Forhandlings 12
12
Dit 12. Kapitel.
1Om disallew Tid leid di Könning Herodes di /Hunden/ ön Sommen van dit Geminte, om jam tö pinigen#12.1 meshandelin.
2En hi let Jakobus, di Brödher van Johannes, ombring me dit Swärt.
3En üs hi såg, dat et di Juden håget, foar hi fōrt, om uk Petrus tö fangen. En hat wiär ön di dagen me dit swet Broad.
4Üs hi höm nü grip let, sät hi höm önt Tügthüs, en aurlewert höm ön vjur Wagten, ark van vjur Krigsknegter, om höm tö bewagtin; en hi tågt höm eter Poask dit Volk voartöstellen.
5Frilik wåd Petrus ön dit Gefängnis behölden, mar dit Geminte bödigt sönder Âphoalden foar höm tö Gott.
6En üs Herodes höm voarstel wild, slöp Petrus disallew Nagt twesken tau Krigsknegter, me tau Keten bünden, en de Wagters voar di Dür bewåret dit Gefängnis.
7En betänk, di Herr sin Engel kam hjårt, en en Lågt skintj ön di Uning; en slog Petrus ön di Sid, en wäkt höm ap, en said: Stun wakker âp! En di Keten fäl van sin Hunden.
8En di Engel said tö höm: Binj din Görtel om, en binj din Skursölen önder Fet. En hi död alliksa. En hi sprok tö höm: Nem din Mantel om di, en fölge mi.
9En hi ging üt, en fölligt höm, en wust er nöndt van, wat höm wirklik geske dör di Engel, mar höm togt, hi såg en Gesigt.
10En üs ja dör di jest en di taust Wagt gingen wiär, en kâm tö di irsen Dür, welk nå di Stad fört, wåd hi van höm sallew voar jam ipen måket; en metjens skäd di Engel van höm.
11En üs Petrus tö höm sallew kjemmen wiär, said hi: Nü wēt ik wårhaftig, dat di Herr sin Engel stjürt hēd, en mi reddigt hēd üt Herodes sin Hund, en van al di Forwagting, welk dit jüdisk Volk hed.
12En üs hi sik bedârigt, kam hi nå dit Hüs van Maria, di Moder van Johannes, welk di Tönom Markus hēd, hur Vulen biarküder wiär, en bödigt.
13En üs Petrus üp di Dür bokket, kam er in Tinstfamen, bi Nōm Rhode, om tö harkin.
14Ën üs jü Petrus sin Stem hjert, måket jü voar lutter Frügged di Port ek ipen, mar löp īn, en bragt jam di Böd, dat Petrus voar de Port stönd.
15Mar ja said tö hör: Dü råsest. Mar jü stönd üp hör Stek, dat et sa wiär: Ja said: Hat es en Engel.
16Mar Petrus bokket weder ön; en üs ja di Dür ipen måket, såg ja höm, en wåd forfirt.
17En hi wǟftet me di Hund jam tö, dat ja swügge skuld, en fortält jam, hurdelling di Herr höm üt dit Gefängnis fört hed, en said: Bring Jakobus en di Brödhem di Böd. En hi ging üt, en reiset nå en Üder Plats.
18En üs-t Dai wåd, wiär er ek en litj Forlegenheid mung di Krigsknegter, hurdelling dit dag me Petrus gingen wiär.
19En üs Herodes höm sågt, en ek foand, forhjert hi di Wagters, en befoal jam wegtöfören. En hi reiset van Jerusalem diäl na Cäsarea, en höld sik diär âp.
20For hi tågt tögen dânen van Tyrus en Sidon tö stridden. Mar ja kam en wiär sik jens, en fing Blastus, di Kåmerdiner bi di Könning, üp jar Sid, en boad om Frēd; omdat jar Lönden sik niäre måst van di Könning sin Lönden.
21En üp en fastsät Dai tōg Herodes dit Könningskload ön, sät sik üp di Rogtstöl, en höld en Rede tö jam.
22Mar dit Volk röp höm tö: Dit es Gottes Stem, en ek en Menskenstem.
23En metjens slog höm di Herr sin Engel, diärom, dat hi ek Gott di Iär jåw; en wåd âpiten van di Würmer, en jaw di Geist âp.
24Mar Gottes Urd wugset en formiäret sik.
25En Barnabas en Saulus kam weder töbēk van Jerusalem, jat hed jar Wârew foar di Armen volbragt, aurlewert di Handrekking, en nōm Johannes, me di Tönom Markus, me.
