Drugi Koryntian 8
8
Hojność i radosna ofiarność wyrazem zrozumienia i przyjęcia łaski PANA
1 # Dz 16,9; Rz 15,26 Bracia i siostry, pragniemy również poinformować was o wielkiej Bożej łasce, której doświadczyli wierzący w Macedonii. 2 # Rz 12,8; 2 Kor 9,11-13 Otóż pomimo niezmiernego ucisku oraz rozpaczliwego ubóstwa, z jakim się borykają, zaobfitowali radosną hojnością swych serc #Pierwsze dwa zdania tego rozdziału demaskują niszczycielskie nauczanie fałszywych nauczycieli, którzy twierdzą, że powodzenie materialne, osobisty sukces i zdrowie są objawami Bożej łaskawości. Nic bardziej mylnego. Wierzący w Macedonii bez wątpienia doświadczyli wielkiej Bożej łaski, a przecież nadal byli prześladowani i cierpieli wielką biedę. Boża łaskawość objawiała się w ich życiu mocą przemieniającą ich serca. „Ewangelia sukcesu”, tak szeroko głoszona obecnie w wielu chrześcijańskich kościołach i wspólnotach, jest wielkim łgarstwem i zwodzeniem, a nad jej głosicielami zbiera się w Niebiosach gniew Boży (por. Rz 1,18; Ef 5,5-6; Kol 3,5-6). Nie tylko Apostołowie Paweł i Piotr (ten w swoim Pierwszym liście), ale przede wszystkim sam Jezus nauczali, że w Eonie Łaski, w którym obecnie żyjemy, jedynym objawem Bożej łaskawości jest doświadczanie mocy uwalniającej człowieka z więzów grzechu – mocy, która przemienia ludzkie serce i daje mu ZDOLNOŚĆ DO TRWANIA W CHRYSTUSIE ORAZ DO PEŁNIENIA WOLI BOGA W POSTAWIE OFIARNEJ BOŻEJ MIŁOŚCI. Boża łaskawość nie daje człowiekowi materialnego powodzenia, sukcesu czy innych wartości, którym hołduje ten świat, lecz udostępnia mu Bożą moc do tego, by w swoim życiu obfitował owocem Ducha., 3 co wyraziło się tym, że na miarę swoich możliwości, a nawet daleko ponad nie – o czym osobiście zaświadczam – z własnej inicjatywy przeprowadzili zbiórkę finansową. 4 # Dz 11,28-30; Dz 24,17; Rz 15,26; 1 Kor 16,1.3; 2 Kor 9,1-2 Uczynili to, gdyż bardzo chcieli dostąpić przywileju udziału w naszej służbie na rzecz innych wierzących. 5 Swym gestem przekroczyli wszelkie nasze wyobrażenia. Jakby tego nie było dość, sami siebie ofiarowali – najpierw PANU, a potem, pełniąc wolę Bożą, również nam. 6 # 2 Kor 12,13.18 Podniesiony tym na duchu gorąco zachęciłem Tytusa, by – z uwagi na wspaniale rozpoczętą posługę pośród was – wrócił do Koryntu i również wam pomógł w realizacji podobnego dzieła łaskawości. 7 # 1 Kor 1,5-6; 1 Kor 16,1-2; 2 Kor 9,5-9 A skoro mówicie, że obfitujecie już wszystkim, to znaczy: wiarą, Słowem Bożym, poznaniem Chrystusa, wszelką gorliwością oraz miłością, którą od nas przejęliście, to chciałbym, abyście teraz zaowocowali również hojną łaskawością. 8 Nie piszę tego z intencją nakazywania wam czegokolwiek #Odkładanie dziesięcin na rzecz pomocy biednym, potrzebującym oraz na utrzymanie Lewitów sprawujących kult Boży było obowiązkiem wszystkich Żydów osiągających zyski z płodów rolnych, hodowli lub sadownictwa. Była to część Prawa Mojżeszowego (Starego Przymierza) obowiązującego jedynie Żydów, którzy otrzymali dział ziemi w Kanaanie. W NT nie ma ani słowa o takim obowiązku w odniesieniu do wierzących w Chrystusa. W tym miejscu Paweł wyjaśnia natomiast, że hojna troskliwość o braci i siostry w wierze jest częścią odwiecznego Bożego planu dla społeczności wierzących. Osoby lepiej sytuowane zachęcane są do tego, by znajdowały radość w pomaganiu biednym braciom i siostrom w wierze, co jest nie tylko praktycznym wyrazem trwania w Bożej ofiarnej miłości (gr. agape), ale także właściwym zrozumieniem sensu Bożej łaskawości. Ofiarna miłość nie jest ani przymusem, ani nie ogranicza się do żydowskiej „regulaminowej” dziesięciny. Powinna ona cechować się hojnością i radością, które – wg wzorca Chrystusowego – rozkwitają w ludziach Mu ufających., lecz w celu zweryfikowania, czy prawdziwa jest miłość, o której tak często i z taką gorliwością mówicie #Por. Jk 2,20.. 9 # Mt 5,3; Mt 8,20; Flp 2,6-8 Zależy mi jedynie na tym, abyście dobrze rozumieli, czym cechuje się łaska PANA naszego Jezusa Chrystusa. On sam bowiem, choć bogaty we wszystko, z uwagi na was stał się ubogi. A dokonał tego celowo, byście – zachęceni Jego materialnym ubóstwem – mogli w końcu zrozumieć, iż bogacić się powinniście, gromadząc jedynie to, co ma wartość w Jego Królestwie #Por. Flp 4,17.. 