Jesaja 8
8
De Sän vom Profeet aus een Tieekjen vom Jerecht
1Un de Har säd to mie: Nemm die eene groote Tofel un schriew doabowen met Menschenjriffel: Daut ielt de Äwafaul, boolt kjemt de Raup; 2un ekj well mie toovelotje Zeijen nämen: Uria, de Priesta, un Sacharja, däm Sän Jeberechia.
3Un ekj kjeem de Profeetin noda, un see wort schwanga un jebua eenen Sän. Un de Har säd to mie: Jeff am däm Nomen: «[Maher-Schalal Chasch-Bas] - Daut ielt de Äwafaul, boolt kjemt de Raup». 4Dan ea de Jung roopen woat: «Mien Voda» un «Miene Mutta», woat maun ver däm Kjennich von Assur häadroagen daut Rikjtum von Damaskus un Raup von Samara.
5Un de Har jinkj wieda, wada met mie to räden, un säd: 6Doarom, daut dit Volkj daut Wota von Siloa veacht, dee stell ranen, un Freid haft aun Rezin un aun däm Sän Remalja: 7Doarom, kjikj, lat de Har äwa an, de majchtje un groote, Wotastreem raufkomen, - däm Kjennich von Assur un aul siene Harlichkjeit; un hee woat äwa aule siene Eewajrense stieen un äwa aule siene Eewa gonen. 8Un hee woat en Juda enndrinjen, äwaschwamen un äwaranen; bat aun däm Hauls woat hee rieekjen. Un daut Utbreeden von siene Flichten woat de Breed von dienem Launt fellen, Immanuel!
9Toobt, jie Velkja, un woat veschmatat! Un nemt daut to Uaren, aule jie oppe wiede Ieed! Moakt junt reed un woat veschmatat, moakt junt reed un woat veschmatat! 10Beschlut eenen Rot, un hee saul veloaren veiedelt woaren; räd een Wuat, un daut saul nich tostaund komen; dan Gott es met ons. 11Dan aulsoo haft de Har to mie jerät, endäm siene Haunt stoakj opp mie wia un hee mie woarnd, nich opp däm Wajch de Velkja too waundlen: 12Jie sellen nich aules Veschwierunk nanen, waut dit Volkj Veschwierunk nant; un fercht junt nich waut see ferchten un schrakjt nich doaväa. 13Gott de Häaschoa, däm sell jie heilje; un hee es june Angst, un hee es jun Schrakj. 14Un hee woat toom Heilichtum sennen; oba toom Steen daut Aunsteetens un toom grooten Steen de Oajanis dän beid Hiesa Israel, to eene Schlenj un toom Faulstrank de Bewona von Jerusalem. 15Un väle unja an woaren sikj enjsten, un woaren faulen un veschmatat un vezodre sikj un woaren jefangen jenomen.
16Binj daut Zeichnis too, vesäajel daut Jesaz unja miene Jinja.
17Un ekj well oppem Harn luaren, dee sien Aunjesecht vestakjt ver däm Hus Jakob, un well opp am hopen.
18Kjikj, ekj un de Kjinja, dee de Har mie jejäft haft, wie sent toom Tieekjen un toom Wunda en Israel, ver däm Gott de Häaschoa, dee doa wont opp däm Boajch Zion. 19Un wan see to junt sajen woaren: Befroagt de Doodesbeschwiera un de Woasaja, dee doa fuschle un brisle, soo sajcht: Saul nich een Volkj sienen Gott befroagen? Saul daut fa de Läwendje de Doodes befroagen? 20Toom Jesaz un toom Zeichnis! Wan see nich no disem Wuat räden, soo jeft daut fa an kjeen Morjenroot.
21Un daut woat doabennen [em Launt] omhäatrakjen, schwoa jedrekjt un hungrich. Un daut woat passieren, wan daut Hunga litt, soo woat et oajalich sennen un sienem Kjennich un sienem Gott vefluchen. 22Un daut woat nohecht kjikjen un woat no de Ieed kjikjen: Un kjikj, Noot un Diestanis, angstvollet Dunkel; un en dichte Diestanis es daut nennjeschupst.
Daut Vespräakjen: Gott sien Rikj kjemt derch David sien Sän
23Dan Diestanis blift nich äwa däm Launt, daut Bedrenkjnis haft. Om de ieeschte Tiet haft hee daut Launt Sebulon un daut Launt Naftali jerinj jemoakt; un tolatst brinjt hee too Iea däm Wajch aum Mäa, daut Jantsied vom Jordan, däm Kjreiss de Nazionen.
