YouVersion Logo
Search Icon

نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 14

14
ضعیف و قَوی یِه ایماندارِن
1اونیکه اونه ایمان ضعیفِ رِه، شیمی میَن راه هَدین، ولی نه اینه خاطِری که اونه عقایدِ سَر اونه همره جر و بحث هَکُنید. 2یِنَفَرِ ایمان اونه اِجازِه دَنه هر غَذایی رِه بُخارِه، وَلی یِنَفَر دیگه که اونه ایمان ضَعیفِ، فقط سَبزی خارنِه. 3اونیکه هَمِه چی خارنِه، نباید اونیکه نُخارنِه رِه کوچِک بِشمارِه، وَ اونیکه هیچّی نُخارنِه، نباید اونیکه همه چی خارنِه رِه، قضاوت هَکونه. چون خُدا اونه قبول هَکُردِه. 4توو کیئی که یِنفر دیگَرِ پاکارِ قضاوت کانی؟ چه، اون خودِشِه ایمانِ سَر بُمانِه یا بَکِّه اونه اربابِ ربط داره. وَ اون هم خودِشه لِنگِ سَر ماندِنِه، و خُداوَند تانه اونه سَرپا بِدارِه.
5یِنَفَر ایتا روزِ بَقیِه روزانِ جی بهتر دانهِ؛ یِنَفر دیگر، تمام روزان رِه یِجور دانهِ. هر کی بایسّی خودشه فِکرِ دِلهِ خودِشِه عقایِدِه سَرخاطِر جَم هَبو. 6اونیکه ایتا خاصِ روزِ احترامِ داره، خُداوَندِ احترامِ وَسین این کارِ کانِه. اونیکه خارنِه، خُداوَندِ احترامِ وَسین خارنِه، چون خُدا رِه شُکر کانِه. وَلی اونی هم که نُخارنِه، اون هَم خُداوَندِ احترامِ وَسین این کارِ کانِه و خُدا رِه شُکر کانِه. 7چون هیچکِدام از اَما اَمی وَسین زندگی نُکانیم و هیچکِدام از اَما اَمی وَسین نَمیرنیم. 8چون اَگه زندگی کانیم، خُداوَندِ وَسین زندگی کانیم، وَ اَگه میرنیم، اونَم خُداوَندِ وَسین میرنیم. پَس چه زندگی هَکُنیم، چه بَمیریم، خُداوندِ شین هیسیم. 9چون مَسیح اینهِ خاطری بَمِردِه و زندهِ هَبا تا زندهِ شان و مُردِشانِ خُداوند هَبو.
10پس چرا تو تیِ اَداشهِ قضاوت کانی؟ یا چِرا تو تیِ اَداشِ کوچِک شماردِنی؟ چون اَما همه خُدایِ داوَری یه تَختِ وَرجه ایسَنیم. 11چون اِشعیای پیغمبرِ کِتابِ دِلِه بَنویشتِه هَبا:
«خداوند گونِه: می زندگی رِه قَسَم که
هر زِانو ایی می پِیش خَم بونه
و هر زَبانی خُدا رِه اِقرار کانه.»
12پَس اَمی جی هَر کُدام اَمی حِسابِ خُدا رِه پَس دَنه.
13پس، بیئیِن مین بَعد هَمدیگَرِ قضاوت نَکُنیم. بلکه تَصمیم هَگیرن که هیچ سَنگِ لَغزِش یا مانعی شیمی اَداشِ راهِ سَر نَنین. 14مَن خُداوند عیسی دِلِه دانَم و مطمعنَم که هیچی خُد به خُد نَجِس نیِه. وَلی اَگه کَسی یِچّی رِه نَجِس دانه، اونه رَه نَجِسِ. 15اَگه تی اَداش رِه اون غذایِ همره که خارنی اَذیت هَکُنی، دِ مُحبتِ همره رفتار نُکانی. تی غذای هَمره، تی اَداشِ که مَسیح اونه خاطری بَمِردِه رِه، هَلاک نَکُن. 16پس نُزارید اونچه یه بارِه که شُما خوب دانید، بَد باگون. 17چون خُدایِ پادشاهی بُخاردَن و بَنوشیَن نیِه، بلکه صالحی، صُلح و سلامتی، وخوشحالی روح القُدُسِ دِلِئِه. 18هر کی اینجوری مَسیحِ خِدمَت هَکونه، خُدا اونه قبول داره و مَردُم هم اونه تأیید کانَن.
19پَس بیئَین اونچه که صُلح و صفا و هَمدِیگَرِ ایمانِ تقویتِ باعث بونه رِه، دُمّال هَکُنیم. 20غذا بُخاردنِ خاطِری خُدایِ کارِ خَراب نَکُن! راس راسی تمام غذائِشان پاکِن، وَلی بُخاردَنِ هَر غذایی که یِنفر دیگَرِ لغزشِ باعث هبو، کارِ دُرُسّی نیِه. 21بِهتَرِه که گوشت بُخاردَن یا شراب بُخاردَن یا هرکارِ دیگَرِ اَنجام هَدَئنِ جی که تی اَداشِ لَغزِشِ باعث بونه، دوری هَکُنی
22پس تی ایمانِ این چیزانِ بارِه، تی میَن و خُدایِ میَن بِدار. خوش بِحالِ کسی که اونچه یه خاطِری که خُجیر دانه خودِش رِه محکوم نُکانِه 23وَلی اونیکه ایتا غذایِ بُخاردَنِ بارِه شَک داره، اَگه اونِه بُخارِه مَحکوم بونِه، چون ایمانِ هَمره نُخاردِه و اونچه ایمانِ جی نَبو، گُناهِ.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in