YouVersion Logo
Search Icon

نامَه دوّم پِطرُس 2

2
انبیا و معلمِی دارُوی
1ولی بین کوم یهود، انبیای دارُوی هم هادِت، هَموناکِه بین شما هم معلمِی دارُوی دِئِت، که پِنهونی تعلیمِی غلطی که هلاک اَکو، اَدارِت، و حتی اُ اربابی که اُ آنایا اُشخِلی حاشا اَکنِت، و اینایی هلاکَتی سریع اُ سِر خو دارِت. 2خیلیا اَزدُم هَوس‌بازِنِ آنایا اَچِت و وَخاطر آنایا اُ رَه حکیکت کُفر اَگائِت. 3آنایا از لِی طَمَع خوشو، وَ حرفِی دارُوی اُ شما چَپُو اَکنِت. محکومیت آنایاکِه از بُری کَبلتَه معین بُدِ، بی کَر نِیدا و هلاکَت آنایا نِخَتِه!
4اَسِی که اَگَه خدا، وَختی فرشتَه‌یّا گناه شُکِه شُ آنایا رحم نِکِه، بلکه اُ آنایا شُ تِک سیاهچالِ جَهَنام بِست و اُ آنایا شُ زانجیرِی تاریکی و ظلمات کَشِنَه، تا اَسِی راز محاکمَه نِگَه بِبِت، 5و اَگَه آنا رحم شُ دنیای تیتَه نِکِه، بلکه وَختی شُ دنیای بی‌دینیا طیفو فِرِستَ، فَکَط اُ نوح که کاصد صالحی بو، خاد هفت نفرِیدو حفظ اُشکِه؛ 6و اَگَه وَ آ لاگ کِردَهِ شهرِی سُدوم و عَمورَه آنایائا اُ نابودی محکوم اُشکِه و اُ آنایا درس عبرتی اُشکِه اَسِی عاکبت بی‌دینی، 7و اَگَه لوطِ صالحا، که از هَوس‌بازِنِی مِ آدامِی شریر بُری پریشون بُستاد، آزاد اُشکِه 8اَسِی که مِ مرد صالحا هر راز بین آنایا زندگی شَکِه، و جون صالحُش، رفتارِی گناه آلود آنایائا که شَدی و شَشُنُفت عذاب شَکَشی، 9پَ خداوند اَدو که چینا آدامِی دیندارا، از امتحانیا خلاص آکو و اُ آدامِی که صالح نِهِت تا راز داوری زِرِ مجازات نِگَه بِکو، 10مخصوصا هم آنایایی که، اُ خوشو تِی شَهوت هوی و هَوسِی نجس کنندَه وِل اَکنِت و اِکتدارا کوچک اَدَکنِت.
اِیا اِکَّد گُستاخ و خود سَرِت، که وَختی اُ موجودِی پُر جلال آسِمونی کُفر اَگائِت، ناتِرسِت؛ 11با اِکِه حتی فرشتَه‌یّا که، زورشو و کُدرتشو بُری بِشتَئِه، تِی حضور خداوند موکَه‌ای که حُکما اُ آنایا اعلام اَکنِت، اُ آنایا توهین ناکنِت. 12ولی اِیا چُنِ حیوونِی بیشعوری هِت، که از لِی غریزَه رفتار اَکنِت، که اُ دنیا اُندِستِت تا تِی تَلَه بِفتِت و نابود بِبِت، و دربارَهِ چِی‌یَی که از آنایا غافل هِت، کفر اَگائِت، پَ آنایا تِی هلاکَتشو نابود اَبِت، 13و اُ عوض بَدِنی که شُکِردِ بَدی اَبِنِت، خَشیشو عیاشی تِی راز روشنِه. آنایا لَکَه‌ئِی نانگی هِت که وَختی خاد شما تِک مِهمُنی هِت، از حُکَه‌بازنِی خوشو لَذّت اَبرِت. 14چَشِی پُر از زِنا شُهَه که از گناه کِردَ سیر آنابِت. اِ بَچِی لعنت بُدَه‌وا، اُ آدامِی که سُست هِت تِی تَلَه اَبِئِت. آنایا دلیاشو اُ طَمَع آمُختَه بُدِ! 15آنایا رَهِ راستا وِل شُکِردِ و از رَه اُدَر چِستِت و اَزدُم رَهِ بَلعام پُس بِعور چِستِت، مِ کسی که خاطر مُزد ناراستیا شَئِست. 16ولی بَلعام وَخاطر خطاش توبیخ بو. یَک خر بی‌زابو وَ صدای آدام حرف اُشزاد و گِنَئِنِ مِ پیغامبرا مَهار اُشکِه.
17اِ معلمِی دارُوی، چشمَه‌ئِی بی هُو هِت و غُبرِی هِت که خاد طیفو پَخش و پَلا اَبِت. اَسِی آنایا تاریکی و ظلمات آمادَه بُدِ. 18اَسِی که آنایا بلند بلند حرفِی اَزنِت که پُر از تکبّر و نادونیه، و خاد هوی و هَوسِی هَرزَه جسم، اُ آنایایی گول اَزنِت که وَ تازگی از چَنگ آدامِی گمراه گُروختِستِت. 19اُ آنایا وعدَه آزادی اَتِت، ولی خوشو غُلوم فساد هِت؛ اَسِی که هر چِی حریف آدام بِبِه، آدام غُلوم آنا اَبِه. 20اَسِی که آنایاکِه اُ واسطَهِ شناخت خداوندمو و نجات‌دَهندَمو عیسی مسیح، از نجاستِی دنیا گُروختِستِت، اَگَه دَفَیدو گیر آنایا بِفتِت و شکست بِخرِت، آخر عاکبتشو بَتَه از اوّل اَبِه. 21اَسِی که شُنسِه بِهتَه هاد که اصلاً، رَهِ صالح بُدَئا شُنِشناسِدِستاد، تا اِکِه بعد از شناختَه، از مِ حُکم مکدّسی که اُ آنایا دَدَ بو، لو واگَردِنِت. 22هرچی که اِ مَثَل حکیکِنا اَگِه، شُن سِرَ اُندِ که:
«سگ اُ استفراغ خوش اَدَگَردِ»،
و
«خوک بعد از اِکِه شُشتَه بو، اُ پَلِنگ آخَردَ تِک شَل اَدَگَردِ.»

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in