Currently Selected:
Jesaja 8: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 8
8
De Sän vom Profeet aus een Tieekjen vom Jerecht
1Un de Har säd to mie: Nemm die eene groote Tofel un schriew doabowen met Menschenjriffel: Daut ielt de Äwafaul, boolt kjemt de Raup; 2un ekj well mie toovelotje Zeijen nämen: Uria, de Priesta, un Sacharja, däm Sän Jeberechia.
3Un ekj kjeem de Profeetin noda, un see wort schwanga un jebua eenen Sän. Un de Har säd to mie: Jeff am däm Nomen: «[Maher-Schalal Chasch-Bas] - Daut ielt de Äwafaul, boolt kjemt de Raup». 4Dan ea de Jung roopen woat: «Mien Voda» un «Miene Mutta», woat maun ver däm Kjennich von Assur häadroagen daut Rikjtum von Damaskus un Raup von Samara.
5Un de Har jinkj wieda, wada met mie to räden, un säd: 6Doarom, daut dit Volkj daut Wota von Siloa veacht, dee stell ranen, un Freid haft aun Rezin un aun däm Sän Remalja: 7Doarom, kjikj, lat de Har äwa an, de majchtje un groote, Wotastreem raufkomen, - däm Kjennich von Assur un aul siene Harlichkjeit; un hee woat äwa aule siene Eewajrense stieen un äwa aule siene Eewa gonen. 8Un hee woat en Juda enndrinjen, äwaschwamen un äwaranen; bat aun däm Hauls woat hee rieekjen. Un daut Utbreeden von siene Flichten woat de Breed von dienem Launt fellen, Immanuel!
9Toobt, jie Velkja, un woat veschmatat! Un nemt daut to Uaren, aule jie oppe wiede Ieed! Moakt junt reed un woat veschmatat, moakt junt reed un woat veschmatat! 10Beschlut eenen Rot, un hee saul veloaren veiedelt woaren; räd een Wuat, un daut saul nich tostaund komen; dan Gott es met ons. 11Dan aulsoo haft de Har to mie jerät, endäm siene Haunt stoakj opp mie wia un hee mie woarnd, nich opp däm Wajch de Velkja too waundlen: 12Jie sellen nich aules Veschwierunk nanen, waut dit Volkj Veschwierunk nant; un fercht junt nich waut see ferchten un schrakjt nich doaväa. 13Gott de Häaschoa, däm sell jie heilje; un hee es june Angst, un hee es jun Schrakj. 14Un hee woat toom Heilichtum sennen; oba toom Steen daut Aunsteetens un toom grooten Steen de Oajanis dän beid Hiesa Israel, to eene Schlenj un toom Faulstrank de Bewona von Jerusalem. 15Un väle unja an woaren sikj enjsten, un woaren faulen un veschmatat un vezodre sikj un woaren jefangen jenomen.
16Binj daut Zeichnis too, vesäajel daut Jesaz unja miene Jinja.
17Un ekj well oppem Harn luaren, dee sien Aunjesecht vestakjt ver däm Hus Jakob, un well opp am hopen.
18Kjikj, ekj un de Kjinja, dee de Har mie jejäft haft, wie sent toom Tieekjen un toom Wunda en Israel, ver däm Gott de Häaschoa, dee doa wont opp däm Boajch Zion. 19Un wan see to junt sajen woaren: Befroagt de Doodesbeschwiera un de Woasaja, dee doa fuschle un brisle, soo sajcht: Saul nich een Volkj sienen Gott befroagen? Saul daut fa de Läwendje de Doodes befroagen? 20Toom Jesaz un toom Zeichnis! Wan see nich no disem Wuat räden, soo jeft daut fa an kjeen Morjenroot.
21Un daut woat doabennen [em Launt] omhäatrakjen, schwoa jedrekjt un hungrich. Un daut woat passieren, wan daut Hunga litt, soo woat et oajalich sennen un sienem Kjennich un sienem Gott vefluchen. 22Un daut woat nohecht kjikjen un woat no de Ieed kjikjen: Un kjikj, Noot un Diestanis, angstvollet Dunkel; un en dichte Diestanis es daut nennjeschupst.
Daut Vespräakjen: Gott sien Rikj kjemt derch David sien Sän
23Dan Diestanis blift nich äwa däm Launt, daut Bedrenkjnis haft. Om de ieeschte Tiet haft hee daut Launt Sebulon un daut Launt Naftali jerinj jemoakt; un tolatst brinjt hee too Iea däm Wajch aum Mäa, daut Jantsied vom Jordan, däm Kjreiss de Nazionen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.