10 # 2 Kor 9,2 Z uwagi na to ośmielam się udzielić wam pewnej rady, licząc, iż okaże się ona dla was pożyteczna: doprowadźcie do końca to, czego sami, w swoich sercach, zapragnęliście już rok temu. Nie zatrzymujcie się na chęciach, lecz przekujcie je w czyn! 11 Zrealizujcie swoje wcześniejsze zamiary zgodnie z możliwościami, 12 # Prz 3,27-28; 2 Kor 9,7 które przecież mierzy się tym, co ktoś faktycznie ma, a nie tym, czego nie ma. 13 # Wj 16,18; 2 Kor 8,15 Nie chodzi bowiem o to, by – przynosząc innym ulgę – samemu wpędzić się w kłopoty. Rzecz jest raczej w tym, abyśmy z radością w sercu dzielili się tym, co mamy, uzupełniając potrzeby innych braci i sióstr w wierze. 14 # Dz 4,34-35; Rz 15,26-28; 2 Kor 9,12; Ga 2,10 Obecny wasz dostatek może teraz zaradzić brakom tamtych, w przyszłości zaś ich dostatek może wyrównać wasze braki, tak by każdy miał tyle, ile faktycznie w danym czasie jest mu potrzebne #Por. 1 Tm 6,6-10., 15 # Wj 16,18 zgodnie z tym, co zostało napisane:
Ten, kto zebrał dużo, wcale nie miał za wiele,
zaś temu, kto zebrał mało, też niczego nie zbrakło #Nawiązanie do wydarzeń na pustyni, gdy Bóg karmił Izraelitów manną (por. Wj 16,18). Jedni z nich zbierali więcej, inni mniej – w zależności od tego, jak duże mieli rodziny. Gdy mierzyli później swoje zbiory omerem (rodzaj naczynia do pomiaru materiałów sypkich), okazywało się, że każdy dostał tyle samo w przeliczeniu na głowę w rodzinie..
16 # 2 Kor 2,14 Bogu niech będą dzięki za to, że wielką troskę o was wlał w serce Tytusa, 17 który przyjął ową zachętę i w wielkiej gorliwości, niczym nieprzymuszony, zdecydował się wybrać do was powtórnie. 18 # 2 Kor 12,18 Razem z nim wysyłamy do was brata, którego sława z powodu spisania Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie rozeszła się już po wszystkich społecznościach #Prawdopodobnie chodzi o Łukasza ewangelistę, który w tym czasie towarzyszył Pawłowi (por. Dz 20,6, gdzie Łukasz zmienia formę narracji, wprowadzając zwrot „my” wskazujący, że on również znajdował się wśród towarzyszy Pawła).. 19 # Dz 14,23; 1 Kor 16,3-4 Co więcej, na czas tej podróży został on – ku chwale PANA i naszej zachęcie – oficjalnie ustanowiony #Gr. cheirotoneo – dosł. „ustanowiony przez nałożenie rąk”. Nakładanie rąk w tradycji apostolskiej wiązało się z oficjalnym powołaniem danej osoby do służby i desygnowaniem jej – po wcześniejszym przeszkoleniu – do wykonania określonych zadań. Delegowania uczniów do realizacji określonych celów dokonywali w imieniu wspólnoty jej zwierzchnicy. W dzisiejszych czasach jest to porównywalne do wręczenia oficjalnego dokumentu nominującego do pełnienia określonej funkcji (podobnie jak wręczenie ambasadorowi jego plenipotencji, czyli pełnomocnictw). Są oczywiście grupy osób, które doszukują się w tekstach biblijnych mówiących o „nakładaniu rąk” jakiegoś mistycznego „przekazywania namaszczenia Duchem Bożym”. Jednak tego typu interpretacja nie wytrzymuje ani testu historycznego, ani funkcjonalnego. Zbyt wiele osób, na które w historii fizycznie „nakładano ręce”, udowodniło, że w ich późniejszym działaniu nie było żadnego namaszczenia Duchem Bożym, a ich życie nie miało nic wspólnego z życiem w Bożym Duchu Uświęcenia (por. Dz 14,23). przez tutejszą wspólnotę naszym towarzyszem. 20 Pragnęliśmy bowiem mieć niezależnego świadka #Słowa Pawła odkrywają, że celem jego trzeciej podróży misyjnej była zbiórka na finansowe wsparcie dla głodujących wierzących w Jerozolimie., by zapobiec jakimkolwiek pomówieniom w sprawach wielkości ofiar otrzymanych z publicznych zbiórek. 21 # Prz 3,3-4; Rz 12,17; Ga 2,10 Zależy nam bardzo, aby to, co jest dobre w oczach PANA, było również czyste i piękne w oczach ludzi. 22 Razem z nimi wysyłamy do was jeszcze jednego brata w wierze #Obok Tytusa i Łukasza jest to trzecia posłana osoba. Tożsamość tego mężczyzny nie jest nam bliżej znana., którego rzetelność została wielokrotnie i w różnych sprawach sprawdzona. A ponieważ tak wiele spodziewa się po was, wybiera się z wielkim entuzjazmem. 23 # Rz 16,7; 2 Kor 7,13; 2 Kor 12,18 Jeśli chodzi o Tytusa – przybędzie on do was jako mój współpracownik we wszystkim, co was dotyczy; pozostali zaś bracia – jako wysłannicy siostrzanych wspólnot, które Chrystusowi przynoszą wielką chwałę. 24 # 2 Kor 7,14 Dlatego stańcie na wysokości zadania i pokażcie wysłannikom tych wspólnot, że wy także trwacie w postawie ofiarnej Bożej miłości, czym potwierdzicie naszą z was dumę.
Currently Selected:
Drugi Koryntian 8: NT NPD
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Copyright ©️ 2021, 2022, 2023 by Wydawnictwo NPD.
