Jesaja 66
66
Heichlarischa Gottesdeenst woat aufjewäsen – Tookjinftje Heiljunk fa Jerusalem
1Soo sajcht de Har: De Himmel es mien Troon, un de Ieed miene Footbenkj. Waut fa een Hus, well jie mie dan buen, un woa es de Uat doa ekj ruen saul? 2Haft doch miene Haunt dit aules jemoakt, un dit aules es jeworden, sajcht de Har. Oba opp disem well ekj kjikjen: Opp däm Älenden un däm, dee doljedrekjtem Jeist es un dee doa zettat ver mienem Wuat. 3Wäa een Rind schlacht, brinjt eenen Mensch om; wäa een Schop opfat, brakjt eenem Hund daut Jenekj; wäa Speisopfa opfat: Daut es Schwiensbloot; wäa Weiruak aus Jedenkjopfa opfat, veieet eenen Jetzen. Soo aus dise äare Wäaj erwält ha un äare Seel Lost haft aun äare Aufschu, 4krakjt soo woa ekj äa Misjeschekj erwälen un äare Schrakjnise äwa an brinjen; wiels ekj roopt, un kjeena jeauntwuat haft, jerät, un see nich jehieet ha, sonda jedonen, waut en miene Uagen bees es, un daut erwält, wuaraun ekj kjeen jefaulen ha.
5Hieet daut Wuat Gottes, dee jie ver sienem Wuat zetren! Daut sajen june Breeda, dee junt haussen, dee junt om mienem Nomen wellen vesteeten: De Har wiest sikj harlich, daut wie june Freid seenen muchten! Oba see woaren beschämt woaren. 6Eene Jetta Stemm von de Staut häa! Stemm ut däm Tempel! Stemm Gottes, dee siene Fiend Vejeltunk betolt!
7Iea aus see Weedoag haud, haft see jebuaren; ea ar de Weedoag aunkaumen, haud see eenen Jung jebuaren. 8Wäa haft soowaut jehieet, wäa haft soowaut jeseenen? Kaun een Launt aun eenem Dach too Welt jebrocht, ooda eene Nazion met eenem Mol jebuaren woaren? Dan Zion haft Weedoag jekjräajen un uk äare Kjinja jebuaren. 9Sull ekj toom Derchbräakjen brinjen un nich jebäaren loten? Sajcht de Har; ooda sull ekj, dee jebuaren lat, veschluten? Sajcht dien Gott.
10Frei die met Jerusalem un freit junt äwa ar, aule, dee jie ar leewen; siet sea froo met ar, aula, dee jie äwa ar truarich wieren! 11Opp daut jie sue un saut woaren aun äare treestende Brost, om daut jie schlurpsen un junt vebieten aun de Menj äare Harlichkjeit. 12Dan soo sajcht de Har: Kjikj, ekj brinj ar Fräd aus eenen Stroom, un de Harlichkjeit de Nazionen aus een äwaranenda Stroom, un jie woaren sue; opp de Oarms woa jie jedroacht un opp de Kjnee jeleeft woaren. 13Aus eenen, däm siene Mutta treest, aulsoo woa ekj junt treesten; un en Jerusalem sell jie jetreest woaren. 14Un jie woaren daut seenen, un jun Hoat woat sikj freien; un june Jläda woaren utloten aus daut junge Grauss. Un de Haunt Gottes woat sikj aun siene Kjnajchts too erkjanen jäwen, un jäajen siene Fiend woat hee oajalich sennen.
15Dan kjikj, de Har woat em Fia komen, un siene Woages sent aus Stormwint, om sienen Oaja too vejelten en Gloot un sien schellen en Fiaflaumen. 16Dan derch Fia un derch sien Schwieet woat de Har Jerecht eewen aun aulem Fleesch, un de Jeschloagne Gottes woaren väl sennen. 17Dee sikj heilje un sikj reinjen fa dee Goades, hinja eenem häa enne Medd; dee Schwienfleesch äten un Aufschu un Mies: Aula toop woaren see een Enj nämen, sajcht de Har.
18Un ekj, äare Woakjen un äare Jedanken sent ver mie. Daut kjemt de Tiet, aule Nazionen un Sproaken too vesaumlen; un see woaren komen un miene Harlichkjeit seenen. 19Un ekj woa een Wundatieekjen aun an doonen, un woa von an Wajchjerande aun de Nazionen schekjen, no Tarsis, Pul un Lud, dee däm Boagen spaune, no Tubal un Jawan, no de wiede Inslen, dee von mie nich jehieet un miene Harlichkjeit nich jeseenen ha; un see woaren miene Harlichkjeit unjre Nazionen vekjindjen. 20Un see woaren aule äare Breeda ut aule Nazionen aus Opfagow fa Gott brinjen, opp Pieed un opp Woages un opp Saunft (wieekj utjepolstat) un opp Multieren un opp Kameelen, no mienem heiljen Boajch, no Jerusalem, sajcht de Har, soo aus de Kjinja Israel daut Speisopfa en eenem reinen Jefäss nom Hus Gottes brinjen. 21Un uk ut an woa ekj too Priesta un to Leviten nämen, sajcht de Har.
22Dan aus de niee Himmel un de niee Ieed, dee ekj moak, ver mie bestonen, sajcht de Har, aulsoo woat jun Somen un jun Nomen bestonen. 23Un daut woat passieren: Von Niemon too Niemon un von Sabat too Sabat woat aulet Fleesch komen, om ver mie auntobäden, sajcht de Har. 24Un see woaren rutgonen un sikj de Doodeskjarpa de Menschen aunkjikjen, dee von mie aufjefollen sent; dan äa Worm woat nich stoawen un äa Fia nich utgonen, un aulem Fleesch woaren see een Aufschu sennen.
