یُونس 1
1
حضرت یُونس کی اللّہ تعالیٰ نا حکم لبھݨا
1حضرت اَمتی نے پُتر حضرت یُونس کی رب نا پیغام لبھا، 2”اُس بڑے شہر نینوہ جا! تے اُتھے اُنہاں کی خبردار کر، کِیئانکہ اُنہاں نے غُناہ بہُوں زیادہ ہوئی گئے اݨ-“ 3پر حَضرت یُونس رب نا حُکم مننے نی بَجائے پُٹھا ترسِیس آلے پاسے نسی گئے - او سمندر نے کنارے پر یافا شہر پُہنچی گئے، تے اُتھے اُنہاں کی اک بیڑی جاݨے واسطے تیار لبھی۔ کرایہ دیݨے تُوں بعد او اُس بیڑی نے عرشے پر ٹُری گئے، تانکہ رب نے حضُور تُوں نسی کے ترسِیس ٹُری جاݨ-
4پر رب سمندر اپر اک تیز ہوا پہیجی، تے اِیہے جیا سخت قِسم نا طُوفان اُٹھیا کہ بیڑی نے پَجݨے نا خظرہ سی- 5بیڑی نا سارا عملہ ڈری گیا، تے ہر کُسَے چِیخی چِیخی کے اپݨے اپݨے خُدا اگے فریاد کِیتی- تے اُنہاں بیڑی کی ہولا کرنے واسطے سامان سمندرے وِچ سٹیا- پر اِس تُوں پہلے حضرت یُونس بیڑی نے تھلَے آلے حِصے وچ گئے سݨ، جِتھے او لیٹی کے سخت نِندرے وِچ لغے گئے سݨ۔
6فِر بیڑی نا کپتان حضرت یُونس کول گیا تے آخیا، ” تُوں کِیئاں سُتا وا ایں؟ اُٹھ تے اپݨے خُدا اگے التجا کر! ہوئی سکݨا کہ او اَساں نا خیال کرے، تے اساں مرنے تُوں بچی جاں۔“
7فِر بیڑی نا عملہ اِک دُوئے کی آخݨ لغا، ”اچھو، اساں قُرعہ سٹاں، تانکہ پتہ لغے کوݨ اِس قَہر نا ذمہ دار اے۔‘ اُنہاں قُرعہ سٹیا، تے حضرت یُونس نا ناں نِکلیا- 8اِس پر اُنہاں حضرت یُونس کولوں پُچھیا، ”اَساں کی دَس، اَساں نی اِس مُصِیبت نا ذمہ دار کوݨ اے؟ تُوں کَے کم کرنا ایں؟ تُوں کُتھوں آیا ایں؟ تُوں کیہڑے مُلکے تُوں ایں؟ تُوں کیہڑیاں لوکاں وِچوں ایں؟“
9حضرت یُونس جواب دِتا، ’میں عِبرانی قوم نال تعلق رکھݨا آں- میں رب نی عبادت کرنا آں، جیہڑا جنت نا خُدا اے۔ اُس زِیمی تے سمندر بݨایا۔‘ 10اُنہاں کی پَتہ سی کہ حضرت یُونس رب کولوں نسݨے پئے سݨ، کِیئانکہ اُنہاں آپوں بیڑی نے عملے کی سارا کُجھ پہلے دَسیا سی۔
اے گل سُݨی کے او بہُوں ڈری گئے تے اُنہاں آخیا، ”تُوں کَے کری شوڑیا؟“ 11سمندر خَطرناک تُوں خَطرناک ہوݨا گیا۔ اِس پر اُنہاں حضرت یُونس کولوں پُچھیا، ”اساں تہاڑے نال کَے سلوک کراں، کہ سمندر اَساں واسطے پُرسکون ہوئی جائے؟“
12اُنہاں جواب دِتا، ” مِکی چائی کے سمندر وِچ سَٹی شوڑو، تے او رُکی جاسی۔ مِکی پتہ اے کہ اے مہاڑا ای قَصُور اے، کہ تُساں اپر اِتنا بڑا طُوفان آیا اے۔“
13بَجائے اِس نے، بیڑی نے عَملے چپو ماری ماری کے بیڑی کی خُشکی نے پاسے کھڑنے نی پُوری کوشِش کِیتی- پر او اِس طرح نی کری سکے، کِیئانکہ طُوفان پہلے تُوں وی زیادہ خوفناک ہوݨا گیا - 14فِر اُنہاں رب اگے فریاد کِیتی، ”اَے رب، اے نہ ہوئے کہ اِس بندے نی جان نے بَدلے اساں مری جاں! اِس بے غُناہ نے قتل وِچ اساں کی ناں پکڑیاں! اے رب، جو کُج وی ہویا، او تُہاڑی مرضی نال ہویا اے! 15فِر اُنہاں حضرت یُونس کی چائی کے سمندرے وِچ سٹی شوڑیا۔ اِس پر سمندرے نا طُوفان اِک دَم ختم ہوئی گیا۔ 16اے تکی کے او رب کولوں بہُوں ڈری گئے۔ اُنہاں رب نے نائیں نی قُربانی دِتی، تے مَنتاں منیاں -
17پر رب اِک بڑی مَچھی کی حضرت یُونس کی نِگلݨے واسطے پیہجیا۔ تے حضرت یُونس ترَے دیہاڑے تے ترَے راتاں مَچھی نے ٹِہڈے وِچ ٹِغے رہے۔
Currently Selected:
یُونس 1: phr
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text (c) 2021 Noor-e-Kashmir
Audio (p) 2021 Noor-e-Kashmir
