Proverbios 11
11
1Balanzas enganosas aborréceas o Señor,
o seu gusto son as pesas axustadas.
2Detrás da fachenda chega a vergonza,
pero a Sabedoría vai cos modestos.
3A integridade guía ós rectos,
a falsidade destrúe ós traidores.
4De nada vale a fortuna no día da ira,
mais a xustiza salva da morte.
5A xustiza dos íntegros enderéitalles o camiño,
pola súa maldade vén o malo a caer .
6A xustiza dos rectos sálvaos,
pola súa cobiza son atrapados os traidores.
7Morto o malvado, acabóuselle a esperanza
e o seu afiuzar nas riquezas perece.
8O xusto líbrase da angustia,
o malvado ocupa o seu lugar.
9O hipócrita coa boca afunde ó veciño,
mais polo seu saber sálvanse os xustos.
10Polo éxito dos xustos alégrase a vila,
e pola perda dos malvados fai festa.
11Coa bendición dos honrados medra a cidade,
coa leria dos malvados arruínase.
12Quen aldraxa ó veciño non ten siso,
o home prudente cala.
13Quen anda con contos descobre segredos,
home de fiar garda a palabra.
14Sen boa dirección pérdese un pobo,
o progreso está nos moitos expertos.
15Mal lle irá a quen sae fiador por un estraño,
quen refuga eses tratos terá seguridade.
16A muller xeitosa bótanselle flores,
e os arriscados conquistan riqueza.
17O home piadoso para si mesmo é bo,
o cruel a si mesmo se dana.
18O malvado leva unha paga ilusoria,
quen sementa xustiza leva un salario de lei.
19O que sementa a xustiza ten por destino a vida,
quen persegue o mal vai cara á morte.
20Aborrece o Señor os corazóns torcidos,
e comprácese nos de conduta honrada.
21Abofé que o malvado non quedará impune,
a descendencia dos xustos será posta en liberdade.
22Anel de ouro no fociño dun porco
é a muller fermosa pero sen xeito.
23A arela dos xustos é só o ben
a esperanza dos malvados xera ira.
24Hai quen é xeneroso e se fai máis rico;
hai quen aforra de máis e vive na miseria.
25Quen crea prosperidade el mesmo medra,
e quen abebera será abeberado.
26Toda a bisbarra maldí ó que retén o trigo,
e enche de bendicións a quen o vende.
27Quen madruga para facer o ben atrae o favor,
mais o mal sae ó encontro de quen o busca.
28Quen afiúza na súa riqueza murcharase,
pero os xustos agromarán coma follas.
29Quen arruína o casal vai herdar vento,
e o parvo chegará a escravo do sabio.
30O froito dun home recto é a árbore da vida,
e o sabio atrae as persoas.
31Se o xusto recibe na terra o seu debido,
moito máis o perverso e o pecador.
Currently Selected:
Proverbios 11: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 11
11
1Balanzas enganosas aborréceas o Señor,
o seu gusto son as pesas axustadas.
2Detrás da fachenda chega a vergonza,
pero a Sabedoría vai cos modestos.
3A integridade guía ós rectos,
a falsidade destrúe ós traidores.
4De nada vale a fortuna no día da ira,
mais a xustiza salva da morte.
5A xustiza dos íntegros enderéitalles o camiño,
pola súa maldade vén o malo a caer .
6A xustiza dos rectos sálvaos,
pola súa cobiza son atrapados os traidores.
7Morto o malvado, acabóuselle a esperanza
e o seu afiuzar nas riquezas perece.
8O xusto líbrase da angustia,
o malvado ocupa o seu lugar.
9O hipócrita coa boca afunde ó veciño,
mais polo seu saber sálvanse os xustos.
10Polo éxito dos xustos alégrase a vila,
e pola perda dos malvados fai festa.
11Coa bendición dos honrados medra a cidade,
coa leria dos malvados arruínase.
12Quen aldraxa ó veciño non ten siso,
o home prudente cala.
13Quen anda con contos descobre segredos,
home de fiar garda a palabra.
14Sen boa dirección pérdese un pobo,
o progreso está nos moitos expertos.
15Mal lle irá a quen sae fiador por un estraño,
quen refuga eses tratos terá seguridade.
16A muller xeitosa bótanselle flores,
e os arriscados conquistan riqueza.
17O home piadoso para si mesmo é bo,
o cruel a si mesmo se dana.
18O malvado leva unha paga ilusoria,
quen sementa xustiza leva un salario de lei.
19O que sementa a xustiza ten por destino a vida,
quen persegue o mal vai cara á morte.
20Aborrece o Señor os corazóns torcidos,
e comprácese nos de conduta honrada.
21Abofé que o malvado non quedará impune,
a descendencia dos xustos será posta en liberdade.
22Anel de ouro no fociño dun porco
é a muller fermosa pero sen xeito.
23A arela dos xustos é só o ben
a esperanza dos malvados xera ira.
24Hai quen é xeneroso e se fai máis rico;
hai quen aforra de máis e vive na miseria.
25Quen crea prosperidade el mesmo medra,
e quen abebera será abeberado.
26Toda a bisbarra maldí ó que retén o trigo,
e enche de bendicións a quen o vende.
27Quen madruga para facer o ben atrae o favor,
mais o mal sae ó encontro de quen o busca.
28Quen afiúza na súa riqueza murcharase,
pero os xustos agromarán coma follas.
29Quen arruína o casal vai herdar vento,
e o parvo chegará a escravo do sabio.
30O froito dun home recto é a árbore da vida,
e o sabio atrae as persoas.
31Se o xusto recibe na terra o seu debido,
moito máis o perverso e o pecador.
Dereitos reservados: SEPT