Ezequiel 7
7
A chegada do día do Señor levará a recoñecelo
1Veume a palabra do Señor nestes termos:
2Oe ti, fillo de Adam:
Así lle fala o Señor, Iavé, á terra de Israel:
A fin! Chega a fin
polas catro esquinas do país!
3Agora chega a fin para ti,
pois mandarei a miña ira contra ti
e xulgareite conforme o teu comportamento comigo,
e cargareite coas túas abominacións.
4Os meus ollos non terán piedade de ti,
nin me compadecerei de ti,
senón que te cargarei co teu mesmo comportamento
e as túas abominacións estarán diante de ti.
Entón recoñeceredes que eu son o Señor.
5Así fala o Señor, Iavé:
—Unha desgraza única! Unha desgraza!
6Velaí chega a fin, a fin chega,
espértase contra ti, velaí chega.
7A túa vez chega, habitante do país,
chega a hora, aproxímase o día do pánico,
e o estrondo é máis forte cás montañas.
8Agora, de seguida, vou verter o meu noxo sobre ti,
vou esgotar a miña ira contra ti;
voute xulgar conforme o teu comportamento,
vou presentar cargos contra todas as túas abominacións.
9Os meus ollos non terán compaixón,
nin eu me compadecerei;
consonte o teu comportamento
vou presentar cargos contra ti,
e as túas abominacións estarán á vista na túa presenza.
Entón recoñeceredes que eu son o Señor, que castiga.
10Velaí o día do Señor, velaí chega,
tócalle a vez.
Xermina a inxustiza,
florece o orgullo,
11A violencia érguese sobre a inxustiza dos ruíns,
e será máis forte ca eles,
será máis forte có seu exército,
será máis forte có seu barullo:
a gloria do Señor prevalecerá sobre eles.
12Chega a hora, aproxímase o día:
o que merca, que non estea ledo;
o que vende, que non se poña triste,
pois a ira do Señor alcanza toda a súa riqueza.
13O que vende xa non ollará para o que vendeu
e, aínda que viva entre os vivos,
non volverá a súa vista a toda a súa riqueza,
e por culpa da súa dignidade ninguén conservará a vida.
14Tocarán a trompeta e todo estará preparado;
pero non haberá quen vaia á guerra,
pois a miña ira alcanzará toda a súa riqueza.
15A espada está fóra, a peste e mais a fame saen da casa:
quen estea nas terras, morrerá pola espada;
ó que estea na cidade, devorarano a fame e a peste.
16Os seus fuxitivos escaparán, estarán nas montañas;
coma as pombas no val, todos eles andarán escorrentados,
cada un por culpa da súa iniquidade.
17Todos os brazos se debilitarán
e todas as pernas perderán a forza;
18vestiranse de saco e cubriraos o terror,
en todas as caras haberá vergonza
e en todas as cabezas, calvicie.
19Botarán nas rúas a súa prata,
e considerarán o seu ouro unha inmundicia;
nin o seu ouro nin a súa prata serán capaces de os salvar
o día da ira do Señor;
non se fartarán as súas gorxas,
nin se encherá o seu ventre,
pois o ouro e mais a prata foron a causa da súa iniquidade.
20Foi precisamente o esplendor das xoias
o que converteron en motivo de orgullo,
e nelas esculpiron as súas abominables imaxes
e mais os seus ídolos;
por isto lles converto as xoias en inmundicia.
21Convertereinas en botín nas mans dos estranxeiros,
daréillelas en ganancia ós peores do mundo,
que as profanarán.
22Retirarei deles os meus ollos,
para que sigan profanando o meu tesouro escondido:
estraños entrarán nel e profanarano,
23facéndoo encadear,
pois a capital está chea de xuízos sanguinarios
e a cidade está chea de violencia.
24Traerei os pobos máis malvados
para que se apoderen das súas casas,
e acabarei co orgullo dos poderosos,
e os que eles consideran sagrados serán profanados.
25Chega a angustia do castigo,
buscan a paz, pero non a hai.
26Virá desastre tras desastre,
unha mala noticia seguirá a outra mala noticia;
pediranlle oráculos ó profeta,
faltaralle a normativa ó sacerdote,
e o consello ó ancián.
27O rei porase de loito,
o príncipe vestirase de desolación,
e ós campesiños tremeranlles as mans;
tratareinos conforme o seu comportamento,
e xulgareinos conforme os seus inxustos xuízos.
Recoñecerán que eu son o Señor.
