Isaías 32
32
O rei xusto e xeneroso, ben diferente do rei louco
1Velaí un gran rei: reinará con xustiza
e príncipes gobernarán con xustos decretos.
2Entón cada un será como un refuxio contra o vento,
un pendello para o temporal,
coma regos de auga nun sequeiro,
coma a sombra dun penedo nunha terra reseca.
3Se os ollos dos que ven, queren ver;
se os oídos dos que escoitan, queren estar atentos;
4se a mente dos intelixentes trata de coñecer;
e se a lingua dos tatexos quere falar con claridade,
5entón ó louco non se lle volverá a chamar xeneroso,
nin á súa loucura se lle chamará sabedoría.
6Porque o louco fala loucuras
e co seu corazón inventa a iniquidade,
facendo sacrilexios e falando blasfemias contra o Señor,
deixando baleira a gorxa do famento
e negándolle a bebida ó sedento.
7O máis íntimo da súa entraña é malo,
el inventa plans
para arruinar os pobres con discursos mentireiros
e calumniar o necesitado no tribunal.
8Mentres que o xeneroso planea plans xenerosos
e mantense firme neles.
Chamada ás mulleres para a liturxia penitencial
9Mulleres compracentes, póndevos de pé, escoitade a miña voz.
Fillas presumidas, prestade oídos ó meu dito.
10No ano que vén, tremeredes vós, presumidas,
porque desaparecerá a vendima e a seitura non virá.
11Espantádevos, compracentes; treme ti, presumida,
íspete e queda en coiros, cingue o saco sobre a cintura;
12sobre os peitos que fan lamentación polos campos deleitosos,
pola viña frutosa, 13pola terra do meu pobo.
Medran silvas e cardos en todas as casas de pracer da vila alegre.
14Porque o pazo estará abandonado, a cidade rebuldeira quedará deserta.
Ofel e Bahan quedarán para sempre baleiros,
serán lugar de pracer para burros salvaxes, pasteiro de rabaños,
15Ata que sobre vós se verta o espírito desde o alto,
e o deserto se volva verxel e o verxel pareza un bosque.
16Entón o xuízo xusto habitará no deserto
e a xustiza morará no verxel;
17o froito da xustiza será a paz,
e o seu resultado vivir tranquilo e seguro para sempre.
18Entón o meu pobo vivirá nun campo de paz,
en casas seguras e en mansións tranquilas,
19e demoucará o bosque cunha machada,
e coa súa caída caerá aquela cidade.
20Felices vós que sementaredes á beira de todas as augas,
e deixaredes andar soltos os cascos do boi e do burro.
Currently Selected:
Isaías 32: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Isaías 32
32
O rei xusto e xeneroso, ben diferente do rei louco
1Velaí un gran rei: reinará con xustiza
e príncipes gobernarán con xustos decretos.
2Entón cada un será como un refuxio contra o vento,
un pendello para o temporal,
coma regos de auga nun sequeiro,
coma a sombra dun penedo nunha terra reseca.
3Se os ollos dos que ven, queren ver;
se os oídos dos que escoitan, queren estar atentos;
4se a mente dos intelixentes trata de coñecer;
e se a lingua dos tatexos quere falar con claridade,
5entón ó louco non se lle volverá a chamar xeneroso,
nin á súa loucura se lle chamará sabedoría.
6Porque o louco fala loucuras
e co seu corazón inventa a iniquidade,
facendo sacrilexios e falando blasfemias contra o Señor,
deixando baleira a gorxa do famento
e negándolle a bebida ó sedento.
7O máis íntimo da súa entraña é malo,
el inventa plans
para arruinar os pobres con discursos mentireiros
e calumniar o necesitado no tribunal.
8Mentres que o xeneroso planea plans xenerosos
e mantense firme neles.
Chamada ás mulleres para a liturxia penitencial
9Mulleres compracentes, póndevos de pé, escoitade a miña voz.
Fillas presumidas, prestade oídos ó meu dito.
10No ano que vén, tremeredes vós, presumidas,
porque desaparecerá a vendima e a seitura non virá.
11Espantádevos, compracentes; treme ti, presumida,
íspete e queda en coiros, cingue o saco sobre a cintura;
12sobre os peitos que fan lamentación polos campos deleitosos,
pola viña frutosa, 13pola terra do meu pobo.
Medran silvas e cardos en todas as casas de pracer da vila alegre.
14Porque o pazo estará abandonado, a cidade rebuldeira quedará deserta.
Ofel e Bahan quedarán para sempre baleiros,
serán lugar de pracer para burros salvaxes, pasteiro de rabaños,
15Ata que sobre vós se verta o espírito desde o alto,
e o deserto se volva verxel e o verxel pareza un bosque.
16Entón o xuízo xusto habitará no deserto
e a xustiza morará no verxel;
17o froito da xustiza será a paz,
e o seu resultado vivir tranquilo e seguro para sempre.
18Entón o meu pobo vivirá nun campo de paz,
en casas seguras e en mansións tranquilas,
19e demoucará o bosque cunha machada,
e coa súa caída caerá aquela cidade.
20Felices vós que sementaredes á beira de todas as augas,
e deixaredes andar soltos os cascos do boi e do burro.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT