وَحی 10
10
فرشتَه و طومار کینگِلِه
1مِ موکَوا یَک فرشتَه کُدرتمندِیدو اُمدی که از آسِمو زیر دامَ، مِ فرشتَهوا تِی یَک اَبر پیچِدِستاد و لِی سِرَش رنگینکَمون هاد. لوش چُنِ خورشید هاد و پَییاش چُنِ ستونِی تَش هاد. 2یَک طومار کینگِلِئِه واز آبُدَئی شُ تِک دست هاد. مِ فرشتَهوا پَی راستُش لِی دریا و پَی چپُش شُ لِی هُشکی نَه، 3و خاد صدای بلندی که چُنِ نَعرَه شیر هاد جار اُشزاد. وَختی جار اُشزاد مِ هفتا غُرِشتا اُ صدا در اُندِت و حرف شُزاد. 4وَختی که مِ هفتا غُرِشتا حرف شُزاد، مَئِست بِنوسام؛ ولی صدایی از آسِمو اُمشُنُفت که شَگُت: «مِ چِی که اِ هفتا غُرِشتا شُگُتِه، مُهر و موم بِکو و مَنِوِس.»
5مِ فرشتَهای که اُمدی لِی دریا و هُشکی وَایستَدِستاد، دست راستُش اُ طرف آسِمو بلند شاکِه 6و اُ آناکِه تا اَبَدالآباد زندَئِه کَسام شاخَه، اُ مِکِه آسِمو و هرچی که شُ تِکِ و زِمی و هرچی که شُ تِکِ و دریا و هرچی که شُ تِکِ، خَلک اُشکِه. آنا کَسام شاخَه که دِگَه بِشتَه از اِ وَرگار آنابِه، 7بلکه تِی رازِی که فرشتَه هفتم شیپورُش اُ صدا در دارِ، سِررِ خدا اُ اَنجوم اَرَسِه، هَموناکِه شُ نوکریاش، یعنی پیغامبریا، اعلام کِه.
8مِ موکَوا مِ صدائا که از آسِمو اُمشُنُفتِستاد، دَفَیدو خاد ما حرف اُشزاد، اُشگُت: «اُچا، مِ طومار واز آبُدَهوا که تِی دست فرشتَهایه که لِی دریا و هُشکی وَایستَدِ، واسِه.» 9پَ حَدِ فرشتَه چِدام و مُ آنا گُت که مِ طومار کینلِگِهوا مادِ. فرشتَه شُ ما گُت: «اِیا بِگِر و بِخو، اَشکامُت تَهر اَکو، ولی تِی کَپُت چُنِ عسل شِری اَبِه.» 10ما مِ طومار کینلِگِهوا از دست فرشتَه ماسِه و اُمخَه. تِی کَپُم چُنِ عسل شِری هاد، ولی وَختی اُمخَه اَشکامُم تَهر بو. 11شُن ما گُت: «تو دَفَیدو باید دربارَهِ کومیا، ملتیا، زابُنیا و پادشاهِی زیادی نبوّت بِکنِش.»
Currently Selected:
وَحی 10: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
وَحی 10
10
فرشتَه و طومار کینگِلِه
1مِ موکَوا یَک فرشتَه کُدرتمندِیدو اُمدی که از آسِمو زیر دامَ، مِ فرشتَهوا تِی یَک اَبر پیچِدِستاد و لِی سِرَش رنگینکَمون هاد. لوش چُنِ خورشید هاد و پَییاش چُنِ ستونِی تَش هاد. 2یَک طومار کینگِلِئِه واز آبُدَئی شُ تِک دست هاد. مِ فرشتَهوا پَی راستُش لِی دریا و پَی چپُش شُ لِی هُشکی نَه، 3و خاد صدای بلندی که چُنِ نَعرَه شیر هاد جار اُشزاد. وَختی جار اُشزاد مِ هفتا غُرِشتا اُ صدا در اُندِت و حرف شُزاد. 4وَختی که مِ هفتا غُرِشتا حرف شُزاد، مَئِست بِنوسام؛ ولی صدایی از آسِمو اُمشُنُفت که شَگُت: «مِ چِی که اِ هفتا غُرِشتا شُگُتِه، مُهر و موم بِکو و مَنِوِس.»
5مِ فرشتَهای که اُمدی لِی دریا و هُشکی وَایستَدِستاد، دست راستُش اُ طرف آسِمو بلند شاکِه 6و اُ آناکِه تا اَبَدالآباد زندَئِه کَسام شاخَه، اُ مِکِه آسِمو و هرچی که شُ تِکِ و زِمی و هرچی که شُ تِکِ و دریا و هرچی که شُ تِکِ، خَلک اُشکِه. آنا کَسام شاخَه که دِگَه بِشتَه از اِ وَرگار آنابِه، 7بلکه تِی رازِی که فرشتَه هفتم شیپورُش اُ صدا در دارِ، سِررِ خدا اُ اَنجوم اَرَسِه، هَموناکِه شُ نوکریاش، یعنی پیغامبریا، اعلام کِه.
8مِ موکَوا مِ صدائا که از آسِمو اُمشُنُفتِستاد، دَفَیدو خاد ما حرف اُشزاد، اُشگُت: «اُچا، مِ طومار واز آبُدَهوا که تِی دست فرشتَهایه که لِی دریا و هُشکی وَایستَدِ، واسِه.» 9پَ حَدِ فرشتَه چِدام و مُ آنا گُت که مِ طومار کینلِگِهوا مادِ. فرشتَه شُ ما گُت: «اِیا بِگِر و بِخو، اَشکامُت تَهر اَکو، ولی تِی کَپُت چُنِ عسل شِری اَبِه.» 10ما مِ طومار کینلِگِهوا از دست فرشتَه ماسِه و اُمخَه. تِی کَپُم چُنِ عسل شِری هاد، ولی وَختی اُمخَه اَشکامُم تَهر بو. 11شُن ما گُت: «تو دَفَیدو باید دربارَهِ کومیا، ملتیا، زابُنیا و پادشاهِی زیادی نبوّت بِکنِش.»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company