Currently Selected:
Ezequiel 7: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Ezequiel 7
7
A chegada do día do Señor levará a recoñecelo
1Veume a palabra do Señor nestes termos:
2Oe ti, fillo de Adam:
Así lle fala o Señor, Iavé, á terra de Israel:
A fin! Chega a fin
polas catro esquinas do país!
3Agora chega a fin para ti,
pois mandarei a miña ira contra ti
e xulgareite conforme o teu comportamento comigo,
e cargareite coas túas abominacións.
4Os meus ollos non terán piedade de ti,
nin me compadecerei de ti,
senón que te cargarei co teu mesmo comportamento
e as túas abominacións estarán diante de ti.
Entón recoñeceredes que eu son o Señor.
5Así fala o Señor, Iavé:
—Unha desgraza única! Unha desgraza!
6Velaí chega a fin, a fin chega,
espértase contra ti, velaí chega.
7A túa vez chega, habitante do país,
chega a hora, aproxímase o día do pánico,
e o estrondo é máis forte cás montañas.
8Agora, de seguida, vou verter o meu noxo sobre ti,
vou esgotar a miña ira contra ti;
voute xulgar conforme o teu comportamento,
vou presentar cargos contra todas as túas abominacións.
9Os meus ollos non terán compaixón,
nin eu me compadecerei;
consonte o teu comportamento
vou presentar cargos contra ti,
e as túas abominacións estarán á vista na túa presenza.
Entón recoñeceredes que eu son o Señor, que castiga.
10Velaí o día do Señor, velaí chega,
tócalle a vez.
Xermina a inxustiza,
florece o orgullo,
11A violencia érguese sobre a inxustiza dos ruíns,
e será máis forte ca eles,
será máis forte có seu exército,
será máis forte có seu barullo:
a gloria do Señor prevalecerá sobre eles.
12Chega a hora, aproxímase o día:
o que merca, que non estea ledo;
o que vende, que non se poña triste,
pois a ira do Señor alcanza toda a súa riqueza.
13O que vende xa non ollará para o que vendeu
e, aínda que viva entre os vivos,
non volverá a súa vista a toda a súa riqueza,
e por culpa da súa dignidade ninguén conservará a vida.
14Tocarán a trompeta e todo estará preparado;
pero non haberá quen vaia á guerra,
pois a miña ira alcanzará toda a súa riqueza.
15A espada está fóra, a peste e mais a fame saen da casa:
quen estea nas terras, morrerá pola espada;
ó que estea na cidade, devorarano a fame e a peste.
16Os seus fuxitivos escaparán, estarán nas montañas;
coma as pombas no val, todos eles andarán escorrentados,
cada un por culpa da súa iniquidade.
17Todos os brazos se debilitarán
e todas as pernas perderán a forza;
18vestiranse de saco e cubriraos o terror,
en todas as caras haberá vergonza
e en todas as cabezas, calvicie.
19Botarán nas rúas a súa prata,
e considerarán o seu ouro unha inmundicia;
nin o seu ouro nin a súa prata serán capaces de os salvar
o día da ira do Señor;
non se fartarán as súas gorxas,
nin se encherá o seu ventre,
pois o ouro e mais a prata foron a causa da súa iniquidade.
20Foi precisamente o esplendor das xoias
o que converteron en motivo de orgullo,
e nelas esculpiron as súas abominables imaxes
e mais os seus ídolos;
por isto lles converto as xoias en inmundicia.
21Convertereinas en botín nas mans dos estranxeiros,
daréillelas en ganancia ós peores do mundo,
que as profanarán.
22Retirarei deles os meus ollos,
para que sigan profanando o meu tesouro escondido:
estraños entrarán nel e profanarano,
23facéndoo encadear,
pois a capital está chea de xuízos sanguinarios
e a cidade está chea de violencia.
24Traerei os pobos máis malvados
para que se apoderen das súas casas,
e acabarei co orgullo dos poderosos,
e os que eles consideran sagrados serán profanados.
25Chega a angustia do castigo,
buscan a paz, pero non a hai.
26Virá desastre tras desastre,
unha mala noticia seguirá a outra mala noticia;
pediranlle oráculos ó profeta,
faltaralle a normativa ó sacerdote,
e o consello ó ancián.
27O rei porase de loito,
o príncipe vestirase de desolación,
e ós campesiños tremeranlles as mans;
tratareinos conforme o seu comportamento,
e xulgareinos conforme os seus inxustos xuízos.
Recoñecerán que eu son o Señor.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT