2 करिन्थी 7
7
1परमेशरै आसा ईंयां करारा हाम्हां लै दैनी दी। मेरै पैरै भाईओ, तै ऐबै छ़ाडणैं हाम्हां सोभ पाप करनै अर बूरी गल्ला करने सोठ निं डाहणीं ज़ेता करै म्हारी देही अर आत्मां छ़ोत लागा। परमेशरे डरा हेठै ज़िन्दगी ज़िऊई करै हणअ हाम्हां सोभी गल्ला दी पबित्र।
पल़सीए खुशी
2ज़िहअ मंऐं तम्हां लै एभै लिखअ कि हुंह च़ाहा इहअ कि तम्हैं मुंह संघै झ़ूरी डाहे। हाम्हैं निं कोही संघै बूरअ बभार किअ, अर नां कोहिओ किछ़ बगाल़अ आथी, अर नां कुंण ठगअ आथी। 3हुंह निं तम्हां लै एते तैणीं आथी लागअ द बोल्दअ कि तम्हैं लोल़ी दोशी हुऐ। किल्हैकि मंऐं आसा हेरअ द तम्हां लै पैहलै ई बोली, कि तम्हैं आसा गऐ दै म्हारै दिला दी इहै बस्सी कि हाम्हैं आसा तम्हां लै आपणीं ज़ान दैणा लै बी तैर। 4हुंह आसा लागअ द तम्हां का बडै भरोस्सै संघै बोल्दअ, मुंह आसा तम्हां प्रैंदै बडअ ई घमंड अर हुंह भर्हुअ सुख शांती करै। हुंह रहअ सारै सांगटा दी भरपूर नंद पल़ी।
5किल्हैकि ज़धू हाम्हैं त्रोआस नगरी का मकिदुनिया मुल्खै पुजै, तैबी निं म्हारी देही चैन भेटअ आथी, हाम्हां भेटा त च़ऊ बाखा का दुख! बागै थिई लल़ाई लागी दी, अर भितरी हआ ती गल्ला बी डरैऊंणी। 6तैबी दैनी हिम्मत हारै दै मणछा लै शांती दैणैं आल़ै परमेशरै, तितसे एछणैं करै हाम्हां लै शांती। 7नां सिधअ तेऊए एछणैं करै, तेऊए तैहा शांती करै बी ज़ुंण तेऊ तम्हां का भेटी ती। इधी पुजी ज़ांऊं थारै बारै गल्ला खोज़ी, मुंह फिरअ बडअ भारी च़ाअ, मेरै दुखा ज़िरना लै हुअ तम्हां बी दुख अर तेऊ खोज़अ इहअ बी कि मेरै बारै हआ रहा तम्हां धैल़ फिकर। इना गल्ला शूणीं हुई मुंह होर बी खुशी।
8मुखा आसा थोघ कि मेरी च़िठी करै हुअ तम्हां दुख, पर तेतो पछ़ताअ निं मुंह आथी, ज़िहअ मुंह पैहलै पछ़ताअ हआ त, किल्हैकि मुखा शुझिआ कि तैहा च़िठी करै तम्हां दुख ता पल़अ, पर सह थिअ थोल़ी घल़ी लै। 9ऐबै आसा हुंह खुश, पर एते तैणीं निं आथी कि तम्हां आसा शोग पल़अ द, मुंह हुई एते खुशी कि शोगा करै किअ तम्हैं आपणैं पापो प्राश्त ज़ेता करै तम्हां दुख भेटा त। अह शोग पल़अ तम्हां लै परमेशरे मरज़ी करै ताकि हाम्हां बाखा निं लोल़ी तम्हां किछ़ू गल्ले हान्नी पुजी। 10मणछा लागा ज़िहअ परमेशर च़ाहा तिहअ शोग करनअ। तेता करै हटा तिंयां कामां करनै का पिछ़ू। तेखअ बच़ाऊआ तिन्नां परमेशर तिन्नें पापा का। तिन्नां निं तेखअ तेतो पछ़ताअ हंदअ! पर ज़ेभै मणछ संसारे साबै शोग करा, तेता करै निं तिन्नां किछ़ै फाईदअ हंदअ। तिंयां निं तेखअ पापो प्राश्त करी परमेशरा सेटा बापस फिरदै, तिन्नें हआ मौत ई।
