Isaías 65
65
Primeiro despregue apocalíptico: resposta oracular á oración: acusación e anuncio xeral de castigo
1Eu deixei que me buscasen os que non me consultaban,
(e) deixei que me atopasen os que non me procuraban.
Díxenlle a unha nación que non se chamaba co meu nome:
"Aquí estou!" "Aquí estou!".
2Boteille unha man todo o tempo a un pobo rebelde,
ós que camiñaban por un vieiro non bo,
seguindo os seus propios plans,
3o pobo que me provocaba continuamente ante a miña presenza,
ofrecendo sacrificios nos xardíns
e queimando incenso sobre os ladrillos;
4viven nas sepulturas e pasan a noite nas covas,
comen carne de porco
e talladas de carnes abominables nos seus pratos.
5Din: "Arreda, non me toques, que te podería consagrar".
Estas cousas son fume nos meus narices, lume que arde todo o tempo.
6Velaí: isto está escrito na miña presenza.
Non podo calar,
senón que lles teño que botar a paga na abada do seu manto,
7As súas abominacións
e as abominacións dos seus pais, todo xunto
—fala o Señor—,
porque queimaron incenso no cume dos montes
e aldraxáronme nos outeiros.
Si, botareilles na abada do manto a paga do seu pasado.
Do castigo quedará un resto, portador das bendicións
8Así fala o Señor:
"O mesmo que se atopa mosto no acio,
e se di: non o destrúas,
que hai bendición dentro del,
así farei cos meus servos: non os destruirei a todos.
9Farei saír de Xacob descendencia
e de Xudá (farei saír) o herdeiro dos meus montes:
os meus elixidos herdarán isto
e os meus servos morarán alí.
10O Sarón será o pasteiro do rabaño,
e o val de Acor será o curral do gando,
para o meu pobo, que me buscou".
11Pero vós sodes os que abandonades o Señor,
os que vos esquecedes do monte do meu santuario,
os que preparades a mesa para (ir a) Gad,
os que enchedes a bota de viño mesturado para (ir a) Mení.
12Pois eu destínovos para a espada
e todos vós caeredes na matanza,
porque eu clamei e vós non respondestes,
eu falei e vós non fixestes caso,
senón que fixestes o mal ós meus ollos
e escollestes o que non me gustaba.
13Por isto, así fala o Señor Iavé:
"Velaí os meus servos: eles comerán e vós pasaredes fame.
Velaí os meus servos: eles beberán e vós pasaredes sede.
Velaí os meus servos: eles alegraranse e vós avergonzarédesvos.
14Velaí os meus servos: eles exultarán con corazón ledo,
e vós clamaredes con corazón triste
e con espírito esnaquizado lamentarédesvos.
15Deixarédeslles o voso nome ós meus elixidos para un xuramento:
Que o Señor Iavé te faga morrer!,
e chamarán ós meus servos cun nome diferente".
Os elixidos do Deus Amén, no mundo novo escatolóxico
16O que queira ser bendito coa felicidade na terra,
ha de ser bendito polo Deus Amén.
E o que queira facer un xuramento na terra,
ha de xurar polo Deus Amén.
Si, que se esquezan das aflicións pasadas,
e certamente estarán escondidas da miña percepción.
17Pois velaí: eu creo ceos novos e terra nova,
e non serán lembradas as cousas vellas,
nin pasarán á consideración de ninguén,
18senón que: exultade e brincade de ledicia para sempre,
coa felicidade que eu creo,
pois eu creo Xerusalén: "A Exultación";
e o seu pobo: "A Ledicia".
19E eu brincarei de ledicia por Xerusalén,
e exultarei pola miña cidade,
e non se volverá a oír nela ruído de choros nin ruído de berros.
20Non volverá a nacer nela meniño falto de días
nin vello que non os cumpra de cheo,
senón que o que morra ós cen anos será un rapaz,
e o que consiga os cen anos será un maldito.
21Construirán casas e habitaranas
e plantarán viñas e comerán os seus froitos.
22Non construirán para que outro habite,
nin plantarán para que outro coma,
senón que os días do meu pobo serán coma os días dunha árbore,
e os meus elixidos gozarán da obra das súas mans.
23Non se fatigarán en van, nin darán a luz para calamidade,
pois eles son a raza dos benditos do Señor,
e os seus descendentes serán coma eles.
24Aínda antes de que chamen, eu respondereilles;
mentres eles volven falar, eu xa lles farei caso.
25O lobo e o año pacerán xuntos,
e o león comerá palla coma o boi,
pero a serpente terá de comida o po.
Non farán mal
nin provocarán matanza en todo o meu santo monte
—dío o Señor—.
