ईशायाह 47
47
बाबेल देशे बरैबादी
1बिधाता बोला इहअ, “बाबेल, आपणीं गाद्दी का होथ उंधै,
संघा बेश धरनीं माट्टै प्रैंदै।
एकी ज़मानै थिई कुंआरी शोहरी ज़ेही नगरी ज़ुंण कोही निं ज़िती,
पर ऐबै निं तूह आजू पोथी अर नाहुंगी रहणीं!
तूह आसा ऐबै गलाम!
2ऐबै पिश थरेटा दी नाज़!
मुंडा का काढ घुंढू पोर्ही! आपणैं किम्मती झिकल़ै खोल्ह पोर्ही,
घाघरअ झाल़ उझै संघा टप नांगी ज़ांघा करी गाड।
3लोगा भाल़णीं तूह उटअ मूंड करी नांगी हांढदी,
सोभी लोगा भाल़णीं कि तूह हुई शर्मिंदी।
हुंह निं बदल़ै लणैं का हटदअ अर तेता का निं मुंह कोह मणछ रोक्की सकदअ।”
4ज़ुंण हाम्हां आज़ाद करा, सह आसा इज़राईलो पबित्र परमेशर
तेऊ नाअं आसा स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता।
5बिधाता बोला बाबेल देशा लै इहअ,
“बाबेल देशे राणीं नगरीऐ, ऐबै रह न्हैरै दी च़ुप्पी बेशी,
ऐबै निं तूह आजू देशा-देशा प्रैंदै राणीं रहणीं।
6हुंह त आपणीं परज़ा का रुश्शअ द,
हुंह रहअ तिन्नां लै इहअ बणी कि तिंयां निं ऐबै मेरै आपणैं आथी,
मंऐं दैनअ ताह तिन्नें ज़ैगा बेशणै,
पर तंऐं निं तिन्नां लै धख बी झींण किई,
तंऐं जुंघै तिन्नें प्रोढै तोही गर्कै बोझ़ै दैई ज़िहै नां किहै।
7तंऐं ज़ाणअ इहअ कि तूह रहणीं सदा राणीं,
तैही निं तंऐं धैन दैनअ कि तूह किज़ू करदी आसा लागी दी,
तंऐं निं धख बी सोठअ कि खिरी एतो फल किज़ै भेटणअ।
8ऐबै शुण तूह, ज़ुंण तूह आल-मस्ती दी आसा ज़हा किछ़ै डअर निं आथी।
तूह ज़ाणा इहअ कि तूह आसा राज्ज़ी-मौज़ी।
तूह बोला इहअ, ‘हुंह आसा एक्कै भगबाना ज़ेही, मुखा सुआई निं होर कोहै आथी,
हुंह निं कधि बिधबा हणीं अर
मेरै लान्हैं सुन्हैं बी निं मरनै आथी!’#सप. 2:15; प्रका. 18:7
9पर ईंयां दुहै गल्ला हणीं एकी धैल़ी एकी घल़ी भितरी।
एकी धैल़ी हणीं ईंयां दुहै गल्ला खतम।
तेभै निं तेरै ज़ादू नां मत्र कामैं एछणैं अर
तूह हणीं तेरै मर्ध अर तेरै शोहरू-माठै बाझ़ी।#प्रका. 18:8,23
10तूह आसा आपणैं कदुष्ट कामें आसरै,
तूह सोठा इहअ कि ताह भाल़अ निं कोहै आथी लागअ द।
तेरी एही अक्ल अर समझ़ा करै हुई तूह बरैबाद,
ज़िहअ तूह बोला, ‘हुंह आसा एक्कै भगबाना ज़ेही
अर मुखा सुआई निं मुंह ज़िहअ होर कोहै आथी।’
11पर ताल्है पल़णीं घोर आफ़त,
तेता का बच़णेंओ मत्र निं ताखा आथी नां तेरै भलै तेतो प्राश्त हणअ।
तूह हणीं हेरा-हेरी एही बरैबाद कि
तिहअ निं तंऐं कधू सोठअ बी हणअ।#1 थिस. 5:3
12तूह रहअ आपणैं ज़ादू-ज़ल़ंत करदी लागी
ज़िहअ तूह होछ़ी उझै करदी आसा आई दी।
झ़ाणीं तेता करै ताह धख मज़त हई जाए,
झ़ाणीं तेता करै तेरै दुशमण डरी जाए।
13ज़ुंण बी सलाह ताह भेटी
तेता करै हुई तूह दझ़ी-प्लुशुई खतम!
