10
1کیوں جو شریعت جیہڑی آؤن والیاں چَنگیاں شیواں دا پرچھاواں اے تے اوہناں شیواں دی اصلی صُورت نئیں کول آؤن والیاں نُوں کدی وی کامِل نئیں کر سکدی جیہڑے ہر ورھے کُھنجایاں بِناں اِکّو طرح دِیاں قُربانِیاں چاہڑدے نیں۔ 2نئیں تے بند نا ہو جاندِیاں؟ ایس لئی پئی جد بندگی کرن والے اِک وار پاک ہو جاندے تے فیر اوہناں دا دِل اوہناں نُوں الزام نا دیندا؟ 3سگوں اوہ قُربانِیاں ورھے دے ورھے گُناہ یاد کراندِیاں نیں۔ 4کیوں جو ہو نئیں سکدا پئی ڈھگّیاں تے بکرِیاں دا لہو گُناہ نُوں دُور کرے۔
5ایس لئی اوہ دُنیا وِچ آؤندیاں ہویاں آکھدا اے۔
تُوں قُربانی تے نذراں دی چاہ نئیں کِیتی۔
سگوں میرے لئی اِک جِسم تیار کِیتا۔
6پُوریاں سوختنی قُربانِیاں تے گُناہ دِیاں قُربانِیاں توں
تُوں خُوش نا ہوئیوں۔
7تَد مَیں آکھیا پئی اَے خُدا ویکھ مَیں آیا آں۔
(کتاب دے ورقیاں وِچ میری بابت لِکھیا ہویا اے)
پئی تیری مرضی پُوری کراں۔
8پہلے تے اوہ آکھدا اے پئی نا تُوں قُربانِیاں تے نذراں تے پُوری سوختنی قُربانِیاں تے گُناہ دِیاں قُربانِیاں دی چاہ کِیتی۔ تے نا اوہناں توں خُوش ہوئیوں بھانویں ایہو ای قُربانِیاں شریعت دے سببّوں چاہڑیاں جاندِیاں نیں۔ 9فیر اوس آکھیا ویکھ مَیں آیا آں۔ پئی تیری مرضی پُوری کراں۔ اوہ پہلے نُوں ہٹاندا اے پئی دُوجے نُوں قیم کرے۔ 10اوسے مرضی دے سبّب اسی مسِیح یِسُوع دے بدن دے اِکّو واری قُربان ہون دی راہِیں پاک کِیتے گئے آں۔
11تے سارے کاہِن کھلو کے روز سیوا کر دے نیں۔ تے کِسے طرح دِیاں قُربانِیاں بڑی واری چاہڑدے نیں جیہڑیاں کدی وی گُناہ ہٹان جوگیاں نئیں۔ 12پر ایہہ سدا لئی گُناہ دے بدلے اِکّو ای قُربانی چاہڑ کے خُدا دے سَجّے پاسے بَہہ گیا۔ 13تے اودُوں دا اُڈِیکدا اے۔ پئی میرے وَیری میرے پیراں دی چَوکی بنن۔ 14کیوں جو اوس اِکّو ای قُربانی چاہڑن نال اوہناں لوکاں نُوں سدا لئی کامِل کر دِتّا اے جیہڑے پاک کِیتے جاندے نیں۔
15تے پاک رُوح وی سانُوں گواہی دیندا اے۔ پہلے تے ایہہ آکھدا اے۔
16پئی خُداوند آکھدا اے۔ جیہڑا عہد مَیں اوہناں دِناں پِچّھوں
اوہناں نال بَنّھاں گا ایہہ اے پئی
مَیں اپنے قانُون اوہناں دے دِلاں اُتّے رکھاں گا۔
تے اوہناں دیاں مَناں اُتّے لِکھاں گا۔
17تے اوہناں دے گُناہ تے بدکارِیاں نُوں فیر کدی یاد نا کراں گا۔ 18تے جد اوہناں دی مُعافی ہوگئی اے۔ تے فیر گُناہ دی قُربانی دا تھاں نا رہیا۔
آؤ اسی خُدا دے کول چلیئے
