Apostoloiden tegod 16
16
Timofei ühtneb Pavlaha i Silaha
1Pavel tuli sid՚ Derviaha i Listraha. Listras oli openik, kudamban nimi oli Timofei. Timofejan mam oli Iisusaha uskoi evrejalaine, a tatoi – grekalaine. 2Uskondvelled Listras i Ikonias pagižiba hänes vaiše hüväd. 3Pavel tahtoi otta matkha mugažo Timofejan i sikš ümbrileiksi händast. Necen hän tegi evrejalaižiden täht, kudambad eliba nenil tahoil. Ved՚ kaik teziba, miše Timofejan tatoi om grekalaine.
4Hö käveliba lidnaspäi lidnaha i andliba uskojile ned käsköd, kudambad oliba tehnuded Jerusalimas apostolad i vanhembad. Hö saneliba, miše uskojile pidab eläda neniden käsköiden mödhe. 5I uskondkundad vahvištuiba uskondas, i niiden uskondvelliden lugumär kazvoi kaikuččen päivän.
Pavlan nägudez Troadas
6Hö astuiba Frigias i Galatias läbi, sikš ku Pühä Heng ei andand heile sanelda Jumalan sanad Azias. 7Konz hö tuliba Misiannoks, hö tahtoiba mända Vifiniaha, no Heng ei andand. 8Sen täht hö läksiba Misian man kal՚t i tuliba Troadaha. 9Öl Pavlale tuli nägudez. Makedonialaine mez՚ seižui hänen edes i pakiči: «Ehtatade tänna Makedoniaha i abuta meile.» 10Jäl՚ges Pavlan nägudest mö pätim sid՚-žo lähtta Makedoniaha, sikš ku el՚genzim, miše Ižand kucui meid sanelemha hüväd vestid sigä.
Lidia käraudase Jumalaha
11Muga Troadaspäi mö läksim kohtha meriči Samofrakiaha i sigäpäi toižel päiväl Neapolihe. 12Neapolišpäi tulim Filippihe, kudamb oli Riman kolonia i Makedonian sen tahon ezmäine lidn. Mö jäim sinna kuverdaks-se päiväks. 13Sobatan mö läksim lidnan irdpolele jogen randale, sinna kus oli loičendpert՚, kudambaha rahvaz oli jo hargnenu. Mö ištuimoiš sinna i pagižim akoidenke, kudambad sinna oliba kogonus. 14Meid kundli eraz jumalanvaraidai naine, kudamb kuctihe Lidiaks. Hän oli Fiatiraspäi i möskeli purpurkangast. Ižand avaiži Lidian südäimen kundelmaha Pavlan paginad. 15Konz Lidia i hänen kanznikad valatadihe, hän sanui meile: «Ku tö luget mindai Ižandaha uskojaks, ka tulgat minun kodihe i olgat adivoin mijal.» Hän pakiten pakiči tulda.
Pavel i Sila tactas türmha
16Konz mö astuim loičendsijale, meile vastha tuli käskabunik-neižne, kudambas eli endustai heng, i hän endustusel saskeli ičeze ižandoile hüväd dengad. 17Neižne läksi Pavlan i meiden jäl՚ghe i kidasti: «Nene mehed oma Ülembaižen Jumalan orjad, hö ozutaba meile päzundan ten!» 18Hän tegeskeli muga äjiden päividen aigan. Lopuks Pavlan tirpand lopihe, hän kärauzihe i sanui hengele: «Iisusan Hristosan nimes minä käsken sinei: lähte hänespäi!» Kerdalaz endustai heng läksi. 19I ku neiččen ižandad el՚genziba, miše enambad ei voi nadeidas ližasatusihe, ka hö tabaziba Pavlan i Silan i tarabošiba torgsijale pämehidennoks. 20Hö toiba heid rimalaižiden sudjiden edehe i sanuiba: «Nene mehed semendaba ridoid meiden lidnaha. Hö oma evrejalaižed 21i opendaba meile veroid, kudambid mö em voigoi otta ičelemoi i kudambiden mödhe meile ei sa eläda, sikš miše mö olem rimalaižed.» 22Rahvaz-ki libui heid vasthapäi. Sudjad käskiba rebitada heiden sobad i löda heid palikoil. 23Heid lödihe lujas i sid՚ tactihe türmha. Varjoičijale sanutihe, miše hän tarkas kacuiži heid. 24Mugoižen käskön sades varjoičii vei heid türman tagembaižehe čogaha i kingiti heiden jaugad puižihe pihthiže.
25Kesköd Pavel i Sila loičiba i pajataden ülenzoitiba Jumalad, a toižed türmas ištujad kundliba heid. 26Ühtnägoi tegihe mugoine sur՚ manrehkaiduz, miše türman alanduz säreganzi i kaik türman uksed sid՚-žo avaižihe, a čapid kaikilpäi lanksiba maha. 27Varjoičii heraštui i nägišti, miše türman uksed oma avoin. Sid՚-žo hänele tuli mel՚he, miše kaik oma pagenuded. Hän tembaiži suren veičen i tahtoi rikta ičtaze. 28Siloi Pavel kidastaškanzi surel änel: «Ala tege ičeleiž nimidä pahad! Mö kaik olem tägä!»
29Varjoičii pakiči toda lämoid, joksten mäni türman südäimehe i säraiten lanksi Pavlan i Silan jaugoihe. 30Sid՚ hän vei heid irdale i küzui: «Hüväd mehed, midä minei tarbiž tehta, miše voižin päzuda pahaspäi?» 31Hö sanuiba: «Usko Ižandaha Iisusaha Hristosaha, ka päzud sinä i kaik sinun kanznikad.» 32Sid՚ hö saneleškanziba Ižandan sanad hänele i kaikile hänen pertiš eläjile. 33Sil öaigal varjoičii oti heid, pezi löndan jäl՚ged, i sid՚-žo händast i kaikid hänen kanznikoid valatadihe. 34Hän vei heid ičeze kodihe i adivoičeti. Hän ihastui ühtes ičeze kanznikoidenke, miše zavodi uskta Jumalaha.
35Homendesel sudjad oigenziba oficeroid sanumaha varjoičijale: «Pästa ned mehed valdale.» 36Varjoičii sanui sen Pavlale muga: «Sudjad oma käsknuded pästta teid valdale. Ka tulgat nügüd՚ irdale, i mängat mirunke.» 37No Pavel sanui: «Hö sudata löiba meid rahvahan aigan, hot՚ mö olem-ki Riman rahvahanikad, da völ taciba meid türmha. A nügüd՚ tahtoiba peitoiči ajada meid tägäpäi. Ei, tulgha iče pästmaha meid valdale.» 38Oficerad veiba nene sanad sudjoile, i hö pöl՚gästuiba, konz tedištiba, miše nene mehed oma Riman valdkundan rahvahanikad. 39Hö tuliba türmha, pakičiba prostindad, satoiba heid irdale i pakičiba lähtta lidnaspäi.
40Pavel i Sila läksiba türmaspäi i mäniba Lidiannoks. Hö vastsiba sigä vellid, vahvištiba heid uskondas i sen jäl՚ghe läksiba lidnaspäi.
Currently Selected:
Apostoloiden tegod 16: UZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
(c) Biblijan kändmižen institut, Helsinki 2006
Apostoloiden tegod 16
16
Timofei ühtneb Pavlaha i Silaha
1Pavel tuli sid՚ Derviaha i Listraha. Listras oli openik, kudamban nimi oli Timofei. Timofejan mam oli Iisusaha uskoi evrejalaine, a tatoi – grekalaine. 2Uskondvelled Listras i Ikonias pagižiba hänes vaiše hüväd. 3Pavel tahtoi otta matkha mugažo Timofejan i sikš ümbrileiksi händast. Necen hän tegi evrejalaižiden täht, kudambad eliba nenil tahoil. Ved՚ kaik teziba, miše Timofejan tatoi om grekalaine.
4Hö käveliba lidnaspäi lidnaha i andliba uskojile ned käsköd, kudambad oliba tehnuded Jerusalimas apostolad i vanhembad. Hö saneliba, miše uskojile pidab eläda neniden käsköiden mödhe. 5I uskondkundad vahvištuiba uskondas, i niiden uskondvelliden lugumär kazvoi kaikuččen päivän.
Pavlan nägudez Troadas
6Hö astuiba Frigias i Galatias läbi, sikš ku Pühä Heng ei andand heile sanelda Jumalan sanad Azias. 7Konz hö tuliba Misiannoks, hö tahtoiba mända Vifiniaha, no Heng ei andand. 8Sen täht hö läksiba Misian man kal՚t i tuliba Troadaha. 9Öl Pavlale tuli nägudez. Makedonialaine mez՚ seižui hänen edes i pakiči: «Ehtatade tänna Makedoniaha i abuta meile.» 10Jäl՚ges Pavlan nägudest mö pätim sid՚-žo lähtta Makedoniaha, sikš ku el՚genzim, miše Ižand kucui meid sanelemha hüväd vestid sigä.
Lidia käraudase Jumalaha
11Muga Troadaspäi mö läksim kohtha meriči Samofrakiaha i sigäpäi toižel päiväl Neapolihe. 12Neapolišpäi tulim Filippihe, kudamb oli Riman kolonia i Makedonian sen tahon ezmäine lidn. Mö jäim sinna kuverdaks-se päiväks. 13Sobatan mö läksim lidnan irdpolele jogen randale, sinna kus oli loičendpert՚, kudambaha rahvaz oli jo hargnenu. Mö ištuimoiš sinna i pagižim akoidenke, kudambad sinna oliba kogonus. 14Meid kundli eraz jumalanvaraidai naine, kudamb kuctihe Lidiaks. Hän oli Fiatiraspäi i möskeli purpurkangast. Ižand avaiži Lidian südäimen kundelmaha Pavlan paginad. 15Konz Lidia i hänen kanznikad valatadihe, hän sanui meile: «Ku tö luget mindai Ižandaha uskojaks, ka tulgat minun kodihe i olgat adivoin mijal.» Hän pakiten pakiči tulda.
