Gníomhartha 18
18
Caibidil XVIII
Cuireann Pól an Eaglais ar bun i gCoirint: bheir sé teagasc i n-Ephesus, ic. Téid Apollós go Coirint.
1Ina dhiaidh seo d’fhág sé Cathair na h-Aithne, agus tháinic sé go Coirint:
2Agus ó fuair sé annsin Iúdach áirithe, darbh ainm Aculas, a rugadh san Phontus, agus a tháinic tamall geárr roimhe sin ó’n Iodáil mar aon le n-a mhnaoi Priscilla (ar an adhbhar gur órduigh Cluad do na h-Iúdaigh go h-uile imtheacht as an Róimh) tháinic sé chuca.
3Agus de bhrígh gurbh ionann ceárd dóibh, d’fhan sé ina bhfochair, agus bhíodh sé ag obair: (agus déanamh puball a bhí acu mar chéird).
4Agus gach uile shabóid bhíodh sé ag díospóireacht san tsineagóig, ag luadh ainm an Tighearna Íosa, agus chuir sé a theagasc ma luighe ar Iúdhaigh agus ar Ghréagaigh.
5Agus nuair a tháinic Silas agus Timoteus as an Mhaicideoin, bhí Pól ar a dhícheall ag teagasc, agus ag tabhairt fhiadhnaise do na h-Iúdaigh gurab é Íosa an Críost.
6Acht nuair a chuir siad-san ina aghaidh, agus iad ag labhairt go diamhaslach, chraith sé a chuid éadaigh, agus dubhairt leo: Bíodh bhur gcuid fola ar bhur gcinn féin: tá mise glan: ó seo amach rachaidh mé ag triall ar na cinidheacha.
7Agus ar imtheacht as sin dó, chuaidh sé isteach i dtigh dhuine áirithe, darbh ainm Titus Iustus, duine a bhíodh ag abhradh Dé, agus a raibh a theach cois na sineagóige.
8Agus chreid Crispus, uachtarán na sineagóige, agus a theaghlach go léir san Tighearna: agus mórán de na Coirintigh, a d’éist leis chreid siad, agus baisteadh iad.
9Agus dubhairt an Tighearna le Pól tré aisling san oidhche: Ná bhíodh eagla ort, acht labhair, agus ná bhí i do thost:
10Óir tá mise i d’fhochair: agus ní thiocfaidh aoinneach ort le dochar a dhéanamh duit: óir tá mórán daoine agam-sa san chathair seo.
11Agus d’fhan sé annsin bliadhain agus sé mhí, ag teagasc briathar Dé ina measc.
12Agus le linn do Ghallio a beith ina urchonsul ar an Aichia, d’éirigh na h-Iúdaigh d’aon toil i n-aghaidh Phóil, agus thug siad ós cómhair chathaoir an bhreitheamhnais é,
13Ag rádh: Bíonn sé seo ag tabhairt ar na daoine Dia d’adhradh i n-aghaidh an dlighe.
14Agus nuair a bhí Pól ar tí a bhéal d’fhoscladh, dubhairt Gallio leis na h-Iúdaigh: A fheara Iúdacha, dá mbéadh éagcóir éigin, nó coir an-olc i gceist, ba chóir damh cur suas libh.
15Acht má’s ceisteanna fá fhocal, fá ainmneacha, agus fá bur ndlighe iad, feicigidh féin chuca: ní mian liom-sa a bheith i mo bhreitheamh ar na neithe sin.
16Agus bhagair sé amach ó chathaoir an bhreitheamhnais ortha.
17Agus fuair siad uilig greim ar Shostenes, uachtarán na sineagóige, agus bhuail siad é ós cómhair chathaoir an bhreitheamhnais: acht níor chuir Gallio suim i nídh ar bith acu sin.
18Acht i ndiaidh mórán eile laethe a chaitheamh annsin do Pól, d’fhág sé slán ag na bráithre, agus sheol sé chun na Síre (agus Priscilla agus Aculas i n-aoinfheacht leis) agus rinne sé a cheann a bhearradh i gCeanchra#Uimh. 6, 18.: óir bhí móid tugtha aige.