19ایس لئی بھراؤ جد سانُوں یِسُوع دے لہو دے سبّب اوس نَوِیں تے جِیوندے راہ پاک مکان وِچ وڑن دی دلیری اے۔ 20جیہڑا اوہنے پردے یعنی اپنے جِسم وِچوں ہو کے ساڈے لئی پاک کِیتا اے۔ 21تے جد ساڈا وَڈا کاہِن اے جیہڑا خُدا دے گھر دا مُختِیار اے۔ 22تے فیر اسی سَچّے دِل تے پُورے اِیمان نال تے دِل دے الزام نُوں دُور کرن لئی دِل اُتّے چھٹّے مار کے تے بدن نُوں سُتھرے پانی نال صاف کر کے خُدا دے کول چلّئے۔ 23تے اپنی آس دے اِقرار نُوں پَکّی طرح نال پَھڑی رکھیے کیوں جو جِس وعدہ کِیتا اے اوہ سَچّا اے۔ 24تے مُحبّت تے نیک کمّاں ولّ اُکسان لئی اِک دُوجے دا خیال رکھیے۔ 25تے اکٹّھے ہون توں نا مُڑیئے۔ جیویں کئیاں لوکاں دی عادت اے۔ سگوں آپو وِچ نصِیحت کریئے تے جِنّاں اوس دِن نُوں نیڑے ہوندیاں ویکھدے ہو۔ اوناں ای ایہہ گلّاں وَدّھ کریا کرو۔
26ایس لئی جے سچیائی نُوں پچھانن دے پِچّھے اسی جان کے گُناہ کریئے متاں گُناہاں دے بدلے کوئی ہور قُربانی باقی نئیں رہندی۔ 27سگوں عدالت دی ڈران والی تے اجیہی مُچّی ہوئی اَگ دی اوڈِیک۔ جیہڑی وَیرِیاں نُوں کھا چھڈے گی۔ 28جیہڑا جَنا مُوسیٰ دی شریعت نُوں ککّھ نئیں جان دا۔ دُوں ترہوں بندیاں دی گواہی نال بِناں رَحم ماریا جاندا اے۔ 29تے خیال کرو۔ پئی اوس بندے دی سزا کیڈی کُو ہوئے گی۔ جِس خُدا دے پُتر نُوں لتاڑیا اے۔ تے عہد دے لہو نُوں جِہدے نال اوہ پاک ہویا سی ناپاک جانیا تے فضل دے رُوح دی بے عِزّتی کِیتی۔ 30کیوں جو اسی اوہنوں جاننے آں جِس ایہہ آکھیا۔ پئی بدلہ لینا میرا کمّ اے۔ مَیں ای بدلہ دیاں گا تے فیر ایہہ وی پئی خُداوند اپنی اُمّت دی عدالت کرے گا۔ 31جِیوندے خُدا دے وَس وِچ پینا بڑی ڈرن والی گلّ اے۔
32پر تُسی اوہناں پہلیاں دِناں دا چیتا کرو۔ جِنہاں وِچ تُساں لو لگّن دے پِچّھوں دُکھاں دی ڈاہڈی ٹّکر جَھلّی۔ 33تے ایس سبّب پئی طعنے مِہنے تے مُصِیبتاں دے پاروں تُہاڈا تماشہ بنیا۔ تے کُجھ ایس لئی پئی تُسی اوہناں دے ساتھی ہوئے جِنہاں دے نال ایہہ بَھیڑا سلُوک ہوندا سی۔ 34تے تُساں قیدِیاں دا ورد کِیتا تے اپنے مال دا لُٹیا جانا وی خُوشی نال سہہ لیا۔ ایہہ جان کے پئی ساڈے کول ایدوں چنگی ملکیّت اے جیہڑی اوڑک تِیکر رہے گی۔ 35ایس لئی اپنی دلیری نُوں نا چھڈو جِہدا بڑا اَجر اے۔ 36کیوں جو تُہانوں صبر کرن دی لوڑ اے۔ تاں جو خُدا دی مرضی پُوری کر کے وعدہ کِیتی ہوئی شے لے لوؤ۔ 37تے ہُن بُہت ای تھوڑا چِر باقی اے۔ پئی
آؤن والا آوے گا
تے چِر نا لائے گا۔
38پر میرا سَچّا بندہ اِیمان نال جِیوندا رہے گا
تے جے اوہ پِچھّاں ہٹے
تے میرا دِل اوہدے نال راضی نئیں رہندا۔
39پر اسی ناس ہون لئی پِچھّاں کھِسکن والے نئیں سگوں اوہناں وِچوں آں جیہڑے جان بچان لئی اِیمان لیاؤندے نیں۔
