Spricha 7
7
Vefierunk to Ehebruch – Foljen fa däm Vefieeden
1Mien Sän, bewoa miene Wieed, un hool bie die miene Jebooten; 2bewoa miene Jebooten un läw, un miene Belierunk aus dien Uagaupel. 3Binj dee om dien Finja, schriew dee opp de Tofel en dienem Hoat. 4Saj to de Weisheit: Du best miene Sesta! Un saj toom Vestaunt: Du best mien Vewaunta; 5doamet see die bewoaren ver de framde Fru, ver de Framde, dee, äare Wieed glaut moakt. -
6Dan aun däm Fensta von mienem Hus kjikjt ekj derch miene Sprote rut; 7un ekj sach unja de Eenfeltje, bemoakjt unja de Säns eenen onvestendjen Jinjlinkj, 8dee han un häa jinkj opp de Gauss, aun äare Akj, un däm Wajch no äarem Hus jinkj, 9enne Dunkelheit, aum Owent vom Dach, enne Medd de Nacht un enne Dunkelheit.
10Un kjikj, eene Fru kjemt am entjäajen em Aunzuch eene Hua un met vestoaknem Hoat. 11See es liedenschoftlich un onbandich, äare Feet bliewen nich en äarem Hus; 12boolt es see buten, boolt oppe Gaussen, un bie jiedre Akj luat see. - 13Un see jreep am un kust am, un met onveschämtem Aunjesecht säd see to am: 14Frädensopfa lagen opp mie, vondoag ha ekj mien Vespräakjen betolt; 15doarom sie ekj utjegonen, die entjäajen, om dien Jesecht to seenen, un die ha ekj jefungen. 16Met Teppiche ha ekj mien Bad reed jemoakt, met bunte Dakjen von ägiptischem Twäarem; 17ekj ha mien Loaga besprenjt met Murren, Zippelfie un Kerneel. 18Komm, wie wellen ons en Leew berausche bat aun däm Morjen, un leeftolich ons erjatsen. 19Dan de Maun es nich Tus, hee es opp eene wiede Reis jegonen; 20hee haft däm Jeltbiedel en siene Haunt jenomen, aum Dach de Vollmon woat hee no Hus komen.
21See veleid am derch äa fälet Beräde, reet am fot derch Schmeichlen äare Leppen. 22Opp eenmol jinkj hee ar no, aus een Oss too Schlachtbenkj jeit, un aus Feetfassle too Zuchtijung däm Noa deenen, 23bat een Feila siene Läwa vespoolt; aus een Voagel no de Schlenj ielt un nich weet, daut et sien Läwen kost. -
24Un nu, jie Säns, hieet opp mie, un horcht opp de Wieed von mienem Mul! 25Dien Hoat drei sikj nich auf no äare Wäaj, un err nich omhäa opp äare Stiej! 26Dan väl Jefolne haft see toom Faul jebrocht, un väl sent aule äare Omjebrochte. 27Äa Hus sent Wäaj toom Scheol, dee rauffuaren no de Komasch de Doodes.
Currently Selected:
Spricha 7: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 7
7
Vefierunk to Ehebruch – Foljen fa däm Vefieeden
1Mien Sän, bewoa miene Wieed, un hool bie die miene Jebooten; 2bewoa miene Jebooten un läw, un miene Belierunk aus dien Uagaupel. 3Binj dee om dien Finja, schriew dee opp de Tofel en dienem Hoat. 4Saj to de Weisheit: Du best miene Sesta! Un saj toom Vestaunt: Du best mien Vewaunta; 5doamet see die bewoaren ver de framde Fru, ver de Framde, dee, äare Wieed glaut moakt. -
6Dan aun däm Fensta von mienem Hus kjikjt ekj derch miene Sprote rut; 7un ekj sach unja de Eenfeltje, bemoakjt unja de Säns eenen onvestendjen Jinjlinkj, 8dee han un häa jinkj opp de Gauss, aun äare Akj, un däm Wajch no äarem Hus jinkj, 9enne Dunkelheit, aum Owent vom Dach, enne Medd de Nacht un enne Dunkelheit.
10Un kjikj, eene Fru kjemt am entjäajen em Aunzuch eene Hua un met vestoaknem Hoat. 11See es liedenschoftlich un onbandich, äare Feet bliewen nich en äarem Hus; 12boolt es see buten, boolt oppe Gaussen, un bie jiedre Akj luat see. - 13Un see jreep am un kust am, un met onveschämtem Aunjesecht säd see to am: 14Frädensopfa lagen opp mie, vondoag ha ekj mien Vespräakjen betolt; 15doarom sie ekj utjegonen, die entjäajen, om dien Jesecht to seenen, un die ha ekj jefungen. 16Met Teppiche ha ekj mien Bad reed jemoakt, met bunte Dakjen von ägiptischem Twäarem; 17ekj ha mien Loaga besprenjt met Murren, Zippelfie un Kerneel. 18Komm, wie wellen ons en Leew berausche bat aun däm Morjen, un leeftolich ons erjatsen. 19Dan de Maun es nich Tus, hee es opp eene wiede Reis jegonen; 20hee haft däm Jeltbiedel en siene Haunt jenomen, aum Dach de Vollmon woat hee no Hus komen.
21See veleid am derch äa fälet Beräde, reet am fot derch Schmeichlen äare Leppen. 22Opp eenmol jinkj hee ar no, aus een Oss too Schlachtbenkj jeit, un aus Feetfassle too Zuchtijung däm Noa deenen, 23bat een Feila siene Läwa vespoolt; aus een Voagel no de Schlenj ielt un nich weet, daut et sien Läwen kost. -
24Un nu, jie Säns, hieet opp mie, un horcht opp de Wieed von mienem Mul! 25Dien Hoat drei sikj nich auf no äare Wäaj, un err nich omhäa opp äare Stiej! 26Dan väl Jefolne haft see toom Faul jebrocht, un väl sent aule äare Omjebrochte. 27Äa Hus sent Wäaj toom Scheol, dee rauffuaren no de Komasch de Doodes.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.