Pavel i Sila tactas türmha
16Konz mö astuim loičendsijale, meile vastha tuli käskabunik-neižne, kudambas eli endustai heng, i hän endustusel saskeli ičeze ižandoile hüväd dengad. 17Neižne läksi Pavlan i meiden jäl՚ghe i kidasti: «Nene mehed oma Ülembaižen Jumalan orjad, hö ozutaba meile päzundan ten!» 18Hän tegeskeli muga äjiden päividen aigan. Lopuks Pavlan tirpand lopihe, hän kärauzihe i sanui hengele: «Iisusan Hristosan nimes minä käsken sinei: lähte hänespäi!» Kerdalaz endustai heng läksi. 19I ku neiččen ižandad el՚genziba, miše enambad ei voi nadeidas ližasatusihe, ka hö tabaziba Pavlan i Silan i tarabošiba torgsijale pämehidennoks. 20Hö toiba heid rimalaižiden sudjiden edehe i sanuiba: «Nene mehed semendaba ridoid meiden lidnaha. Hö oma evrejalaižed 21i opendaba meile veroid, kudambid mö em voigoi otta ičelemoi i kudambiden mödhe meile ei sa eläda, sikš miše mö olem rimalaižed.» 22Rahvaz-ki libui heid vasthapäi. Sudjad käskiba rebitada heiden sobad i löda heid palikoil. 23Heid lödihe lujas i sid՚ tactihe türmha. Varjoičijale sanutihe, miše hän tarkas kacuiži heid. 24Mugoižen käskön sades varjoičii vei heid türman tagembaižehe čogaha i kingiti heiden jaugad puižihe pihthiže.
25Kesköd Pavel i Sila loičiba i pajataden ülenzoitiba Jumalad, a toižed türmas ištujad kundliba heid. 26Ühtnägoi tegihe mugoine sur՚ manrehkaiduz, miše türman alanduz säreganzi i kaik türman uksed sid՚-žo avaižihe, a čapid kaikilpäi lanksiba maha. 27Varjoičii heraštui i nägišti, miše türman uksed oma avoin. Sid՚-žo hänele tuli mel՚he, miše kaik oma pagenuded. Hän tembaiži suren veičen i tahtoi rikta ičtaze. 28Siloi Pavel kidastaškanzi surel änel: «Ala tege ičeleiž nimidä pahad! Mö kaik olem tägä!»
29Varjoičii pakiči toda lämoid, joksten mäni türman südäimehe i säraiten lanksi Pavlan i Silan jaugoihe. 30Sid՚ hän vei heid irdale i küzui: «Hüväd mehed, midä minei tarbiž tehta, miše voižin päzuda pahaspäi?» 31Hö sanuiba: «Usko Ižandaha Iisusaha Hristosaha, ka päzud sinä i kaik sinun kanznikad.» 32Sid՚ hö saneleškanziba Ižandan sanad hänele i kaikile hänen pertiš eläjile. 33Sil öaigal varjoičii oti heid, pezi löndan jäl՚ged, i sid՚-žo händast i kaikid hänen kanznikoid valatadihe. 34Hän vei heid ičeze kodihe i adivoičeti. Hän ihastui ühtes ičeze kanznikoidenke, miše zavodi uskta Jumalaha.
35Homendesel sudjad oigenziba oficeroid sanumaha varjoičijale: «Pästa ned mehed valdale.» 36Varjoičii sanui sen Pavlale muga: «Sudjad oma käsknuded pästta teid valdale. Ka tulgat nügüd՚ irdale, i mängat mirunke.» 37No Pavel sanui: «Hö sudata löiba meid rahvahan aigan, hot՚ mö olem-ki Riman rahvahanikad, da völ taciba meid türmha. A nügüd՚ tahtoiba peitoiči ajada meid tägäpäi. Ei, tulgha iče pästmaha meid valdale.» 38Oficerad veiba nene sanad sudjoile, i hö pöl՚gästuiba, konz tedištiba, miše nene mehed oma Riman valdkundan rahvahanikad. 39Hö tuliba türmha, pakičiba prostindad, satoiba heid irdale i pakičiba lähtta lidnaspäi.
40Pavel i Sila läksiba türmaspäi i mäniba Lidiannoks. Hö vastsiba sigä vellid, vahvištiba heid uskondas i sen jäl՚ghe läksiba lidnaspäi.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
(c) Biblijan kändmižen institut, Helsinki 2006