Leḃiticus 5
5
Caibidil 5
Iomḋa cás a ndearntar peacaḋ; 6 Agus an moḋ ar a bfuiġṫear glanaḋ uaṫa.
1Agus má ṗeacuiġeann anum, agus go néistfé guṫ mionn, agus go mbía na ḟiaḋnuisi, an ḃfacaiḋ nó nar ḟionn sé an ní; muna ḟoillsíġe sé é, annsin iomċóruiḋ a ċoir.
2Nó má ḃeanann anum ré háoinní salaċ, mas conablaċ éainní neaṁġlan, nó conablaċ ainṁiḋe neaṁġloin, nó conablaċ neiṫeaḋ neaṁġlan ṡnáiḋeas, má ċeiltear leis é; biáiḋ sé neaṁġlan, agus ciontaċ mar an gceadna.
3No má ḃéanann sé le salċar duine, giḋ bé ar biṫ neaṁġloine lé saileoċṫar duine, agus go gceilfiḋ é; a nuáir ḃias a ḟios aige, annsin biáiḋ sé ciontaċ.
4Nó má ḃeir anum miónna, ga ráḋ ré na ḃéul go ndéana sé olc, nó go ndéana maiṫ, giḋ bé ar biṫ é ḟuaigeorus duine le mionnuiḃ, agus naċ raiḃ a ḟios aige; agus go gceilfiḋ é a nuair ḃias a ḟios aige, annsin biáiḋ sé ciontaċ a ní éigin díoḃso.
5Agus is aṁluiḋ ḃías, a nuáir ḃias sé ciontaċ a néinní ḋíoḃ so, go naideoṁuiḋ se go ḃfuil sé ciontaċ annsin ní sin:
6Agus do ḃéura sé ofráil ċoire ċum an TIĠEARNA ar son an ṗeacaiḋ do rinne sé, bainionnaċ ón tréud, úan nó meannán ó na gaḃruiḃ, mar ofráil ṗeacaiḋ; agus do ḋéana an sagart síṫ ar a ṡon a ttáoḃ an ṗeacaiḋ.
7Agus muna ttí ḋé úan do ṫaḃairt leis, annsin do ḃéura sé ḋá ċolum túrtuire les ar son an ṗeacuiḋ do rinne sé, nó ḋá ċolum óga ċum an TIĠEARNA; áon mar ofráil ṗeacaiḋ, agus an dara mar ofráil loiscṫe.
8Agus do ḃéura ċum an tsagairt íad, noċ ofráilfeas sin ḃías ar son na hofrála peácaiḋ an ċéaduair, agus fáisgfiḋ a ċeann da ḃráġaid, aċd ní roinnfeaḋ ó ċéile é:
9Agus dóirtfiḋ dfuil na hofrála peacaiḋ ar ṫáoḃ na haltóra; agus fáisgfíġear án ċuid eile don ḟuil amaċ ag bónn na haltóra: Is ofráil peacuiḋ sin.
10Agus ofráilfiḋ an dara mar ofráil loiscṫe, do réir an ġnáṫ: agus do ḋéana an sagart síoṫċáin ar a ṡon, ar son an ṗeacaiḋ do rinne sé, agus maiṫfiġear ḋó é.
11¶ Aċd muna ttí ḋe ḋá éun turtuire, nó ḋá ċolum óga ṫaḃairt, annsin do ḃéura an té do ṗeacaiḋ ar son a ofrála, an deaċṁaḋ cuid do eṗah do ṗlúr mín mar ofráil ṗeacuiḋ; ní ċuirfiḋ ola air, ní mó ċuirfeas se túis air: óir is ofráil ṗeacaiḋ i.
12Annsin do ḃéura sé ċum an tsagairt é, agus glacfuiḋ án sagart lán a ḋuirnn de, eaḋon na ċuiṁne sin, agus loiscfiḋ ar naltóir é, do réir na nofrálaḋ do níṫear teiniḋ don TIĠEARNA: is ofráil ṗeacaiḋ sin.
