مَرقُس 13
13
عیسی معبدی لی بَخاردَنِه پِشگویی کِنِّه
1وختی عیسی مَعبَدی جا دیرگا ایمو، یَتِه از وی شاگِردِن وِرِه بُتِه: «اِسّا! هارِش، هَین سَنگیشون و بَنائیشون چَنی قَشَنگِنِه!» 2عیسی وِرِه بُتِه: «دِشتِه هَین گَتِه بَنائیشونِه وینّی؟ دِن هَیجِه سَنگ سَنگی سَر نَمونِّه، بَلگی دِشت لی خارنِه.»
3وختی عیسی مَعبدی روبِرو زِیتونی کوهی سَر نیشت وِه، پِطرُس و یعقوب و یوحنا و آندریاس خَلوتی دِلِه ویجا بَپُرسینِه: 4«اَمارِه بُو هَین چیا کِی اِتِّفاق کَفِنِه. دِشتِه هَین چیایی نِشونِه وختی گه وی اِتِّفاق دَکِتَن نزیک وونِه چیِه؟» 5عیسی وِشونِه بُتِه: «مِواظِب ووئین تا هیچکی شِمارِ از راه به در نَکِنِه. 6چون خِیلیا می اِسمی هَمرا اِنِنِه، گِنِنِه، ”مِن هَمون مَسیحمِه“ و خِیلیا رِه از راه به در کِنِنِه. 7وختی جَنگایی خَوَری اِشنُنِنی و جَنگایی خَوَر شِمِه گوش رَسِنِه، هَراسون نَووئین. هَینجور چیا وِنِه اِتِّفاق دَکِفِه، ولی حَلا هَین آخرِ زَمون نیِه. 8قوما و مَملِکَتا ضِدِّ هَم اِرِسِنِنِه. خِیلی جاها زِلزِلِه اِنِه، قَحطی وونِه. ولی هَینِن فقط شِرو بَزائَنی دَردِ مونِّه.
9«ولی شِما شی مِواظِب ووئین، چون شِمارِ مَحکَمِه ای تَحویل دِنِنِه و عِبادَتگاهایی دِلِه زَنِنِه و می خاطری فَرموندارِن و پادِشاهِنی وَر اِسِّنِنی تا وِشونی پِش شَهادَت هادین. 10اَوَل وِنِه اِنجیل دِشتِه قومهایی سِه اِعلام بَوو. 11پَس هر وَخت شِمارِ هَماسینِه و مَحکَمِه بَکِشانینِه، پِش پِش نِگَرون نَووئین گه چی بُئین، بَلگی اونچی گه هَمون موقِه شِمِنِه اِنِه، اونِه بُئین، چون اونیگه گَب زَنِّه شِما نینی، بَلگی روح القُدُسِ. 12بِرار، بِرار و پیر وَچِه رِه مَرگی تسلیم کِنِّه. وَچیلِه شی پیر و ماری علِیه اِرِسِنِنِه و وِشونِه کِشتَن دِنِنِه. 13هَمه می اِسمی خاطری شِمِه جا بیزار وونِنِه، ولی هر کی گه تا آخَر دَووم بیارِه و بَمونِّه، نِجات گیرنِه.
14«ولی وختی هون ”وَحشتناکِ چیرِه“ جایی گه نِنِه دَوو، بَرپا بَئینی- اونیگه دِ خُونِّه رِه حالی بَوو- اَزما اونانگه یَهودیِه ای مَنطَقِه ای دِلِه دَرِنِه، کوهی سَمت دَربورِن. 15هر کی خِنِه ای بومی سَر دَرِه، هیچی ای بَیتَنی سِه جِر نیِه و خِنِه ای دِلِه نَشوئِه. 16هر کی زَمی سَر دَرِه، شی قَوایی بَیتَنی سِه خِنِه نَگِردِه. 17وای بِحالِ زَناکِنِنی گه هون روزا حاملِنِه و اونانیگِه وَچِه شیر دِنِنِه! 18دِعا هاکِنین هَین اِتِّفاقا زِمِسنی دِلِه نَکِفِه. 19چون هون روزا هِتی مِصیبَتی اِتِّفاق کَفِنِه گه ویجور از اوَّلِ خِلقت گه خِدا دِنیارِه به وِجود بیاردِه تا اَلَن اِتِّفاق نَکِتِه و هیچ وَخت هَم نَکفِنِه. 20اگه خِداوَند هون روزا رِه کِتاه نَکِرد وو، هیچ بَشَری جانِ سالِم بِدَر نَوِردِه. ولی اِنتخاب بَوِه ایشونی خاطری، گه شِه وِشونِه اِنتخاب هاکِردِه، هون روزارِه کِتاه هاکِردِه. 21هون دورِه، اگه کَسی شِمارِ بُئِه: ”هارِش، مَسیحِ موعود ایجِه دَرِه“، یا ”هارِش، وی اوجِه دَرِه!“ باوَر نَکِنین. 22چون خیلیا اِنِنِه و دِردِرو اِدِّعا کِنِنِه گه اَما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی، و عَجیبِ کارا و مُعجِزِها کِنِنِه تا اگه بَوو اِنتخاب بَوِه ایشونِه از راه بِدَر هاکِنِن. 23پَس شِمِه حَواس دَوو، چون پِشتَر دِشتِه هَینِنِ شِمارِ بُتِمِه.
24«ولی هون روزا، بعد از اون گَـتِ مِصیبَت،
«”خِرشید تاریک وونِه
و ماه دِ سو نَدِنِه.
25سِتارِه ایشون آسِمونی جا جِر کَفِنِنِه
و آسِمونی سِتونِن لَرزِه کَفِنِنِه.“
26اَزما مَردِن اِنسونی ریکارِه وینِنِه گه گَتِه قِدرت و جلالی هَمرا اَبریشونِه دِلِه اِنِه. 27وی فِرشتِگونِه رَسانِّه و شی انتخاب بَوِه ایشونِه دِنیایی چار سوکی جا، زَمینی هَین سَر تا آسِمونی هُون سَر، یَجا جَم کِنِّه.
28«اَنجیل داری جا هَین دَرسِ بَیرین: هَمتی وی شاخِه ایشون نوچ زَنِّه و وَلگ دِنِه، فَهمِنِنی تاوِسِن نَزیکِ. 29هَمینجور هَم، هر وَخت بَئینی هَین چیا اِتِّفاق کَفِنِه، دِنّین اِنسونی ریکائی بیموئَن نَزیکِ، بَلگی دَری وَر دَرِه. 30حَیقَتاً شِمارِ گِمِه تا دِشتِه هَینِن اِتِّفاق نَکِفِه، هَین نَسل از بِین نَشونِه. 31آسِمون و زَمین از بِین شونِه، ولی می گَبیشون هیچ وَخت از بِین نَشونِه.
هون روز و ساعتی جا هیچکی خَوَر نارنِه
32«بِجز آسِمونی پیر هیچکی هون روز و ساعَتِ نَئونِه؛ حتّی آسِمونی فِرِشتِگون و ریکا هَم اونی جا خَوَر نارِنِه. 33پَس ویشار ووئین و شِمِه حَواس دَوو، چون نَئونِنی هون موقِه کِی رَسِنِه. 34هون روزی بیموئَن هِتی یَتِه مَردی رِه مونِّه گه خواینِه سَفر بورِه. وی وختی گه دِ شی خِنِه ای جا شونِه خِنِه ای اِختیارِ شی نوکَرِنی دَس دِنِه، و هر کِدیمِ یَتِه وظیفِه دِنِه و دَربونِ هَم دَستور دِنِه گه ویشار بَمونِّه. 35پَس شِما هَم ویشار ووئین، چون نَئونِنی صاب خِنِه کِی اِنِه، شُو یا نِصفِ شُو، تَلایی وونگی موقِه یا صَواحی. 36نَکِنِه وی ناخوَکی بیِه و شِمارِ خُویی دِلِه بَوینِه. 37اونچی شِمارِ گِمِه، هَمه رِه گِمِه: ویشار ووئین!»
Currently Selected:
مَرقُس 13: WMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
مَرقُس 13
13
عیسی معبدی لی بَخاردَنِه پِشگویی کِنِّه
1وختی عیسی مَعبَدی جا دیرگا ایمو، یَتِه از وی شاگِردِن وِرِه بُتِه: «اِسّا! هارِش، هَین سَنگیشون و بَنائیشون چَنی قَشَنگِنِه!» 2عیسی وِرِه بُتِه: «دِشتِه هَین گَتِه بَنائیشونِه وینّی؟ دِن هَیجِه سَنگ سَنگی سَر نَمونِّه، بَلگی دِشت لی خارنِه.»
3وختی عیسی مَعبدی روبِرو زِیتونی کوهی سَر نیشت وِه، پِطرُس و یعقوب و یوحنا و آندریاس خَلوتی دِلِه ویجا بَپُرسینِه: 4«اَمارِه بُو هَین چیا کِی اِتِّفاق کَفِنِه. دِشتِه هَین چیایی نِشونِه وختی گه وی اِتِّفاق دَکِتَن نزیک وونِه چیِه؟» 5عیسی وِشونِه بُتِه: «مِواظِب ووئین تا هیچکی شِمارِ از راه به در نَکِنِه. 6چون خِیلیا می اِسمی هَمرا اِنِنِه، گِنِنِه، ”مِن هَمون مَسیحمِه“ و خِیلیا رِه از راه به در کِنِنِه. 7وختی جَنگایی خَوَری اِشنُنِنی و جَنگایی خَوَر شِمِه گوش رَسِنِه، هَراسون نَووئین. هَینجور چیا وِنِه اِتِّفاق دَکِفِه، ولی حَلا هَین آخرِ زَمون نیِه. 8قوما و مَملِکَتا ضِدِّ هَم اِرِسِنِنِه. خِیلی جاها زِلزِلِه اِنِه، قَحطی وونِه. ولی هَینِن فقط شِرو بَزائَنی دَردِ مونِّه.
9«ولی شِما شی مِواظِب ووئین، چون شِمارِ مَحکَمِه ای تَحویل دِنِنِه و عِبادَتگاهایی دِلِه زَنِنِه و می خاطری فَرموندارِن و پادِشاهِنی وَر اِسِّنِنی تا وِشونی پِش شَهادَت هادین. 10اَوَل وِنِه اِنجیل دِشتِه قومهایی سِه اِعلام بَوو. 11پَس هر وَخت شِمارِ هَماسینِه و مَحکَمِه بَکِشانینِه، پِش پِش نِگَرون نَووئین گه چی بُئین، بَلگی اونچی گه هَمون موقِه شِمِنِه اِنِه، اونِه بُئین، چون اونیگه گَب زَنِّه شِما نینی، بَلگی روح القُدُسِ. 12بِرار، بِرار و پیر وَچِه رِه مَرگی تسلیم کِنِّه. وَچیلِه شی پیر و ماری علِیه اِرِسِنِنِه و وِشونِه کِشتَن دِنِنِه. 13هَمه می اِسمی خاطری شِمِه جا بیزار وونِنِه، ولی هر کی گه تا آخَر دَووم بیارِه و بَمونِّه، نِجات گیرنِه.
