نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 4
4
ابراهیمِ صالِح بِشمارِسِّه هَبوسَّن
1پَس اونچه یه بارِه که ابراهیم بِدَس بیاردِه چی شَئنِه باگوتَن، اونیکه جسماً، اَمِی جَد بِشمارِسِّه بونِه؟ 2چون اَگه ابراهیم خودِشِه اعمالِ هَمرَه صالِح بِشمارِسِّه بونه با، یِچی فَخر هَکوردَنِ وَسین داشتِه؛ وَلی نه خُدایِ پیش. 3چون توراتِ دِلِه چی بَنویشتِه هَبا؟ «ابراهیم خُدا رِه ایمان بیاردِه و اونه وَسین صالِحِ بِشمارِسِّه هَبا.»
4اَسِه اونیکه کار کانه، اونه مُزد اونه حَقِّ، نه هَدیه. 5وَلی اونیکه کار نُکانه، بلکه اون خُدایِی رِه توکل کانه که بی خُدایان رِه هَم صالِح شُماردِنِه، اونه ایمان اونه وَسین صالِحِی بِشمارِسِّه بونه. 6هَمونجور که داوود پادشاه هَم اونِیکه خُدا اونه بدون اعمال صالِح شُماردِنه رِه، مبارک خواندِنِه گونِه: 7«خوش بِحال اوشانیکه اوشانه خطاها بَخشیدِه هَبا
و اوشانه گُناهان پوشانده هَبا.
8خوش بِحال اونیکه خداوند اونه گُناه رِه اونه حِساب نُزارنه.»
9پس مَگِه این خوش بِحال ها، فقط خَتنه هَبوسِّه شانه وَسین هیسه یا ختنِه نَبوسِّه شانه وَسین هَم هیسه؟ چون باگوتیم که ابراهیم ایمان، اونه رَه صالِحِی بِشمارِسِّه هَبا. 10پس چِطور اونه وَسین اینجور بِشمارِسِّه هَبا؟ موقِه ایی که اون خَتنِه هَبا با یا پیش از اون؟ اَلبَتَر پِیش از اونه خَتنِه هَبوسَّن با، نه بعد از اون، 11ابراهیم خَتنِه یه نِشانه رِه بِیتِه تا اونه صالِحی یه وَسین مُهری هَبو که پیش از ختنه هَبوسَّن و ایمانِ طَریقِ جی اونه نَصیب هَبا با. اینجوری، اون تمام اوشانیکه بدون خَتنِه ایمان هارنَنِ پیَر هیسِه، تا اوشان هم صالِح بِشمارِسِّه هَبون. 12وَ ابراهیم خَتنِه هَبوسِّه شانِ پیَر هم هیسِه، یعنی اوشانِ پیر که نه فقط خَتنِه هَبان، بَلکه ایمانِ راهِ طریقِ جی قدم نَنِن، همون راهی که اَمی پیَر ابراهیم هَم پیش اَز اونکه خَتنِه هَبو، قَدَم بَنَه.
13چون شریعَتِ راه جی نَبا که ابراهیم و اونه نَسلِ وَعدِه هَدَه هَبا که این دُنیایِ وارِث بونَن، بلکه اون صالِحی یه راه جی با که ایمان سَر پابر جائِه. 14چون اَگه اوشانیکه شریعَتِ طَرَفداران وارث هَبون، ایمان باطِل و وَعده هیچ بونه. 15چون شریعَت خُدایِ غَضَب هارنه؛ وَلی اوجه ایی که شریعَت دَنیِه، شریعَتِ بِشکِندَن هم دَنیِه.
16اینِه وَسینِ که وعدِه، ایمانِ طَریقِ جی هَنِه، تا اینکه فیضِ سَر استوار هَبو، و ابراهیمِ پیغمبرِ تمامِ نَسلِ وَسین ایتا ضِمانت، یعنی نه فقط اوشانِ وَسین که شریعَتِ جی اطاعت کانَن، بَلکه اوشانِ وَسین هم هیسِه که ابراهیمِ ایمانِ جی اطاعت کانَن، که اَمی هَمِه یه پیَرِ. 17هَمونجور که توراتِ کِتابِ دِلِه بَنوِیشتِه هَبا: «ترِه خیلی قومهایِ پیَر هَکُردَم.» وَ خُدایِ نظرهم اینجورِه، خُدایی که ابراهیم اونه ایمان بیاردِه، اونیکه مُردِگانِ زنده کانه و اون چیزانی که وجود نِدارِه رِه، هستی دَنِه.