13Agus do ḋéana an sagart síoṫċáin dó ar son a ṗeacaiḋ do rinne a náon díoḃso, agus maiṫfiġear ḋó é: agus biáiḋ an fuiġeall ag an tsagart mar ofráil ḃíḋ.
14¶ Agus do laḃaír an TIĠEARNA ré Maóise, ḋa ráḋ,
15Ma ní anum coír, agus go bpeacóċuiḋ sé tré ainḃfios, a neiṫíḃ náoṁta an TIĠEARNA; annsin do ḃéura sé ċum an TIĠEARNA ar son a ṡáruiġṫe, reiṫe gan ċáiḋe as na tréuduiḃ, réir do ṁeassa lé seceluiḃ airgid do réir ṡecel na sanctóra, mar ofráil ṡáruiġṫe:
16Agus do ḋéana sé leasuġaḋ annsa doċar do rinne annsa ní naoṁṫa, agus cuirfiḋ an cúigeaḋ cuid na ċionn, agus do ḃéura don tsagart é: agus do ḋéana an sagart síoṫċáin do le reiṫe na hofrála sáruiġṫe, agus maiṫfiġear ḋó é.
17¶ Agus má ṗeacuiġeann anum, agus go ndéana éinní do na neiṫiḃsi do toirmioscaḋ uime do ḋéanaṁ lé haiṫeantuiḃ an TIĠEARNA; matá naċ raiḃ a ḟios aige, ṫairis sin atá ciontaċ, agus iomċóruiḋ sé a ċoir.
18Agus do ḃéura sé reiṫe gan ċaíḋe as a tréud, réir do ṁeassa, mar ofráil ṡáruiġṫe don tsagart; agus do ḋéana an sagart síṫ ḋo ar son a ainḃfios iona ndéarna sé seaċrán agus naċ raiḃ a ḟios aige, agus maiṫfiġear ḋó é.
19 Is ofráil ṡáruiġṫe é: do ċiontuiġ sé go deiṁin a náġuiḋ an TIĠEARNA.
Currently Selected:
Leḃiticus 5: BedellG
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817.
Leḃiticus 5
5
Caibidil 5
Iomḋa cás a ndearntar peacaḋ; 6 Agus an moḋ ar a bfuiġṫear glanaḋ uaṫa.
1Agus má ṗeacuiġeann anum, agus go néistfé guṫ mionn, agus go mbía na ḟiaḋnuisi, an ḃfacaiḋ nó nar ḟionn sé an ní; muna ḟoillsíġe sé é, annsin iomċóruiḋ a ċoir.
2Nó má ḃeanann anum ré háoinní salaċ, mas conablaċ éainní neaṁġlan, nó conablaċ ainṁiḋe neaṁġloin, nó conablaċ neiṫeaḋ neaṁġlan ṡnáiḋeas, má ċeiltear leis é; biáiḋ sé neaṁġlan, agus ciontaċ mar an gceadna.
3No má ḃéanann sé le salċar duine, giḋ bé ar biṫ neaṁġloine lé saileoċṫar duine, agus go gceilfiḋ é; a nuáir ḃias a ḟios aige, annsin biáiḋ sé ciontaċ.
4Nó má ḃeir anum miónna, ga ráḋ ré na ḃéul go ndéana sé olc, nó go ndéana maiṫ, giḋ bé ar biṫ é ḟuaigeorus duine le mionnuiḃ, agus naċ raiḃ a ḟios aige; agus go gceilfiḋ é a nuair ḃias a ḟios aige, annsin biáiḋ sé ciontaċ a ní éigin díoḃso.
5Agus is aṁluiḋ ḃías, a nuáir ḃias sé ciontaċ a néinní ḋíoḃ so, go naideoṁuiḋ se go ḃfuil sé ciontaċ annsin ní sin:
6Agus do ḃéura sé ofráil ċoire ċum an TIĠEARNA ar son an ṗeacaiḋ do rinne sé, bainionnaċ ón tréud, úan nó meannán ó na gaḃruiḃ, mar ofráil ṗeacaiḋ; agus do ḋéana an sagart síṫ ar a ṡon a ttáoḃ an ṗeacaiḋ.
7Agus muna ttí ḋé úan do ṫaḃairt leis, annsin do ḃéura sé ḋá ċolum túrtuire les ar son an ṗeacuiḋ do rinne sé, nó ḋá ċolum óga ċum an TIĠEARNA; áon mar ofráil ṗeacaiḋ, agus an dara mar ofráil loiscṫe.
8Agus do ḃéura ċum an tsagairt íad, noċ ofráilfeas sin ḃías ar son na hofrála peácaiḋ an ċéaduair, agus fáisgfiḋ a ċeann da ḃráġaid, aċd ní roinnfeaḋ ó ċéile é:
9Agus dóirtfiḋ dfuil na hofrála peacaiḋ ar ṫáoḃ na haltóra; agus fáisgfíġear án ċuid eile don ḟuil amaċ ag bónn na haltóra: Is ofráil peacuiḋ sin.
10Agus ofráilfiḋ an dara mar ofráil loiscṫe, do réir an ġnáṫ: agus do ḋéana an sagart síoṫċáin ar a ṡon, ar son an ṗeacaiḋ do rinne sé, agus maiṫfiġear ḋó é.
11¶ Aċd muna ttí ḋe ḋá éun turtuire, nó ḋá ċolum óga ṫaḃairt, annsin do ḃéura an té do ṗeacaiḋ ar son a ofrála, an deaċṁaḋ cuid do eṗah do ṗlúr mín mar ofráil ṗeacuiḋ; ní ċuirfiḋ ola air, ní mó ċuirfeas se túis air: óir is ofráil ṗeacaiḋ i.
12Annsin do ḃéura sé ċum an tsagairt é, agus glacfuiḋ án sagart lán a ḋuirnn de, eaḋon na ċuiṁne sin, agus loiscfiḋ ar naltóir é, do réir na nofrálaḋ do níṫear teiniḋ don TIĠEARNA: is ofráil ṗeacaiḋ sin.
13Agus do ḋéana an sagart síoṫċáin dó ar son a ṗeacaiḋ do rinne a náon díoḃso, agus maiṫfiġear ḋó é: agus biáiḋ an fuiġeall ag an tsagart mar ofráil ḃíḋ.
14¶ Agus do laḃaír an TIĠEARNA ré Maóise, ḋa ráḋ,
15Ma ní anum coír, agus go bpeacóċuiḋ sé tré ainḃfios, a neiṫíḃ náoṁta an TIĠEARNA; annsin do ḃéura sé ċum an TIĠEARNA ar son a ṡáruiġṫe, reiṫe gan ċáiḋe as na tréuduiḃ, réir do ṁeassa lé seceluiḃ airgid do réir ṡecel na sanctóra, mar ofráil ṡáruiġṫe:
16Agus do ḋéana sé leasuġaḋ annsa doċar do rinne annsa ní naoṁṫa, agus cuirfiḋ an cúigeaḋ cuid na ċionn, agus do ḃéura don tsagart é: agus do ḋéana an sagart síoṫċáin do le reiṫe na hofrála sáruiġṫe, agus maiṫfiġear ḋó é.
17¶ Agus má ṗeacuiġeann anum, agus go ndéana éinní do na neiṫiḃsi do toirmioscaḋ uime do ḋéanaṁ lé haiṫeantuiḃ an TIĠEARNA; matá naċ raiḃ a ḟios aige, ṫairis sin atá ciontaċ, agus iomċóruiḋ sé a ċoir.
18Agus do ḃéura sé reiṫe gan ċaíḋe as a tréud, réir do ṁeassa, mar ofráil ṡáruiġṫe don tsagart; agus do ḋéana an sagart síṫ ḋo ar son a ainḃfios iona ndéarna sé seaċrán agus naċ raiḃ a ḟios aige, agus maiṫfiġear ḋó é.
19 Is ofráil ṡáruiġṫe é: do ċiontuiġ sé go deiṁin a náġuiḋ an TIĠEARNA.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society in 1817.