ऐबै दै तेरै तिन्नां जोतषी आजू एछणैं ज़ुंण सरगे ग्रह भाल़ी खोज़ा।
तिंयां फिरा हर भिन्नैं ग्रहा खोज़दै कि आजू किज़ै हणअ।
ऐबै दै तिन्नां लै मोक्कअ कि तिंयां ताह ऐहा आफ़ता का बच़ाऊए,
ज़ुंण ताह प्रैंदै आसा पल़ी च़ाल्ली दी।
14भाल़, बाबेल देशे जोतषी हणैं भुखलै ज़िहै
अर तेथ शाचणी झ़ट च़ारै आग संघा हणैं खतम!
तिंयां निं आप्पू बी बच़ाऊई सकदै!
सह आग निं नैथणें आगी ज़ेही आथी
नां तैहा आगी नेल़ कुंण बेशी सकदअ।
15तिंयां जोतषी निं तेरअ किछ़ै भलअ करी सकदै ज़हा का तूह सारी अमरा पुछ़दी रही।
तिंयां आसा होछ़ी उझै ताह संघै बपार करदै लागै दै।
तिंयां डेऊणैं आपणीं बात अर तूह डाहणीं तिन्नां शोटी,
ताह बच़ाऊंदअ निं कुंण एक बी रहणअ।”
Currently Selected:
ईशायाह 47: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.
ईशायाह 47
47
बाबेल देशे बरैबादी
1बिधाता बोला इहअ, “बाबेल, आपणीं गाद्दी का होथ उंधै,
संघा बेश धरनीं माट्टै प्रैंदै।
एकी ज़मानै थिई कुंआरी शोहरी ज़ेही नगरी ज़ुंण कोही निं ज़िती,
पर ऐबै निं तूह आजू पोथी अर नाहुंगी रहणीं!
तूह आसा ऐबै गलाम!
2ऐबै पिश थरेटा दी नाज़!
मुंडा का काढ घुंढू पोर्ही! आपणैं किम्मती झिकल़ै खोल्ह पोर्ही,
घाघरअ झाल़ उझै संघा टप नांगी ज़ांघा करी गाड।
3लोगा भाल़णीं तूह उटअ मूंड करी नांगी हांढदी,
सोभी लोगा भाल़णीं कि तूह हुई शर्मिंदी।
हुंह निं बदल़ै लणैं का हटदअ अर तेता का निं मुंह कोह मणछ रोक्की सकदअ।”
4ज़ुंण हाम्हां आज़ाद करा, सह आसा इज़राईलो पबित्र परमेशर
तेऊ नाअं आसा स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता।
5बिधाता बोला बाबेल देशा लै इहअ,
“बाबेल देशे राणीं नगरीऐ, ऐबै रह न्हैरै दी च़ुप्पी बेशी,
ऐबै निं तूह आजू देशा-देशा प्रैंदै राणीं रहणीं।
6हुंह त आपणीं परज़ा का रुश्शअ द,
हुंह रहअ तिन्नां लै इहअ बणी कि तिंयां निं ऐबै मेरै आपणैं आथी,
मंऐं दैनअ ताह तिन्नें ज़ैगा बेशणै,
पर तंऐं निं तिन्नां लै धख बी झींण किई,
तंऐं जुंघै तिन्नें प्रोढै तोही गर्कै बोझ़ै दैई ज़िहै नां किहै।
7तंऐं ज़ाणअ इहअ कि तूह रहणीं सदा राणीं,
तैही निं तंऐं धैन दैनअ कि तूह किज़ू करदी आसा लागी दी,