Currently Selected:
Forhandlings 12: NFNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
Forhandlings 12
12
Dit 12. Kapitel.
1Om disallew Tid leid di Könning Herodes di /Hunden/ ön Sommen van dit Geminte, om jam tö pinigen#12.1 meshandelin.
2En hi let Jakobus, di Brödher van Johannes, ombring me dit Swärt.
3En üs hi såg, dat et di Juden håget, foar hi fōrt, om uk Petrus tö fangen. En hat wiär ön di dagen me dit swet Broad.
4Üs hi höm nü grip let, sät hi höm önt Tügthüs, en aurlewert höm ön vjur Wagten, ark van vjur Krigsknegter, om höm tö bewagtin; en hi tågt höm eter Poask dit Volk voartöstellen.
5Frilik wåd Petrus ön dit Gefängnis behölden, mar dit Geminte bödigt sönder Âphoalden foar höm tö Gott.
6En üs Herodes höm voarstel wild, slöp Petrus disallew Nagt twesken tau Krigsknegter, me tau Keten bünden, en de Wagters voar di Dür bewåret dit Gefängnis.
7En betänk, di Herr sin Engel kam hjårt, en en Lågt skintj ön di Uning; en slog Petrus ön di Sid, en wäkt höm ap, en said: Stun wakker âp! En di Keten fäl van sin Hunden.
8En di Engel said tö höm: Binj din Görtel om, en binj din Skursölen önder Fet. En hi död alliksa. En hi sprok tö höm: Nem din Mantel om di, en fölge mi.
9En hi ging üt, en fölligt höm, en wust er nöndt van, wat höm wirklik geske dör di Engel, mar höm togt, hi såg en Gesigt.
10En üs ja dör di jest en di taust Wagt gingen wiär, en kâm tö di irsen Dür, welk nå di Stad fört, wåd hi van höm sallew voar jam ipen måket; en metjens skäd di Engel van höm.
11En üs Petrus tö höm sallew kjemmen wiär, said hi: Nü wēt ik wårhaftig, dat di Herr sin Engel stjürt hēd, en mi reddigt hēd üt Herodes sin Hund, en van al di Forwagting, welk dit jüdisk Volk hed.
12En üs hi sik bedârigt, kam hi nå dit Hüs van Maria, di Moder van Johannes, welk di Tönom Markus hēd, hur Vulen biarküder wiär, en bödigt.
13En üs Petrus üp di Dür bokket, kam er in Tinstfamen, bi Nōm Rhode, om tö harkin.
14Ën üs jü Petrus sin Stem hjert, måket jü voar lutter Frügged di Port ek ipen, mar löp īn, en bragt jam di Böd, dat Petrus voar de Port stönd.
15Mar ja said tö hör: Dü råsest. Mar jü stönd üp hör Stek, dat et sa wiär: Ja said: Hat es en Engel.
16Mar Petrus bokket weder ön; en üs ja di Dür ipen måket, såg ja höm, en wåd forfirt.
17En hi wǟftet me di Hund jam tö, dat ja swügge skuld, en fortält jam, hurdelling di Herr höm üt dit Gefängnis fört hed, en said: Bring Jakobus en di Brödhem di Böd. En hi ging üt, en reiset nå en Üder Plats.
18En üs-t Dai wåd, wiär er ek en litj Forlegenheid mung di Krigsknegter, hurdelling dit dag me Petrus gingen wiär.
19En üs Herodes höm sågt, en ek foand, forhjert hi di Wagters, en befoal jam wegtöfören. En hi reiset van Jerusalem diäl na Cäsarea, en höld sik diär âp.
20For hi tågt tögen dânen van Tyrus en Sidon tö stridden. Mar ja kam en wiär sik jens, en fing Blastus, di Kåmerdiner bi di Könning, üp jar Sid, en boad om Frēd; omdat jar Lönden sik niäre måst van di Könning sin Lönden.
21En üp en fastsät Dai tōg Herodes dit Könningskload ön, sät sik üp di Rogtstöl, en höld en Rede tö jam.
22Mar dit Volk röp höm tö: Dit es Gottes Stem, en ek en Menskenstem.
23En metjens slog höm di Herr sin Engel, diärom, dat hi ek Gott di Iär jåw; en wåd âpiten van di Würmer, en jaw di Geist âp.
24Mar Gottes Urd wugset en formiäret sik.
25En Barnabas en Saulus kam weder töbēk van Jerusalem, jat hed jar Wârew foar di Armen volbragt, aurlewert di Handrekking, en nōm Johannes, me di Tönom Markus, me.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)