Gníoṁarṫa 12
12
Caibidil XII
Ioruaḋ i gcionn ġéirleanaṁna. Saorann aingeal Peadar. Pionós Ioruaiḋ.
1Agus san am ċéadna ṡín Ioruaḋ, rí, a láṁa amaċ le h-olc d’imirt ar ċuiḋ de ṁuinntir na h-Eaglaise.
2Agus ṁarḃ sé Séamus, dearḃráṫair Eoin, le claiḋeaṁ.
3Agus ar ḟeiceáil dó gur ṫaitin sin leis na h-Iúdaiġ, ċuir sé roiṁe Peadar a ġaḃáil fosta. Agus b’iad laeṫe an aráin gan deascaiḋ#12, 3 Laeṫe an aráin gan deascaiḋ. Is é sin lo ráḋ, féile na Ċáisc, a ṫárluiġeaḋ san am de’n ḃliaḋain a mbíonn an Ċáísc againne. a ḃí ann.
4Agus nuair a rug sé air, ċuir sé isteaċ i bpríosún é, ġá ṫaḃairt le coiṁéad do ċeiṫre sraiṫeanna de ṡaiġdiuirí, agus rún aige a ṫaḃairt ós cóṁair an ṗobail i ndiaiḋ na Cásca.
5Dá ḃríġ sin, congḃuiġeaḋ Peadar i bpríosún. Aċt ḃí guiḋe dá déanaṁ gan staonaḋ ag an eaglais ċun Dé ar a ṡon.
6Agus nuair a ḃí loruaḋ ar tí é a ṫaḃairt amaċ, an oiḋċe ċéadna sin ḃí Peadar ina ċodlaḋ eadar ḋá ṡaiġdiuir, agus é ceangailte le ḋá ṡlaḃraḋ: agus ḃí gárdaí ós cóṁair an dorais ag coiṁéad an príosúin.
7Agus féaċ, ṡeasuiġ aingeal leis an Tiġearna annsin: agus ḋeallruiġ solus san tiġ: agus ar ḃualaḋ Ṗeadair san taoiḃ dó, ṫóg sé suas é, ag ráḋ: Bí i do ṡuiḋe go tapaiḋ. Agus ṫuit na slaḃraiḋe dá láṁa.
8Agus duḃairt an t-aingeal leis: Teann ort do ċrios, agus cuir ort do ḃróga. Agus rinne sé sin. Agus duḃairt sé leis: Caiṫ do ḃrat ṫart ort, agus lean mise.
9Agus ar ḋul amaċ dó, lean sé é, agus ní raiḃ a ḟios aige gurḃ ḟíor an rud a ḃí dá ḋéanaṁ ag an aingeal: ṡíl sé gur aisling a ċonnaic sé.
10Agus ag dul ṫar an ċéad agus an dara gárda dóiḃ, ṫáinic siad go dtí an geafta iarainn a ṫreoruiġeas ċun na caṫraċ: agus d’ḟoscail sé dóiḃ uaiḋ féin. Agus ar ḋul amaċ dóiḃ, ċuaiḋ siad fríd sráid aṁáin: agus ar an ḃomaite d’imṫiġ an t-aingeal uaiḋ.
11Agus nuair a ṫáinic Peadar ċuige féin, duḃairt sé: Anois tá a ḟios agam go fíor gur ċuir an Tiġearna a aingeal, agus gur ṡaor sé mé ó láiṁ Ioruaiḋ, agus ó gaċ rud dá raiḃ an pobal Iúdaċ ag dréim leis.
12Agus ġá ḃreaṫnuġaḋ sin dó, ṫáinic sé go tiġ Ṁáire, máṫair Eoin, ar ċóṁainm dó Marcus, mar a raiḃ mórán cruinniġṫe, agus iad ag guide.
13Agus nuair a ḃuail sé ar ḋoras an ġeafta, ċuaiḋ cailín, arḃ ainm dí Róide, amaċ d’éisteaċt.
14Agus nuair a d’aiṫin sí guṫ Ṗeadair, le tréan lúṫġáire; níor ḟoscail sí an geafta, aċt ag riṫ isteaċ dí, d’innis sí go raiḃ Peadar ina ṡeasaṁ ós cóṁair an ġeafta.
15Aċt duḃairt siad-san léi: Tá tú as do ċéill. Aċt ḋearḃuiġ sise gurḃ aṁlaiḋ a ḃí sé. Aċt duḃairt siad-san: Is é a aingeal atá ann.
16Agus lean Peadar de ḃeiṫ ag bualaḋ. Agus nuair a d’ḟoscail siad, ċonnaic siad é, agus ḃí uaṫḃás orṫa.