Currently Selected:
Isaías 65: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Isaías 65
65
Primeiro despregue apocalíptico: resposta oracular á oración: acusación e anuncio xeral de castigo
1Eu deixei que me buscasen os que non me consultaban,
(e) deixei que me atopasen os que non me procuraban.
Díxenlle a unha nación que non se chamaba co meu nome:
"Aquí estou!" "Aquí estou!".
2Boteille unha man todo o tempo a un pobo rebelde,
ós que camiñaban por un vieiro non bo,
seguindo os seus propios plans,
3o pobo que me provocaba continuamente ante a miña presenza,
ofrecendo sacrificios nos xardíns
e queimando incenso sobre os ladrillos;
4viven nas sepulturas e pasan a noite nas covas,
comen carne de porco
e talladas de carnes abominables nos seus pratos.
5Din: "Arreda, non me toques, que te podería consagrar".
Estas cousas son fume nos meus narices, lume que arde todo o tempo.
6Velaí: isto está escrito na miña presenza.
Non podo calar,
senón que lles teño que botar a paga na abada do seu manto,
7As súas abominacións
e as abominacións dos seus pais, todo xunto
—fala o Señor—,
porque queimaron incenso no cume dos montes
e aldraxáronme nos outeiros.
Si, botareilles na abada do manto a paga do seu pasado.
Do castigo quedará un resto, portador das bendicións
8Así fala o Señor:
"O mesmo que se atopa mosto no acio,
e se di: non o destrúas,
que hai bendición dentro del,
así farei cos meus servos: non os destruirei a todos.
9Farei saír de Xacob descendencia
e de Xudá (farei saír) o herdeiro dos meus montes:
os meus elixidos herdarán isto
e os meus servos morarán alí.
10O Sarón será o pasteiro do rabaño,
e o val de Acor será o curral do gando,
para o meu pobo, que me buscou".
11Pero vós sodes os que abandonades o Señor,
os que vos esquecedes do monte do meu santuario,
os que preparades a mesa para (ir a) Gad,
os que enchedes a bota de viño mesturado para (ir a) Mení.
12Pois eu destínovos para a espada
e todos vós caeredes na matanza,
porque eu clamei e vós non respondestes,
eu falei e vós non fixestes caso,
senón que fixestes o mal ós meus ollos
e escollestes o que non me gustaba.
13Por isto, así fala o Señor Iavé:
"Velaí os meus servos: eles comerán e vós pasaredes fame.
Velaí os meus servos: eles beberán e vós pasaredes sede.
Velaí os meus servos: eles alegraranse e vós avergonzarédesvos.
14Velaí os meus servos: eles exultarán con corazón ledo,
e vós clamaredes con corazón triste
e con espírito esnaquizado lamentarédesvos.
15Deixarédeslles o voso nome ós meus elixidos para un xuramento:
Que o Señor Iavé te faga morrer!,
e chamarán ós meus servos cun nome diferente".
Os elixidos do Deus Amén, no mundo novo escatolóxico
16O que queira ser bendito coa felicidade na terra,
ha de ser bendito polo Deus Amén.
E o que queira facer un xuramento na terra,
ha de xurar polo Deus Amén.
Si, que se esquezan das aflicións pasadas,
e certamente estarán escondidas da miña percepción.
17Pois velaí: eu creo ceos novos e terra nova,
e non serán lembradas as cousas vellas,
nin pasarán á consideración de ninguén,
18senón que: exultade e brincade de ledicia para sempre,
coa felicidade que eu creo,
pois eu creo Xerusalén: "A Exultación";
e o seu pobo: "A Ledicia".
19E eu brincarei de ledicia por Xerusalén,
e exultarei pola miña cidade,
e non se volverá a oír nela ruído de choros nin ruído de berros.
20Non volverá a nacer nela meniño falto de días
nin vello que non os cumpra de cheo,
senón que o que morra ós cen anos será un rapaz,
e o que consiga os cen anos será un maldito.
21Construirán casas e habitaranas
e plantarán viñas e comerán os seus froitos.
22Non construirán para que outro habite,
nin plantarán para que outro coma,
senón que os días do meu pobo serán coma os días dunha árbore,
e os meus elixidos gozarán da obra das súas mans.
23Non se fatigarán en van, nin darán a luz para calamidade,
pois eles son a raza dos benditos do Señor,
e os seus descendentes serán coma eles.
24Aínda antes de que chamen, eu respondereilles;
mentres eles volven falar, eu xa lles farei caso.
25O lobo e o año pacerán xuntos,
e o león comerá palla coma o boi,
pero a serpente terá de comida o po.
Non farán mal
nin provocarán matanza en todo o meu santo monte
—dío o Señor—.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT