Proverbios 1
1
INTRODUCIÓN ÓS PROVERBIOS (1, 8-9, 18)
1Proverbios de Salomón, fillo de David, rei de Israel,
2Para aprender sabedoría e boas maneiras,
para comprender ditos intelixentes,
3para adquirir doutrina asisada,
o dereito, xustiza e boa lei,
4para lle dar ó inexperto habilidade
e ó rapaz novo, ciencia e discernimento;
5—o sabio escoita e acrecenta o seu saber,
o intelixente adquire a arte de se gobernar—
6para dar co senso dun refrán ou dun dito agudo,
das sentencias dos sabios e das adiviñas.
7O temor do Señor é o comezo do saber;
só os necios se burlan da Sabedoría e da Instrución.
PRIMEIRA COLECCIÓN (1, 8-9, 18)
Fuxe dos cobizosos
8Filliño, escoita a instrución de teu pai
e non refugues o ensino de túa nai;
9serán unha graciosa diadema na túa cabeza
e un colar no teu pescozo.
10Meu fillo, se os pecadores intentan enganarte
non llelo consintas.
11Se din: —"ven connosco,
fagamos unha emboscada ás agachadas,
axexemos o inocente porque nos peta,
12devorémolos en vivo como fai o Xeol,
nunha peza, coma ós que descenden para a cova,
13Atoparemos toda clase de cousas prezadas,
imos encher as nosas casas de espolios.
14Bota a túa sorte connosco,
imos facer bolsa común!".
15Meu fillo, non os acompañes nesa viaxe!
Afasta as túas pegadas dos seus vieiros!
16Porque as súas pernas corren ó mal,
danse présa a esparexer o sangue;
17(pois en van se lanza a rede
á vista mesma dos seres alados)
18e eles están a insidiar contra o propio sangue,
axexan, pero contra as propias vidas.
19Tales son sempre os camiños de quen cobiza ganancias
que perden as vidas dos seus donos.
A Sabedoría predicadora
20A Sabedoría bota o pregón pola rúa,
alza a súa voz polas rúas,
21fai a prédica desde o alto dos muros,
ás entradas das portas da vila di o seu discurso:
22—"Ata cando, inxenuos, amaredes a inxenuidade,
e os burlóns se gozarán coa burla
e os parvos refugarán o saber?
23Se vos convertedes cando vos amoeste,
fareivos burbullar o meu ánimo,
comunicareivos os meus pensamentos.
24Mais xa que vos chamei e recusastes,
tendinvos a man e ninguén atendeu,
25rexeitastes calquera consello meu
e non acollestes a miña reprensión,
26tamén eu vou rir da vosa desgraza
e botar gargalladas cando vos chegue o terror:
27cando o medo vos sorprenda coma unha ventada
e vos veña a calamidade coma unha treboada,
cando se vos acheguen agonía e angustia.
28Berrarán por min daquela, mais non responderei,
ergueranse cedo a procurarme, e non me atoparán.
29Xa que aborreceron o saber
e non preferiron o temor do Señor;
30non quixeron aceptar o meu consello
e desprezaron todas as miñas amoestacións.
31Xantarán do froito do seu proceder,
fartaranse das súas matinacións,
32porque ós parvos mátaos a súa indisciplina
e os tolos pérdense pola súa indolencia;
33mais quen me escoita morará ben seguro,
tranquilo, sen temor do mal".
Currently Selected:
Proverbios 1: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 1
1
INTRODUCIÓN ÓS PROVERBIOS (1, 8-9, 18)
1Proverbios de Salomón, fillo de David, rei de Israel,
2Para aprender sabedoría e boas maneiras,
para comprender ditos intelixentes,
3para adquirir doutrina asisada,
o dereito, xustiza e boa lei,
4para lle dar ó inexperto habilidade
e ó rapaz novo, ciencia e discernimento;
5—o sabio escoita e acrecenta o seu saber,
o intelixente adquire a arte de se gobernar—
6para dar co senso dun refrán ou dun dito agudo,
das sentencias dos sabios e das adiviñas.
7O temor do Señor é o comezo do saber;
só os necios se burlan da Sabedoría e da Instrución.
PRIMEIRA COLECCIÓN (1, 8-9, 18)
Fuxe dos cobizosos
8Filliño, escoita a instrución de teu pai
e non refugues o ensino de túa nai;
9serán unha graciosa diadema na túa cabeza
e un colar no teu pescozo.
10Meu fillo, se os pecadores intentan enganarte
non llelo consintas.
11Se din: —"ven connosco,
fagamos unha emboscada ás agachadas,
axexemos o inocente porque nos peta,
12devorémolos en vivo como fai o Xeol,
nunha peza, coma ós que descenden para a cova,
13Atoparemos toda clase de cousas prezadas,
imos encher as nosas casas de espolios.
14Bota a túa sorte connosco,
imos facer bolsa común!".
15Meu fillo, non os acompañes nesa viaxe!
Afasta as túas pegadas dos seus vieiros!
16Porque as súas pernas corren ó mal,
danse présa a esparexer o sangue;
17(pois en van se lanza a rede
á vista mesma dos seres alados)
18e eles están a insidiar contra o propio sangue,
axexan, pero contra as propias vidas.
19Tales son sempre os camiños de quen cobiza ganancias
que perden as vidas dos seus donos.
A Sabedoría predicadora
20A Sabedoría bota o pregón pola rúa,
alza a súa voz polas rúas,
21fai a prédica desde o alto dos muros,
ás entradas das portas da vila di o seu discurso:
22—"Ata cando, inxenuos, amaredes a inxenuidade,
e os burlóns se gozarán coa burla
e os parvos refugarán o saber?
23Se vos convertedes cando vos amoeste,
fareivos burbullar o meu ánimo,
comunicareivos os meus pensamentos.
24Mais xa que vos chamei e recusastes,
tendinvos a man e ninguén atendeu,
25rexeitastes calquera consello meu
e non acollestes a miña reprensión,
26tamén eu vou rir da vosa desgraza
e botar gargalladas cando vos chegue o terror:
27cando o medo vos sorprenda coma unha ventada
e vos veña a calamidade coma unha treboada,
cando se vos acheguen agonía e angustia.
28Berrarán por min daquela, mais non responderei,
ergueranse cedo a procurarme, e non me atoparán.
29Xa que aborreceron o saber
e non preferiron o temor do Señor;
30non quixeron aceptar o meu consello
e desprezaron todas as miñas amoestacións.
31Xantarán do froito do seu proceder,
fartaranse das súas matinacións,
32porque ós parvos mátaos a súa indisciplina
e os tolos pérdense pola súa indolencia;
33mais quen me escoita morará ben seguro,
tranquilo, sen temor do mal".
Dereitos reservados: SEPT