तंऐं निं धख बी सोठअ कि खिरी एतो फल किज़ै भेटणअ।
8ऐबै शुण तूह, ज़ुंण तूह आल-मस्ती दी आसा ज़हा किछ़ै डअर निं आथी।
तूह ज़ाणा इहअ कि तूह आसा राज्ज़ी-मौज़ी।
तूह बोला इहअ, ‘हुंह आसा एक्कै भगबाना ज़ेही, मुखा सुआई निं होर कोहै आथी,
हुंह निं कधि बिधबा हणीं अर
मेरै लान्हैं सुन्हैं बी निं मरनै आथी!’#सप. 2:15; प्रका. 18:7
9पर ईंयां दुहै गल्ला हणीं एकी धैल़ी एकी घल़ी भितरी।
एकी धैल़ी हणीं ईंयां दुहै गल्ला खतम।
तेभै निं तेरै ज़ादू नां मत्र कामैं एछणैं अर
तूह हणीं तेरै मर्ध अर तेरै शोहरू-माठै बाझ़ी।#प्रका. 18:8,23
10तूह आसा आपणैं कदुष्ट कामें आसरै,
तूह सोठा इहअ कि ताह भाल़अ निं कोहै आथी लागअ द।
तेरी एही अक्ल अर समझ़ा करै हुई तूह बरैबाद,
ज़िहअ तूह बोला, ‘हुंह आसा एक्कै भगबाना ज़ेही
अर मुखा सुआई निं मुंह ज़िहअ होर कोहै आथी।’
11पर ताल्है पल़णीं घोर आफ़त,
तेता का बच़णेंओ मत्र निं ताखा आथी नां तेरै भलै तेतो प्राश्त हणअ।
तूह हणीं हेरा-हेरी एही बरैबाद कि
तिहअ निं तंऐं कधू सोठअ बी हणअ।#1 थिस. 5:3
12तूह रहअ आपणैं ज़ादू-ज़ल़ंत करदी लागी
ज़िहअ तूह होछ़ी उझै करदी आसा आई दी।
झ़ाणीं तेता करै ताह धख मज़त हई जाए,
झ़ाणीं तेता करै तेरै दुशमण डरी जाए।
13ज़ुंण बी सलाह ताह भेटी
तेता करै हुई तूह दझ़ी-प्लुशुई खतम!
ऐबै दै तेरै तिन्नां जोतषी आजू एछणैं ज़ुंण सरगे ग्रह भाल़ी खोज़ा।
तिंयां फिरा हर भिन्नैं ग्रहा खोज़दै कि आजू किज़ै हणअ।
ऐबै दै तिन्नां लै मोक्कअ कि तिंयां ताह ऐहा आफ़ता का बच़ाऊए,
ज़ुंण ताह प्रैंदै आसा पल़ी च़ाल्ली दी।
14भाल़, बाबेल देशे जोतषी हणैं भुखलै ज़िहै
अर तेथ शाचणी झ़ट च़ारै आग संघा हणैं खतम!
तिंयां निं आप्पू बी बच़ाऊई सकदै!
सह आग निं नैथणें आगी ज़ेही आथी
नां तैहा आगी नेल़ कुंण बेशी सकदअ।
15तिंयां जोतषी निं तेरअ किछ़ै भलअ करी सकदै ज़हा का तूह सारी अमरा पुछ़दी रही।
तिंयां आसा होछ़ी उझै ताह संघै बपार करदै लागै दै।
तिंयां डेऊणैं आपणीं बात अर तूह डाहणीं तिन्नां शोटी,
ताह बच़ाऊंदअ निं कुंण एक बी रहणअ।”
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.