18اوجِه ایی که هیچ اُمیدی دَنِبا، ابراهیم اُمیدِ هَمره باور هَکُردِه که خِیلی قومهایِ پیَر بونِه، هَمونجور که اونه باگوته هَبابا، که: «تی نَسل اینجور بونِه.» 19ابراهیم خودشه ایمان دِلهِ سُس نَبا، اون موقِه که خودشه بَمِردِه تَنِ بِیشییِه، چون حدودِ صد سال داشتِه و سارایِ رَحِم هَم خُشک هَبا با. 20ولی اون بی ایمانی یه سَر خُدایِ وَعدِه رِه شَک نَکُردِه، بَلکه ایمانِ دِلِه قوی هَبا و خُدا رِه جَلال هَده. 21او مُطمَئن با که خُدا تانهِ خودِشِه وَعدِه رِه انجام هَدِه. 22اینه خاطری اونِ ایمان «اونه وَسین صالِحِی بِشمارِسِّه هَبا.» 23ولی این جملِه که «اونه وَسین بِشمارِسِّه هَبا»، فقط اونه خاطری بَنویشتِه نَبا 24بلکه اَمی وَسین هم بَنویشتِه هَبا، تا اَمِرِه هم بِشمارِسِّه هَبو، اَما که اونه ایمان داریم که اَمی خُداوند عیسی رِه مُردِگانِ جی زنده هَکُردِه، 25اون اَمی گُناهانِ خاطری مرگِ تَسلیم هَبا و اَمی صالِح بِشمارِسِّه هَبوسَّنِ وَسین، مُردِگانِ جی زندِه هَبا.
Currently Selected:
نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 4: GMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 4
4
ابراهیمِ صالِح بِشمارِسِّه هَبوسَّن
1پَس اونچه یه بارِه که ابراهیم بِدَس بیاردِه چی شَئنِه باگوتَن، اونیکه جسماً، اَمِی جَد بِشمارِسِّه بونِه؟ 2چون اَگه ابراهیم خودِشِه اعمالِ هَمرَه صالِح بِشمارِسِّه بونه با، یِچی فَخر هَکوردَنِ وَسین داشتِه؛ وَلی نه خُدایِ پیش. 3چون توراتِ دِلِه چی بَنویشتِه هَبا؟ «ابراهیم خُدا رِه ایمان بیاردِه و اونه وَسین صالِحِ بِشمارِسِّه هَبا.»
4اَسِه اونیکه کار کانه، اونه مُزد اونه حَقِّ، نه هَدیه. 5وَلی اونیکه کار نُکانه، بلکه اون خُدایِی رِه توکل کانه که بی خُدایان رِه هَم صالِح شُماردِنِه، اونه ایمان اونه وَسین صالِحِی بِشمارِسِّه بونه. 6هَمونجور که داوود پادشاه هَم اونِیکه خُدا اونه بدون اعمال صالِح شُماردِنه رِه، مبارک خواندِنِه گونِه: 7«خوش بِحال اوشانیکه اوشانه خطاها بَخشیدِه هَبا
و اوشانه گُناهان پوشانده هَبا.
8خوش بِحال اونیکه خداوند اونه گُناه رِه اونه حِساب نُزارنه.»
9پس مَگِه این خوش بِحال ها، فقط خَتنه هَبوسِّه شانه وَسین هیسه یا ختنِه نَبوسِّه شانه وَسین هَم هیسه؟ چون باگوتیم که ابراهیم ایمان، اونه رَه صالِحِی بِشمارِسِّه هَبا. 10پس چِطور اونه وَسین اینجور بِشمارِسِّه هَبا؟ موقِه ایی که اون خَتنِه هَبا با یا پیش از اون؟ اَلبَتَر پِیش از اونه خَتنِه هَبوسَّن با، نه بعد از اون، 11ابراهیم خَتنِه یه نِشانه رِه بِیتِه تا اونه صالِحی یه وَسین مُهری هَبو که پیش از ختنه هَبوسَّن و ایمانِ طَریقِ جی اونه نَصیب هَبا با. اینجوری، اون تمام اوشانیکه بدون خَتنِه ایمان هارنَنِ پیَر هیسِه، تا اوشان هم صالِح بِشمارِسِّه هَبون. 12وَ ابراهیم خَتنِه هَبوسِّه شانِ پیَر هم هیسِه، یعنی اوشانِ پیر که نه فقط خَتنِه هَبان، بَلکه ایمانِ راهِ طریقِ جی قدم نَنِن، همون راهی که اَمی پیَر ابراهیم هَم پیش اَز اونکه خَتنِه هَبو، قَدَم بَنَه.
13چون شریعَتِ راه جی نَبا که ابراهیم و اونه نَسلِ وَعدِه هَدَه هَبا که این دُنیایِ وارِث بونَن، بلکه اون صالِحی یه راه جی با که ایمان سَر پابر جائِه. 14چون اَگه اوشانیکه شریعَتِ طَرَفداران وارث هَبون، ایمان باطِل و وَعده هیچ بونه. 15چون شریعَت خُدایِ غَضَب هارنه؛ وَلی اوجه ایی که شریعَت دَنیِه، شریعَتِ بِشکِندَن هم دَنیِه.
16اینِه وَسینِ که وعدِه، ایمانِ طَریقِ جی هَنِه، تا اینکه فیضِ سَر استوار هَبو، و ابراهیمِ پیغمبرِ تمامِ نَسلِ وَسین ایتا ضِمانت، یعنی نه فقط اوشانِ وَسین که شریعَتِ جی اطاعت کانَن، بَلکه اوشانِ وَسین هم هیسِه که ابراهیمِ ایمانِ جی اطاعت کانَن، که اَمی هَمِه یه پیَرِ. 17هَمونجور که توراتِ کِتابِ دِلِه بَنوِیشتِه هَبا: «ترِه خیلی قومهایِ پیَر هَکُردَم.» وَ خُدایِ نظرهم اینجورِه، خُدایی که ابراهیم اونه ایمان بیاردِه، اونیکه مُردِگانِ زنده کانه و اون چیزانی که وجود نِدارِه رِه، هستی دَنِه.
18اوجِه ایی که هیچ اُمیدی دَنِبا، ابراهیم اُمیدِ هَمره باور هَکُردِه که خِیلی قومهایِ پیَر بونِه، هَمونجور که اونه باگوته هَبابا، که: «تی نَسل اینجور بونِه.» 19ابراهیم خودشه ایمان دِلهِ سُس نَبا، اون موقِه که خودشه بَمِردِه تَنِ بِیشییِه، چون حدودِ صد سال داشتِه و سارایِ رَحِم هَم خُشک هَبا با. 20ولی اون بی ایمانی یه سَر خُدایِ وَعدِه رِه شَک نَکُردِه، بَلکه ایمانِ دِلِه قوی هَبا و خُدا رِه جَلال هَده. 21او مُطمَئن با که خُدا تانهِ خودِشِه وَعدِه رِه انجام هَدِه. 22اینه خاطری اونِ ایمان «اونه وَسین صالِحِی بِشمارِسِّه هَبا.» 23ولی این جملِه که «اونه وَسین بِشمارِسِّه هَبا»، فقط اونه خاطری بَنویشتِه نَبا 24بلکه اَمی وَسین هم بَنویشتِه هَبا، تا اَمِرِه هم بِشمارِسِّه هَبو، اَما که اونه ایمان داریم که اَمی خُداوند عیسی رِه مُردِگانِ جی زنده هَکُردِه، 25اون اَمی گُناهانِ خاطری مرگِ تَسلیم هَبا و اَمی صالِح بِشمارِسِّه هَبوسَّنِ وَسین، مُردِگانِ جی زندِه هَبا.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company