11तम्हैं किअ तिहअ ई शोग ज़िहअ परमेशर च़ाहा त, ऐबै भाल़ा तेतो किहअ भलअ फल भेटअ! एता करै लागै तम्हैं खास्सै भलै कामां करदै। तम्हैं च़ाहा लोगा का इहअ रहैऊंणअ कि तम्हैं करा भलअ। तम्हां फिरा पाप करनै का रोश्श। 12तेखअ ज़ुंण मंऐं तैहा च़िठी दी तम्हां लै काठी गल्ला लिखी ती, सह च़िठी नां मंऐं तिन्नां पिछ़ू लिखी ज़ुंणी बूरअ किअ, अर नां तिन्नां पिछ़ू लिखी ज़हा लै बूरअ किअ। पर सह लिखी ती मंऐं एते तैणीं कि ज़ुंण थारअ जोश हाम्हां लै आसा, सह परमेशरे नदरी तम्हां दी प्रगट होए।
13तैही भेटअ हाम्हां हैअ।
म्हारै तेऊ हैअ करै हुअ तितसे खुशी पिछ़ू होर बी नंद। किल्हैकि तेऊओ ज़िऊ आसा हुअ द तम्हां सोभी करै हरअ-भरअ। 14ज़ांऊं तेऊ का मंऐं खोज़अ कि हुंह थारै बारै केतरअ घमंड करा, हुंह निं शर्मिंदअ हुअ। पर ज़ेही हाम्हैं तम्हां का सारी गल्ला दैनी ती शुची-शुची खोज़ी, तिहअ ई निखल़अ म्हारअ तितसे सम्हनै घमंड रहैऊंणअ बी शुचअ।
15ज़ेभै तेऊ तम्हां सोभिए अह गल्ल आद फिरा कि तम्हैं मनी परमेशरे हर गल्ला अर तम्हैं परमेशरे डरा हेठै रही तेऊओ किहअ सुआगत किअ त, तेता करै हआ तेऊए झ़ूरी तम्हां लै होर बी खास्सी। 16हुंह आसा बडअ खुश, किल्हैकि मुंह आसा तम्हां प्रैंदै हर गल्लो भरोस्सअ।
Currently Selected:
2 करिन्थी 7: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.
2 करिन्थी 7
7
1परमेशरै आसा ईंयां करारा हाम्हां लै दैनी दी। मेरै पैरै भाईओ, तै ऐबै छ़ाडणैं हाम्हां सोभ पाप करनै अर बूरी गल्ला करने सोठ निं डाहणीं ज़ेता करै म्हारी देही अर आत्मां छ़ोत लागा। परमेशरे डरा हेठै ज़िन्दगी ज़िऊई करै हणअ हाम्हां सोभी गल्ला दी पबित्र।
पल़सीए खुशी
2ज़िहअ मंऐं तम्हां लै एभै लिखअ कि हुंह च़ाहा इहअ कि तम्हैं मुंह संघै झ़ूरी डाहे। हाम्हैं निं कोही संघै बूरअ बभार किअ, अर नां कोहिओ किछ़ बगाल़अ आथी, अर नां कुंण ठगअ आथी। 3हुंह निं तम्हां लै एते तैणीं आथी लागअ द बोल्दअ कि तम्हैं लोल़ी दोशी हुऐ। किल्हैकि मंऐं आसा हेरअ द तम्हां लै पैहलै ई बोली, कि तम्हैं आसा गऐ दै म्हारै दिला दी इहै बस्सी कि हाम्हैं आसा तम्हां लै आपणीं ज़ान दैणा लै बी तैर। 4हुंह आसा लागअ द तम्हां का बडै भरोस्सै संघै बोल्दअ, मुंह आसा तम्हां प्रैंदै बडअ ई घमंड अर हुंह भर्हुअ सुख शांती करै। हुंह रहअ सारै सांगटा दी भरपूर नंद पल़ी।
5किल्हैकि ज़धू हाम्हैं त्रोआस नगरी का मकिदुनिया मुल्खै पुजै, तैबी निं म्हारी देही चैन भेटअ आथी, हाम्हां भेटा त च़ऊ बाखा का दुख! बागै थिई लल़ाई लागी दी, अर भितरी हआ ती गल्ला बी डरैऊंणी। 6तैबी दैनी हिम्मत हारै दै मणछा लै शांती दैणैं आल़ै परमेशरै, तितसे एछणैं करै हाम्हां लै शांती। 7नां सिधअ तेऊए एछणैं करै, तेऊए तैहा शांती करै बी ज़ुंण तेऊ तम्हां का भेटी ती। इधी पुजी ज़ांऊं थारै बारै गल्ला खोज़ी, मुंह फिरअ बडअ भारी च़ाअ, मेरै दुखा ज़िरना लै हुअ तम्हां बी दुख अर तेऊ खोज़अ इहअ बी कि मेरै बारै हआ रहा तम्हां धैल़ फिकर। इना गल्ला शूणीं हुई मुंह होर बी खुशी।
8मुखा आसा थोघ कि मेरी च़िठी करै हुअ तम्हां दुख, पर तेतो पछ़ताअ निं मुंह आथी, ज़िहअ मुंह पैहलै पछ़ताअ हआ त, किल्हैकि मुखा शुझिआ कि तैहा च़िठी करै तम्हां दुख ता पल़अ, पर सह थिअ थोल़ी घल़ी लै। 9ऐबै आसा हुंह खुश, पर एते तैणीं निं आथी कि तम्हां आसा शोग पल़अ द, मुंह हुई एते खुशी कि शोगा करै किअ तम्हैं आपणैं पापो प्राश्त ज़ेता करै तम्हां दुख भेटा त। अह शोग पल़अ तम्हां लै परमेशरे मरज़ी करै ताकि हाम्हां बाखा निं लोल़ी तम्हां किछ़ू गल्ले हान्नी पुजी। 10मणछा लागा ज़िहअ परमेशर च़ाहा तिहअ शोग करनअ। तेता करै हटा तिंयां कामां करनै का पिछ़ू। तेखअ बच़ाऊआ तिन्नां परमेशर तिन्नें पापा का। तिन्नां निं तेखअ तेतो पछ़ताअ हंदअ! पर ज़ेभै मणछ संसारे साबै शोग करा, तेता करै निं तिन्नां किछ़ै फाईदअ हंदअ। तिंयां निं तेखअ पापो प्राश्त करी परमेशरा सेटा बापस फिरदै, तिन्नें हआ मौत ई।
11तम्हैं किअ तिहअ ई शोग ज़िहअ परमेशर च़ाहा त, ऐबै भाल़ा तेतो किहअ भलअ फल भेटअ! एता करै लागै तम्हैं खास्सै भलै कामां करदै। तम्हैं च़ाहा लोगा का इहअ रहैऊंणअ कि तम्हैं करा भलअ। तम्हां फिरा पाप करनै का रोश्श। 12तेखअ ज़ुंण मंऐं तैहा च़िठी दी तम्हां लै काठी गल्ला लिखी ती, सह च़िठी नां मंऐं तिन्नां पिछ़ू लिखी ज़ुंणी बूरअ किअ, अर नां तिन्नां पिछ़ू लिखी ज़हा लै बूरअ किअ। पर सह लिखी ती मंऐं एते तैणीं कि ज़ुंण थारअ जोश हाम्हां लै आसा, सह परमेशरे नदरी तम्हां दी प्रगट होए।
13तैही भेटअ हाम्हां हैअ।
म्हारै तेऊ हैअ करै हुअ तितसे खुशी पिछ़ू होर बी नंद। किल्हैकि तेऊओ ज़िऊ आसा हुअ द तम्हां सोभी करै हरअ-भरअ। 14ज़ांऊं तेऊ का मंऐं खोज़अ कि हुंह थारै बारै केतरअ घमंड करा, हुंह निं शर्मिंदअ हुअ। पर ज़ेही हाम्हैं तम्हां का सारी गल्ला दैनी ती शुची-शुची खोज़ी, तिहअ ई निखल़अ म्हारअ तितसे सम्हनै घमंड रहैऊंणअ बी शुचअ।
15ज़ेभै तेऊ तम्हां सोभिए अह गल्ल आद फिरा कि तम्हैं मनी परमेशरे हर गल्ला अर तम्हैं परमेशरे डरा हेठै रही तेऊओ किहअ सुआगत किअ त, तेता करै हआ तेऊए झ़ूरी तम्हां लै होर बी खास्सी। 16हुंह आसा बडअ खुश, किल्हैकि मुंह आसा तम्हां प्रैंदै हर गल्लो भरोस्सअ।
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.