YouVersion Logo
Search Icon

Spricha 31

31
1De Wieed von Lemuel, däm Kjennich von Massa, met dee siene Mutta am belieed:
2Waut, mien Sän, un waut, Sän von mienem Lief, un waut, Sän von mienem Vespräakjen?
3Jeff nich de Frues diene Krauft, noch diene Wäaj dän, dee däm Kjennich vedoawen.
4Daut jeziemt sikj nich fa de Kjennichs, Lemuel, nich fa Kjennichs, Wien to drinkjen, noch fa de Ferschten, too froagen: Wua es stoakjet Jedrenkj? 5Doamet hee nich drinkjt un daut Väajeschräwne vejat, un vedreit de Rajchtsach aule Kjinja vom Älent: -
6Jeft stoakjet Jedrenkj däm, dee aum Omkomen es, un Wien dän, dee bedrekjte Seelen sent: 7Hee drinkj, un vejat siene Oamoot un jedenkjt siene Lieden nich mea.
8Doo dien Mul ver däm Stommen op, fa de Rajchtsach aula Velotne. 9Doo dien Mul op, recht jerajcht, un schauf Rajcht däm Älenden un däm Oamen.
10Eene pienje Fru, wäa woat dee finjen? Dan äa Wieet steit wiet äwa Koralen.
11Äa Maun sien Hoat vetrut opp ar, un aun Jewenst woat daut am nich fälen.
12See bewiest am Goodet un nuscht Beeset aule Doag en äarem Läwen.
13See sieekjt Woll un Flauss, un oabeit wellich met äare Henj.
14See es aus Haundelsschäp, von wiet brinjt see Broot bie.
15Un see steit opp, wan daut noch Nacht es, un bestemt daut Äten, fa äa Hus un daut Doageswoakj fa äare Deenstmejales.
16See jeit no een Flekj un kjaft daut; von de Frucht von äare Henj plaunt see eenen Wiengoaden.
17See ombinjt äare Lenden met Krauft un stoakjt äare Oarms:
18See moakjt, daut äa Jewenst goot es: De Nacht jeit äa Licht nich ut; 19see lajcht äare Henj aun däm Wäwstock, un äare Finja foten daut Spolkje.
20See breet äare Henj ut fa de Älendje un strakjt äare Henj däm Oamen entjäajen.
21See haft fa däm Schnee ver äarem Hus nich Angst, dan äa gaunzet Hus es en Scharlach jekjleet.
22See moakt sikj selfst Dakjen; Lienzeich un Purpur sent äare Kjleeda.
23Äa Maun es enne Dooasch bekaunt, endäm hee bie de Eltestasch von Launt sett.
24See moakt Hamden un vekjaft dee, Jirtel jeft see däm Haundelsmaun.
25Krauft un Huagheit es äa Kjleet, un see lacht äwa däm komenden Dach.
26See moakt äa Mul met Weisheit op, un leeftolje Lia es opp äare Tung.
27See bewoakt däm Engank en äarem Hus un at nich daut Broot de Fulheit.
28Äare Säns stonen opp un spräakjen ar jlekjlich, äa Maun steit opp un riemt ar:
29«Väl Dajchta ha kluak jehaundelt, oba du hast dee aula äwatroffen!»
30De Leeftol es Droch, un de Scheenheit es (nuscht) een Wintblose; eene Fru, daut däm Harn fercht, dee woat jepriesen (jeloft) woaren.
31Jeft ar von dee Frucht äare Henj; un enne Dooasch woaren äare Woakjen ar lowen!

Currently Selected:

Spricha 31: PBJHF

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in