17Aċt ar ḋéanaṁ cóṁarṫa dóiḃ le n-a láiṁ dó, a ḃeiṫ ina dtost, d’innis sé cad é mar ṫreoruiġ an Tiġearna amaċ as an ṗríosún é, agus duḃairt: Innsigiḋ na neiṫe seo do Ṡéamus, agus do na bráiṫre. Agus ar ḋul amaċ dó, d’imṫiġ sé go h-áit eile.
18Agus nuair a ṫáinic an lá ḃí cearṫaiġ nár ḃeag ar na saiġdiuirí, fá cad é d’éiriġ do Ṗeadar.
19Agus nuair a ċuir Ioruaḋ lorg air, agus naċ ḃfuair sé é: i ndiaiḋ na gárdaí a ċeisduġaḋ, d’órduiġ sé iad a ċur ċun báis: agus ar ḋul síos ó Iudaia go Caesarea dó, ċóṁnuiġ sé annsin.
20Agus ḃí fearg air le muinntir na Tiora agus na Sídoine. Aċt ṫáinic siad-san ċuige d’aon toil, agus nuair a fuair siad ar a leiṫ Blastus, arḃ é seomradóir an ríoġ é, d’iarr siad síoṫ-ċáin air, de ḃríġ go mbíoḋ a ndúiṫċe dá gcoṫuġaḋ aige.
21Agus ar lá áiriṫe a ḃí leagṫa amaċ, ṡuiḋ Ioruaḋ fá n-a éideaḋ ríoġḋa i gcaṫaoir an ḃreiṫeaṁnais, agus ṫug sé óráid dóiḃ.
22Agus scairt na daoine, ag ráḋ: Is guṫ dé é seo, agus ní guṫ duine.
23Agus ar an ḃomaite ḃuail aingeal leis an Tiġearna é, de ḃríġ naċ dtug sé onóir do Ḋia: agus ar a ḃeiṫ iṫte ag cnuṁógaí, fuair sé bás.
24Aċt d’ḟás agus ṁéaduiġ briaṫar an Tiġearna.
25Agus ṗill Barnabas agus Saul ó Ierusalem, ar ċóiṁlíonaḋ a ḃfrioṫálṁa dóiḃ, agus ṫug siad leo Eoin, ar ċóṁainm dó Marcus.
Currently Selected:
Gníoṁarṫa 12: ASN1943G
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
Gníoṁarṫa 12
12
Caibidil XII
Ioruaḋ i gcionn ġéirleanaṁna. Saorann aingeal Peadar. Pionós Ioruaiḋ.
1Agus san am ċéadna ṡín Ioruaḋ, rí, a láṁa amaċ le h-olc d’imirt ar ċuiḋ de ṁuinntir na h-Eaglaise.
2Agus ṁarḃ sé Séamus, dearḃráṫair Eoin, le claiḋeaṁ.
3Agus ar ḟeiceáil dó gur ṫaitin sin leis na h-Iúdaiġ, ċuir sé roiṁe Peadar a ġaḃáil fosta. Agus b’iad laeṫe an aráin gan deascaiḋ#12, 3 Laeṫe an aráin gan deascaiḋ. Is é sin lo ráḋ, féile na Ċáisc, a ṫárluiġeaḋ san am de’n ḃliaḋain a mbíonn an Ċáísc againne. a ḃí ann.
4Agus nuair a rug sé air, ċuir sé isteaċ i bpríosún é, ġá ṫaḃairt le coiṁéad do ċeiṫre sraiṫeanna de ṡaiġdiuirí, agus rún aige a ṫaḃairt ós cóṁair an ṗobail i ndiaiḋ na Cásca.
5Dá ḃríġ sin, congḃuiġeaḋ Peadar i bpríosún. Aċt ḃí guiḋe dá déanaṁ gan staonaḋ ag an eaglais ċun Dé ar a ṡon.
6Agus nuair a ḃí loruaḋ ar tí é a ṫaḃairt amaċ, an oiḋċe ċéadna sin ḃí Peadar ina ċodlaḋ eadar ḋá ṡaiġdiuir, agus é ceangailte le ḋá ṡlaḃraḋ: agus ḃí gárdaí ós cóṁair an dorais ag coiṁéad an príosúin.
7Agus féaċ, ṡeasuiġ aingeal leis an Tiġearna annsin: agus ḋeallruiġ solus san tiġ: agus ar ḃualaḋ Ṗeadair san taoiḃ dó, ṫóg sé suas é, ag ráḋ: Bí i do ṡuiḋe go tapaiḋ. Agus ṫuit na slaḃraiḋe dá láṁa.