Currently Selected:
Jesaja 66: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 66
66
Heichlarischa Gottesdeenst woat aufjewäsen – Tookjinftje Heiljunk fa Jerusalem
1Soo sajcht de Har: De Himmel es mien Troon, un de Ieed miene Footbenkj. Waut fa een Hus, well jie mie dan buen, un woa es de Uat doa ekj ruen saul? 2Haft doch miene Haunt dit aules jemoakt, un dit aules es jeworden, sajcht de Har. Oba opp disem well ekj kjikjen: Opp däm Älenden un däm, dee doljedrekjtem Jeist es un dee doa zettat ver mienem Wuat. 3Wäa een Rind schlacht, brinjt eenen Mensch om; wäa een Schop opfat, brakjt eenem Hund daut Jenekj; wäa Speisopfa opfat: Daut es Schwiensbloot; wäa Weiruak aus Jedenkjopfa opfat, veieet eenen Jetzen. Soo aus dise äare Wäaj erwält ha un äare Seel Lost haft aun äare Aufschu, 4krakjt soo woa ekj äa Misjeschekj erwälen un äare Schrakjnise äwa an brinjen; wiels ekj roopt, un kjeena jeauntwuat haft, jerät, un see nich jehieet ha, sonda jedonen, waut en miene Uagen bees es, un daut erwält, wuaraun ekj kjeen jefaulen ha.
5Hieet daut Wuat Gottes, dee jie ver sienem Wuat zetren! Daut sajen june Breeda, dee junt haussen, dee junt om mienem Nomen wellen vesteeten: De Har wiest sikj harlich, daut wie june Freid seenen muchten! Oba see woaren beschämt woaren. 6Eene Jetta Stemm von de Staut häa! Stemm ut däm Tempel! Stemm Gottes, dee siene Fiend Vejeltunk betolt!
7Iea aus see Weedoag haud, haft see jebuaren; ea ar de Weedoag aunkaumen, haud see eenen Jung jebuaren. 8Wäa haft soowaut jehieet, wäa haft soowaut jeseenen? Kaun een Launt aun eenem Dach too Welt jebrocht, ooda eene Nazion met eenem Mol jebuaren woaren? Dan Zion haft Weedoag jekjräajen un uk äare Kjinja jebuaren. 9Sull ekj toom Derchbräakjen brinjen un nich jebäaren loten? Sajcht de Har; ooda sull ekj, dee jebuaren lat, veschluten? Sajcht dien Gott.
10Frei die met Jerusalem un freit junt äwa ar, aule, dee jie ar leewen; siet sea froo met ar, aula, dee jie äwa ar truarich wieren! 11Opp daut jie sue un saut woaren aun äare treestende Brost, om daut jie schlurpsen un junt vebieten aun de Menj äare Harlichkjeit. 12Dan soo sajcht de Har: Kjikj, ekj brinj ar Fräd aus eenen Stroom, un de Harlichkjeit de Nazionen aus een äwaranenda Stroom, un jie woaren sue; opp de Oarms woa jie jedroacht un opp de Kjnee jeleeft woaren. 13Aus eenen, däm siene Mutta treest, aulsoo woa ekj junt treesten; un en Jerusalem sell jie jetreest woaren. 14Un jie woaren daut seenen, un jun Hoat woat sikj freien; un june Jläda woaren utloten aus daut junge Grauss. Un de Haunt Gottes woat sikj aun siene Kjnajchts too erkjanen jäwen, un jäajen siene Fiend woat hee oajalich sennen.
15Dan kjikj, de Har woat em Fia komen, un siene Woages sent aus Stormwint, om sienen Oaja too vejelten en Gloot un sien schellen en Fiaflaumen. 16Dan derch Fia un derch sien Schwieet woat de Har Jerecht eewen aun aulem Fleesch, un de Jeschloagne Gottes woaren väl sennen. 17Dee sikj heilje un sikj reinjen fa dee Goades, hinja eenem häa enne Medd; dee Schwienfleesch äten un Aufschu un Mies: Aula toop woaren see een Enj nämen, sajcht de Har.
18Un ekj, äare Woakjen un äare Jedanken sent ver mie. Daut kjemt de Tiet, aule Nazionen un Sproaken too vesaumlen; un see woaren komen un miene Harlichkjeit seenen. 19Un ekj woa een Wundatieekjen aun an doonen, un woa von an Wajchjerande aun de Nazionen schekjen, no Tarsis, Pul un Lud, dee däm Boagen spaune, no Tubal un Jawan, no de wiede Inslen, dee von mie nich jehieet un miene Harlichkjeit nich jeseenen ha; un see woaren miene Harlichkjeit unjre Nazionen vekjindjen. 20Un see woaren aule äare Breeda ut aule Nazionen aus Opfagow fa Gott brinjen, opp Pieed un opp Woages un opp Saunft (wieekj utjepolstat) un opp Multieren un opp Kameelen, no mienem heiljen Boajch, no Jerusalem, sajcht de Har, soo aus de Kjinja Israel daut Speisopfa en eenem reinen Jefäss nom Hus Gottes brinjen. 21Un uk ut an woa ekj too Priesta un to Leviten nämen, sajcht de Har.
22Dan aus de niee Himmel un de niee Ieed, dee ekj moak, ver mie bestonen, sajcht de Har, aulsoo woat jun Somen un jun Nomen bestonen. 23Un daut woat passieren: Von Niemon too Niemon un von Sabat too Sabat woat aulet Fleesch komen, om ver mie auntobäden, sajcht de Har. 24Un see woaren rutgonen un sikj de Doodeskjarpa de Menschen aunkjikjen, dee von mie aufjefollen sent; dan äa Worm woat nich stoawen un äa Fia nich utgonen, un aulem Fleesch woaren see een Aufschu sennen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.