Spricha 22
22
1Een gooda Nomen es wieetvolla aus grootet Rikjtum, Leeftol bäta aus Selwa un Golt.
2Rikje un Oame bejäajnen sikj: De Har haft dee aula jemoakt.
3De Kluaka sitt daut Onjlekj un vestakjt sikj; oba de Eenfeltje gonen stroofliedent wieda.
4De Folj de Deemoot, un de Forcht Gottes, es Rikjtum un Iea un Läwen.
5Stachel un Schlenjen sent opp däm Wajch de Vekjieede; wäa siene Seel bewoat, helt sikj wietauf von an.
6Ertrakj däm Bocha (kjlienen Jung) opp sienem Wajch; hee woat nich doavon gonen, uk nich wan hee oolt woat.
7De Rikja harscht äwa däm Oamen, un de Lieenda es een Kjnajcht vom Lieenden.
8Wäa Orrajcht seit, woat Onheil arnten, un siene Oajawäd woat een Enj nämen.
9Wäa een gootmeenendet Uag haft, dee woat jesäajent woaren; dan hee jeft von sienem Broot däm Oamen.
10Joag eenem Spata wajch, soo jeit de Zank rut, un Striet un Schaund hieren opp.
11Wäa een reinet Hoat leeft, un däm siene Leppen leeftolich sent, däm sien Frint es de Kjennich.
12Uagen Gottes bewoaren de Erkjantnis, un hee vedreit de Wieed de Truloose.
13De Fula sajcht: Een Leiw es buten; ekj kaun omjebrocht woaren medden oppe Gaussen!
14Daut Mul framde Frues es een deepet Loch; wäm de Har strofen well, dee felt nenn.
15Noaheit es jebungen aun daut Hoat de Junges; de Zuchtwäd woat an doavon aufhoolen.
16Wäa däm Oamen bedrekjt, daut es om am Rikj too moaken; wäa däm Rikjen jeft, daut es blooss toom Mangel.
17Neij dien Ua un hia de Wieed de Weise, un recht dien Hoat opp mien Weete! 18Dan leeftolich es daut, wan du dee en dienem Ennalichen bewoascht; muchten dee aulemol opp diene Leppen Bestaund ha! 19Doamet dien Vetruen oppem Harn es, belia ekj die vondoag, jo die, belieet. 20Ha ekj die nich Vetraflichet oppjeschräwen aun Rotschläaj un Erkjantnis, 21om die to wiesen de Rajchtschnooa, de Wieed de Woarheit: Doamet du dän, dee die schekjen, Wieed trigj brinjst, dee de Woarheit sent?
22Beroow nich däm Oamen, wiels hee oam es, un unjadrekj nich däm Älenden em Dooa. 23Dan de Har woat äare Rajchtsache fieren, un äare Beroowa daut Läwen beroowen.
24Lot die nich en met eenem Oajalichen, un go nich om met eenem hetzjen Maun, 25doamet du siene Stiej nich lieescht un eenen Faulstrank doavon drajchst fa diene Seel.
26Sie nich unja dän, dee enne Haunt ennschlonen, unja dän, dee fa Schulde birje. 27Wan du nich hast, om to betolen, wuarom saul hee dien Bad unja die wajchnäme?
28Veschuw nich de oole Jrensen, dee diene Vodasch jemoakt ha.
29Sitst du eenen Maun, dee en sienem Jeschaft jeschekjt es - ver Kjennichs woat hee stonen, hee woat nich ver Onbediedende stonen.
Currently Selected:
Spricha 22: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 22
22
1Een gooda Nomen es wieetvolla aus grootet Rikjtum, Leeftol bäta aus Selwa un Golt.
2Rikje un Oame bejäajnen sikj: De Har haft dee aula jemoakt.
3De Kluaka sitt daut Onjlekj un vestakjt sikj; oba de Eenfeltje gonen stroofliedent wieda.
4De Folj de Deemoot, un de Forcht Gottes, es Rikjtum un Iea un Läwen.
5Stachel un Schlenjen sent opp däm Wajch de Vekjieede; wäa siene Seel bewoat, helt sikj wietauf von an.
6Ertrakj däm Bocha (kjlienen Jung) opp sienem Wajch; hee woat nich doavon gonen, uk nich wan hee oolt woat.
7De Rikja harscht äwa däm Oamen, un de Lieenda es een Kjnajcht vom Lieenden.
8Wäa Orrajcht seit, woat Onheil arnten, un siene Oajawäd woat een Enj nämen.
9Wäa een gootmeenendet Uag haft, dee woat jesäajent woaren; dan hee jeft von sienem Broot däm Oamen.
10Joag eenem Spata wajch, soo jeit de Zank rut, un Striet un Schaund hieren opp.
11Wäa een reinet Hoat leeft, un däm siene Leppen leeftolich sent, däm sien Frint es de Kjennich.
12Uagen Gottes bewoaren de Erkjantnis, un hee vedreit de Wieed de Truloose.
13De Fula sajcht: Een Leiw es buten; ekj kaun omjebrocht woaren medden oppe Gaussen!
14Daut Mul framde Frues es een deepet Loch; wäm de Har strofen well, dee felt nenn.
15Noaheit es jebungen aun daut Hoat de Junges; de Zuchtwäd woat an doavon aufhoolen.
16Wäa däm Oamen bedrekjt, daut es om am Rikj too moaken; wäa däm Rikjen jeft, daut es blooss toom Mangel.
17Neij dien Ua un hia de Wieed de Weise, un recht dien Hoat opp mien Weete! 18Dan leeftolich es daut, wan du dee en dienem Ennalichen bewoascht; muchten dee aulemol opp diene Leppen Bestaund ha! 19Doamet dien Vetruen oppem Harn es, belia ekj die vondoag, jo die, belieet. 20Ha ekj die nich Vetraflichet oppjeschräwen aun Rotschläaj un Erkjantnis, 21om die to wiesen de Rajchtschnooa, de Wieed de Woarheit: Doamet du dän, dee die schekjen, Wieed trigj brinjst, dee de Woarheit sent?
22Beroow nich däm Oamen, wiels hee oam es, un unjadrekj nich däm Älenden em Dooa. 23Dan de Har woat äare Rajchtsache fieren, un äare Beroowa daut Läwen beroowen.
24Lot die nich en met eenem Oajalichen, un go nich om met eenem hetzjen Maun, 25doamet du siene Stiej nich lieescht un eenen Faulstrank doavon drajchst fa diene Seel.
26Sie nich unja dän, dee enne Haunt ennschlonen, unja dän, dee fa Schulde birje. 27Wan du nich hast, om to betolen, wuarom saul hee dien Bad unja die wajchnäme?
28Veschuw nich de oole Jrensen, dee diene Vodasch jemoakt ha.
29Sitst du eenen Maun, dee en sienem Jeschaft jeschekjt es - ver Kjennichs woat hee stonen, hee woat nich ver Onbediedende stonen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.