19Agus tháinic sé go h-Ephesus, agus d’fhág sé annsin iad. Acht ar dhul isteach san tsineagóig dó féin, rinne sé díospóireacht leis na h-Iúdaigh.
20Agus nuair a d’iarr siad air fanacht acu ní b’fhuidhe, níor aontuigh sé,
21Acht ag fágáil sláin acu, agus ag rádh: Pillfidh mé arís oraibh, má’s é toil Dé é, d’imthigh sé as Ephesus.
22Agus chuaidh sé síos go Caesarea, agus suas gur bheannuigh sé do’n Eaglais, agus síos chun na h-Antuaighe.
23Agus nuair a chaith sé tamall annsin, d’imthígh sé gur thaisteal do réir a chéile ceanntar na Galaite agus an Fhrig, a neartughadh na ndeisciobal go h-uile.
24Agus tháinic go h-Ephesus Iúdach áirithe, darbh ainm Apollós, a rugadh i gCathair Alastair, fear a raibh deis a labhartha aige, agus é cumhachtach ins na Scrioptúirí.
25Bí sé seo oilte i slighe an Tighearna: agus ó bhí sé dúthrachtach i spiorad, labhradh sé, agus bhíodh sé ag teagasc go dícheallach na neithe a bhaineas le h-Íosa, agus gan eolas aige acht ar bhaisteadh Eoin.
26Ar an adhbhar sin, thoisigh sé seo a labhairt go dána san tsineagóig. Agus nuair a chuala Priscilla agus Aculas é, rug siad leo é, agus mhínigh siad slighe an Tighearna ar dhóigh ní ba chruinne dó.
27Agus nuair ba mhian leis dul go h-Aichia, scríobh na bráithre chuig na deisciobail, ag cómhairliughadh dóibh é ghabháil chuca. Agus nuair a tháinic sé, bhí sé ina chuidiughadh mhór acu sin a chreid,
28Óir rinne sé saothar mór ag díospóireacht go puiblidhe leis na h-Iúdaigh, agus ag cruthughadh tré na Scrioptúirí, gurab é Íosá an Críost.
Currently Selected:
Gníomhartha 18: ASN1943
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
Gníomhartha 18
18
Caibidil XVIII
Cuireann Pól an Eaglais ar bun i gCoirint: bheir sé teagasc i n-Ephesus, ic. Téid Apollós go Coirint.
1Ina dhiaidh seo d’fhág sé Cathair na h-Aithne, agus tháinic sé go Coirint:
2Agus ó fuair sé annsin Iúdach áirithe, darbh ainm Aculas, a rugadh san Phontus, agus a tháinic tamall geárr roimhe sin ó’n Iodáil mar aon le n-a mhnaoi Priscilla (ar an adhbhar gur órduigh Cluad do na h-Iúdaigh go h-uile imtheacht as an Róimh) tháinic sé chuca.
3Agus de bhrígh gurbh ionann ceárd dóibh, d’fhan sé ina bhfochair, agus bhíodh sé ag obair: (agus déanamh puball a bhí acu mar chéird).
4Agus gach uile shabóid bhíodh sé ag díospóireacht san tsineagóig, ag luadh ainm an Tighearna Íosa, agus chuir sé a theagasc ma luighe ar Iúdhaigh agus ar Ghréagaigh.
5Agus nuair a tháinic Silas agus Timoteus as an Mhaicideoin, bhí Pól ar a dhícheall ag teagasc, agus ag tabhairt fhiadhnaise do na h-Iúdaigh gurab é Íosa an Críost.
6Acht nuair a chuir siad-san ina aghaidh, agus iad ag labhairt go diamhaslach, chraith sé a chuid éadaigh, agus dubhairt leo: Bíodh bhur gcuid fola ar bhur gcinn féin: tá mise glan: ó seo amach rachaidh mé ag triall ar na cinidheacha.
7Agus ar imtheacht as sin dó, chuaidh sé isteach i dtigh dhuine áirithe, darbh ainm Titus Iustus, duine a bhíodh ag abhradh Dé, agus a raibh a theach cois na sineagóige.
8Agus chreid Crispus, uachtarán na sineagóige, agus a theaghlach go léir san Tighearna: agus mórán de na Coirintigh, a d’éist leis chreid siad, agus baisteadh iad.
9Agus dubhairt an Tighearna le Pól tré aisling san oidhche: Ná bhíodh eagla ort, acht labhair, agus ná bhí i do thost:
10Óir tá mise i d’fhochair: agus ní thiocfaidh aoinneach ort le dochar a dhéanamh duit: óir tá mórán daoine agam-sa san chathair seo.
11Agus d’fhan sé annsin bliadhain agus sé mhí, ag teagasc briathar Dé ina measc.
12Agus le linn do Ghallio a beith ina urchonsul ar an Aichia, d’éirigh na h-Iúdaigh d’aon toil i n-aghaidh Phóil, agus thug siad ós cómhair chathaoir an bhreitheamhnais é,
13Ag rádh: Bíonn sé seo ag tabhairt ar na daoine Dia d’adhradh i n-aghaidh an dlighe.
14Agus nuair a bhí Pól ar tí a bhéal d’fhoscladh, dubhairt Gallio leis na h-Iúdaigh: A fheara Iúdacha, dá mbéadh éagcóir éigin, nó coir an-olc i gceist, ba chóir damh cur suas libh.
15Acht má’s ceisteanna fá fhocal, fá ainmneacha, agus fá bur ndlighe iad, feicigidh féin chuca: ní mian liom-sa a bheith i mo bhreitheamh ar na neithe sin.
16Agus bhagair sé amach ó chathaoir an bhreitheamhnais ortha.
17Agus fuair siad uilig greim ar Shostenes, uachtarán na sineagóige, agus bhuail siad é ós cómhair chathaoir an bhreitheamhnais: acht níor chuir Gallio suim i nídh ar bith acu sin.
18Acht i ndiaidh mórán eile laethe a chaitheamh annsin do Pól, d’fhág sé slán ag na bráithre, agus sheol sé chun na Síre (agus Priscilla agus Aculas i n-aoinfheacht leis) agus rinne sé a cheann a bhearradh i gCeanchra#Uimh. 6, 18.: óir bhí móid tugtha aige.
19Agus tháinic sé go h-Ephesus, agus d’fhág sé annsin iad. Acht ar dhul isteach san tsineagóig dó féin, rinne sé díospóireacht leis na h-Iúdaigh.
20Agus nuair a d’iarr siad air fanacht acu ní b’fhuidhe, níor aontuigh sé,
21Acht ag fágáil sláin acu, agus ag rádh: Pillfidh mé arís oraibh, má’s é toil Dé é, d’imthigh sé as Ephesus.
22Agus chuaidh sé síos go Caesarea, agus suas gur bheannuigh sé do’n Eaglais, agus síos chun na h-Antuaighe.
23Agus nuair a chaith sé tamall annsin, d’imthígh sé gur thaisteal do réir a chéile ceanntar na Galaite agus an Fhrig, a neartughadh na ndeisciobal go h-uile.
24Agus tháinic go h-Ephesus Iúdach áirithe, darbh ainm Apollós, a rugadh i gCathair Alastair, fear a raibh deis a labhartha aige, agus é cumhachtach ins na Scrioptúirí.
25Bí sé seo oilte i slighe an Tighearna: agus ó bhí sé dúthrachtach i spiorad, labhradh sé, agus bhíodh sé ag teagasc go dícheallach na neithe a bhaineas le h-Íosa, agus gan eolas aige acht ar bhaisteadh Eoin.
26Ar an adhbhar sin, thoisigh sé seo a labhairt go dána san tsineagóig. Agus nuair a chuala Priscilla agus Aculas é, rug siad leo é, agus mhínigh siad slighe an Tighearna ar dhóigh ní ba chruinne dó.
27Agus nuair ba mhian leis dul go h-Aichia, scríobh na bráithre chuig na deisciobail, ag cómhairliughadh dóibh é ghabháil chuca. Agus nuair a tháinic sé, bhí sé ina chuidiughadh mhór acu sin a chreid,
28Óir rinne sé saothar mór ag díospóireacht go puiblidhe leis na h-Iúdaigh, agus ag cruthughadh tré na Scrioptúirí, gurab é Íosá an Críost.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland