انصاف مرا به
فراموشی سپرده است.»
28آیا ندانسته و نشنیدهای
که خدای سرمدی یهوه آفریننده کرانهای زمین
درمانده و خسته نمیشود
و فهم او را تفتیش نتوان کرد؟
29ضعیفان را قوت میبخشد
و ناتوانان را قدرت زیاده عطا مینماید.
30حتی جوانان هم درمانده و خسته میگردند
و شجاعان به کلی میافتند.
31اما آنانی که منتظر خداوند میباشند
قوت تازه خواهند یافت
و مثل عقاب پرواز خواهند کرد.
خواهند دوید و خسته نخواهند شد.
خواهند رفت و درمانده نخواهند گردید.
Currently Selected:
اِشعیا 40: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
اِشعیا 40
40
تسلی برای قوم خدا
1تسلی دهید! قوم مرا تسلی دهید!
خدای شما میگوید.
2سخنان دلاویز به اورشلیم گویید
و او را ندا کنید که دوران سختیاش تمام شده
و گناه او بخشیده گردیده،
و از دست خداوند برای تمامی گناهانش
دو چندان یافته است.
3صدای ندا کنندهای در بیابان،
«راه خداوند را مهیا سازید
و طریقی برای خدای ما در صحرا هموار کنید.
4هر درهای برافراشته
و هر کوه و تپهای پست خواهد شد.
و کجیها راست و ناهمواریها
هموار خواهد گردید.
5و جلال خداوند آشکار گشته،
تمامی بشر آن را با هم خواهند دید،
زیرا که دهان خداوند این را گفته است.»
6صدایی میگوید:
«ندا کن!»
گفتم: «چه چیز را ندا کنم؟»
تمامی بشر گیاه است
و همگی زیباییاش مثل گل صحرا.
7گیاه خشک و گلش پژمرده میشود،
زیرا نفس خداوند بر آن دمیده میشود.
به یقین مردمان گیاه هستند.
8گیاه خشک شد و گل پژمرده گردید،
لیکن کلام خدای ما تا به ابد
استوار خواهد ماند.»
9ای صَهیون که مژده میدهی، به کوه بلند برآی!
و ای اورشلیم که مژده میدهی،
آوازت را با قوت بلند کن!
آن را بلند کن و مترس
و به شهرهای یهودا بگو که
«اینک، خدای شما است!»
10اینک خداوند یهوه با قوت میآید
و بازوی او برایش حکمرانی مینماید.
اینک مزد او با وی است
و مکافات او پیش روی او میآید.
11او مثل شبان گله خود را خواهد چرانید
و به بازوی خود برهها را جمع کرده،
به آغوش خویش خواهد گرفت
و شیر دهندگان را به ملایمت
رهبری خواهد کرد.
12کیست که آبها را به کف دست خود سنجیده
و افلاک را با وجب اندازه کرده
و غبار زمین را در پیمانه گنجانیده
و کوهها را به قپان و تپهها را به
ترازو وزن نموده است؟
13کیست که روح خداوند را قانون داده
یا مشیر او بوده، او را تعلیم داده باشد؟
14او از که مشورت خواست تا به او فهم بخشد
و طریق راستی را به او بیاموزد؟
و کیست که او را معرفت آموخت
و راه فهم را به او تعلیم داد؟
15اینک قومها مثل قطره سطل
و مانند غبار میزان شمرده میشوند.
اینک سواحل دوردست را مثل گرد برمیدارد.
16و لبنان به جهت هیزم کافی نیست
و حیواناتش برای قربانی سوختنی
کفایت نمیکند.
17تمامی قومها به نظر او هیچند
و از هیچ و بطالت نزد او کمتر مینمایند.
18پس خدا را به که تشبیه میکنید
و کدام شباهت را با او برابر میتوانید کرد؟
19صنعتگر بت را میریزد
و زرگر آن را به طلا میپوشاند،
و زنجیرهای نقره برایش میریزد.
20کسی که توان چنین هدایا نداشته باشد،
درختی را که نمی پوسد، اختیار میکند
و صنعتگر ماهری را می طلبد
تا بتی را که واژگون نشود، برای او بسازد.
21آیا ندانسته و نشنیدهاید
و از ابتدا به شما خبر داده نشده است
و از بنیاد زمین نفهمیدهاید؟
22او است که بر کره زمین نشسته است
و ساکنانش مثل ملخ میباشند.
اوست که آسمانها را مثل پرده میگستراند
و آنها را مثل خیمه به جهت سکونت
پهن میکند.
23که امیران را لاشی میگرداند
و داوران جهان را مانند بطالت میسازد.
24هنوز غرس نشده و کاشته نگردیدهاند
و تنه آنها هنوز در زمین ریشه نزده است،
که فقط بر آنها میدمد و پژمرده میشوند
و گرد باد آنها را مثل کاه میرباید.
25پس مرا به که تشبیه میکنید
تا با او مساوی باشم؟
قدوس میگوید:
26چشمان خود را به آسمانها برافراشته ببینید.
کیست که اینها را آفرید
و کیست که لشکر اینها را به شماره بیرون آورده،
تمامی آنها را به نام میخواند؟
از زیادی قوت و از عظمت توانایی او
یکی از آنها گم نخواهد شد.
27ای یعقوب, چرا فکر میکنی
و ای اسرائیل چرا میگویی:
«راه من از خداوند مخفی است
و خدای من انصاف مرا به
فراموشی سپرده است.»
28آیا ندانسته و نشنیدهای
که خدای سرمدی یهوه آفریننده کرانهای زمین
درمانده و خسته نمیشود
و فهم او را تفتیش نتوان کرد؟
29ضعیفان را قوت میبخشد
و ناتوانان را قدرت زیاده عطا مینماید.
30حتی جوانان هم درمانده و خسته میگردند
و شجاعان به کلی میافتند.
31اما آنانی که منتظر خداوند میباشند
قوت تازه خواهند یافت
و مثل عقاب پرواز خواهند کرد.
خواهند دوید و خسته نخواهند شد.
خواهند رفت و درمانده نخواهند گردید.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company