Salmos 45
45
(44) Unha cántiga para o rei
1Do mestre do coro, con cítolas de Xuxán. Poema dos coreítas. Cántiga de amor.
2No meu corazón bole unha palabra fermosa:
vou recitar unha cántiga para o rei;
a miña lingua é lixeira, coma pluma de escribán.
3Ti es o máis fermoso dos nacidos de home,
os teus labios deitan a graza;
por iso Deus te bendí para sempre.
4Cingue, valente, a túa espada,
ela é o teu brillo e a túa gloria.
5A túa gloria está en loitar
pola verdade e pola xustiza;
os teus adornos son os escarmentos da túa dereita.
6As túas setas son agudas: diante de ti caen os pobos
e no medio deles os inimigos do rei.
7O teu trono, coma o de Deus, é duradeiro,
un cetro de equidade, o teu cetro real.
8Ti amas a xustiza e aborreces a iniquidade;
por iso Deus te unxiu
con óleo de alegrías, entre os teus compañeiros.
9A mirra, áloe e acacia recenden os teus vestidos,
en pazos de marfil alégrante as arpas.
10Fillas de reis tes por amigas,
e á túa dereita, a raíña, con ouro de Ofir.
11Escoita, filla; olla e atende:
esquece o teu pobo e a casa de teu pai.
12O rei está engaiolado da túa fermosura:
réndete a el, pois el é o teu señor.
13Os de Tiro veñen con presentes,
os próceres dos pobos buscan o teu favor.
14Entra con todo o honor dunha princesa,
bordados en ouro os seus vestidos;
15con variado atavío é conducida ó rei,
acompañada polas súas doncelas.
Preséntante as amigas,
16condúcente con xúbilo algareiro,
introdúcente no pazo do rei.
17No canto de teus pais terás os teus fillos
e poralos por príncipes da terra.
18Eu farei que por xeracións se recorde o teu nome,
e que por séculos te loen as nacións.
Currently Selected:
Salmos 45: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Salmos 45
45
(44) Unha cántiga para o rei
1Do mestre do coro, con cítolas de Xuxán. Poema dos coreítas. Cántiga de amor.
2No meu corazón bole unha palabra fermosa:
vou recitar unha cántiga para o rei;
a miña lingua é lixeira, coma pluma de escribán.
3Ti es o máis fermoso dos nacidos de home,
os teus labios deitan a graza;
por iso Deus te bendí para sempre.
4Cingue, valente, a túa espada,
ela é o teu brillo e a túa gloria.
5A túa gloria está en loitar
pola verdade e pola xustiza;
os teus adornos son os escarmentos da túa dereita.
6As túas setas son agudas: diante de ti caen os pobos
e no medio deles os inimigos do rei.
7O teu trono, coma o de Deus, é duradeiro,
un cetro de equidade, o teu cetro real.
8Ti amas a xustiza e aborreces a iniquidade;
por iso Deus te unxiu
con óleo de alegrías, entre os teus compañeiros.
9A mirra, áloe e acacia recenden os teus vestidos,
en pazos de marfil alégrante as arpas.
10Fillas de reis tes por amigas,
e á túa dereita, a raíña, con ouro de Ofir.
11Escoita, filla; olla e atende:
esquece o teu pobo e a casa de teu pai.
12O rei está engaiolado da túa fermosura:
réndete a el, pois el é o teu señor.
13Os de Tiro veñen con presentes,
os próceres dos pobos buscan o teu favor.
14Entra con todo o honor dunha princesa,
bordados en ouro os seus vestidos;
15con variado atavío é conducida ó rei,
acompañada polas súas doncelas.
Preséntante as amigas,
16condúcente con xúbilo algareiro,
introdúcente no pazo do rei.
17No canto de teus pais terás os teus fillos
e poralos por príncipes da terra.
18Eu farei que por xeracións se recorde o teu nome,
e que por séculos te loen as nacións.
Dereitos reservados: SEPT