14«ولی وختی هون ”وَحشتناکِ چیرِه“ جایی گه نِنِه دَوو، بَرپا بَئینی- اونیگه دِ خُونِّه رِه حالی بَوو- اَزما اونانگه یَهودیِه ای مَنطَقِه ای دِلِه دَرِنِه، کوهی سَمت دَربورِن. 15هر کی خِنِه ای بومی سَر دَرِه، هیچی ای بَیتَنی سِه جِر نیِه و خِنِه ای دِلِه نَشوئِه. 16هر کی زَمی سَر دَرِه، شی قَوایی بَیتَنی سِه خِنِه نَگِردِه. 17وای بِحالِ زَناکِنِنی گه هون روزا حاملِنِه و اونانیگِه وَچِه شیر دِنِنِه! 18دِعا هاکِنین هَین اِتِّفاقا زِمِسنی دِلِه نَکِفِه. 19چون هون روزا هِتی مِصیبَتی اِتِّفاق کَفِنِه گه ویجور از اوَّلِ خِلقت گه خِدا دِنیارِه به وِجود بیاردِه تا اَلَن اِتِّفاق نَکِتِه و هیچ وَخت هَم نَکفِنِه. 20اگه خِداوَند هون روزا رِه کِتاه نَکِرد وو، هیچ بَشَری جانِ سالِم بِدَر نَوِردِه. ولی اِنتخاب بَوِه ایشونی خاطری، گه شِه وِشونِه اِنتخاب هاکِردِه، هون روزارِه کِتاه هاکِردِه. 21هون دورِه، اگه کَسی شِمارِ بُئِه: ”هارِش، مَسیحِ موعود ایجِه دَرِه“، یا ”هارِش، وی اوجِه دَرِه!“ باوَر نَکِنین. 22چون خیلیا اِنِنِه و دِردِرو اِدِّعا کِنِنِه گه اَما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی، و عَجیبِ کارا و مُعجِزِها کِنِنِه تا اگه بَوو اِنتخاب بَوِه ایشونِه از راه بِدَر هاکِنِن. 23پَس شِمِه حَواس دَوو، چون پِشتَر دِشتِه هَینِنِ شِمارِ بُتِمِه.
24«ولی هون روزا، بعد از اون گَـتِ مِصیبَت،
«”خِرشید تاریک وونِه
و ماه دِ سو نَدِنِه.
25سِتارِه ایشون آسِمونی جا جِر کَفِنِنِه
و آسِمونی سِتونِن لَرزِه کَفِنِنِه.“
26اَزما مَردِن اِنسونی ریکارِه وینِنِه گه گَتِه قِدرت و جلالی هَمرا اَبریشونِه دِلِه اِنِه. 27وی فِرشتِگونِه رَسانِّه و شی انتخاب بَوِه ایشونِه دِنیایی چار سوکی جا، زَمینی هَین سَر تا آسِمونی هُون سَر، یَجا جَم کِنِّه.
28«اَنجیل داری جا هَین دَرسِ بَیرین: هَمتی وی شاخِه ایشون نوچ زَنِّه و وَلگ دِنِه، فَهمِنِنی تاوِسِن نَزیکِ. 29هَمینجور هَم، هر وَخت بَئینی هَین چیا اِتِّفاق کَفِنِه، دِنّین اِنسونی ریکائی بیموئَن نَزیکِ، بَلگی دَری وَر دَرِه. 30حَیقَتاً شِمارِ گِمِه تا دِشتِه هَینِن اِتِّفاق نَکِفِه، هَین نَسل از بِین نَشونِه. 31آسِمون و زَمین از بِین شونِه، ولی می گَبیشون هیچ وَخت از بِین نَشونِه.
هون روز و ساعتی جا هیچکی خَوَر نارنِه
32«بِجز آسِمونی پیر هیچکی هون روز و ساعَتِ نَئونِه؛ حتّی آسِمونی فِرِشتِگون و ریکا هَم اونی جا خَوَر نارِنِه. 33پَس ویشار ووئین و شِمِه حَواس دَوو، چون نَئونِنی هون موقِه کِی رَسِنِه. 34هون روزی بیموئَن هِتی یَتِه مَردی رِه مونِّه گه خواینِه سَفر بورِه. وی وختی گه دِ شی خِنِه ای جا شونِه خِنِه ای اِختیارِ شی نوکَرِنی دَس دِنِه، و هر کِدیمِ یَتِه وظیفِه دِنِه و دَربونِ هَم دَستور دِنِه گه ویشار بَمونِّه. 35پَس شِما هَم ویشار ووئین، چون نَئونِنی صاب خِنِه کِی اِنِه، شُو یا نِصفِ شُو، تَلایی وونگی موقِه یا صَواحی. 36نَکِنِه وی ناخوَکی بیِه و شِمارِ خُویی دِلِه بَوینِه. 37اونچی شِمارِ گِمِه، هَمه رِه گِمِه: ویشار ووئین!»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company