8Agus duḃairt an t-aingeal leis: Teann ort do ċrios, agus cuir ort do ḃróga. Agus rinne sé sin. Agus duḃairt sé leis: Caiṫ do ḃrat ṫart ort, agus lean mise.
9Agus ar ḋul amaċ dó, lean sé é, agus ní raiḃ a ḟios aige gurḃ ḟíor an rud a ḃí dá ḋéanaṁ ag an aingeal: ṡíl sé gur aisling a ċonnaic sé.
10Agus ag dul ṫar an ċéad agus an dara gárda dóiḃ, ṫáinic siad go dtí an geafta iarainn a ṫreoruiġeas ċun na caṫraċ: agus d’ḟoscail sé dóiḃ uaiḋ féin. Agus ar ḋul amaċ dóiḃ, ċuaiḋ siad fríd sráid aṁáin: agus ar an ḃomaite d’imṫiġ an t-aingeal uaiḋ.
11Agus nuair a ṫáinic Peadar ċuige féin, duḃairt sé: Anois tá a ḟios agam go fíor gur ċuir an Tiġearna a aingeal, agus gur ṡaor sé mé ó láiṁ Ioruaiḋ, agus ó gaċ rud dá raiḃ an pobal Iúdaċ ag dréim leis.
12Agus ġá ḃreaṫnuġaḋ sin dó, ṫáinic sé go tiġ Ṁáire, máṫair Eoin, ar ċóṁainm dó Marcus, mar a raiḃ mórán cruinniġṫe, agus iad ag guide.
13Agus nuair a ḃuail sé ar ḋoras an ġeafta, ċuaiḋ cailín, arḃ ainm dí Róide, amaċ d’éisteaċt.
14Agus nuair a d’aiṫin sí guṫ Ṗeadair, le tréan lúṫġáire; níor ḟoscail sí an geafta, aċt ag riṫ isteaċ dí, d’innis sí go raiḃ Peadar ina ṡeasaṁ ós cóṁair an ġeafta.
15Aċt duḃairt siad-san léi: Tá tú as do ċéill. Aċt ḋearḃuiġ sise gurḃ aṁlaiḋ a ḃí sé. Aċt duḃairt siad-san: Is é a aingeal atá ann.
16Agus lean Peadar de ḃeiṫ ag bualaḋ. Agus nuair a d’ḟoscail siad, ċonnaic siad é, agus ḃí uaṫḃás orṫa.
17Aċt ar ḋéanaṁ cóṁarṫa dóiḃ le n-a láiṁ dó, a ḃeiṫ ina dtost, d’innis sé cad é mar ṫreoruiġ an Tiġearna amaċ as an ṗríosún é, agus duḃairt: Innsigiḋ na neiṫe seo do Ṡéamus, agus do na bráiṫre. Agus ar ḋul amaċ dó, d’imṫiġ sé go h-áit eile.
18Agus nuair a ṫáinic an lá ḃí cearṫaiġ nár ḃeag ar na saiġdiuirí, fá cad é d’éiriġ do Ṗeadar.
19Agus nuair a ċuir Ioruaḋ lorg air, agus naċ ḃfuair sé é: i ndiaiḋ na gárdaí a ċeisduġaḋ, d’órduiġ sé iad a ċur ċun báis: agus ar ḋul síos ó Iudaia go Caesarea dó, ċóṁnuiġ sé annsin.
20Agus ḃí fearg air le muinntir na Tiora agus na Sídoine. Aċt ṫáinic siad-san ċuige d’aon toil, agus nuair a fuair siad ar a leiṫ Blastus, arḃ é seomradóir an ríoġ é, d’iarr siad síoṫ-ċáin air, de ḃríġ go mbíoḋ a ndúiṫċe dá gcoṫuġaḋ aige.
21Agus ar lá áiriṫe a ḃí leagṫa amaċ, ṡuiḋ Ioruaḋ fá n-a éideaḋ ríoġḋa i gcaṫaoir an ḃreiṫeaṁnais, agus ṫug sé óráid dóiḃ.
22Agus scairt na daoine, ag ráḋ: Is guṫ dé é seo, agus ní guṫ duine.
23Agus ar an ḃomaite ḃuail aingeal leis an Tiġearna é, de ḃríġ naċ dtug sé onóir do Ḋia: agus ar a ḃeiṫ iṫte ag cnuṁógaí, fuair sé bás.
24Aċt d’ḟás agus ṁéaduiġ briaṫar an Tiġearna.
25Agus ṗill Barnabas agus Saul ó Ierusalem, ar ċóiṁlíonaḋ a ḃfrioṫálṁa dóiḃ, agus ṫug siad leo Eoin, ar ċóṁainm dó Marcus.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland