Jesaja 64
64
Ach, daut du de Himmel vereetst, raufkjeemst, soo daut de Boaj ver dienem Aunjesecht zetren
1«Ach daut du de Himmel vereetst un raufkjeemst, daut ver dienem Aunjesecht de Boaj erbäben, aus een rietendet Fia brent, Fia de Wotawallen moaken, om diene Jäajna dienen Nomen weeten to loten: Doamet de Nazionen ver dienem Aunjesecht zetren, 2endäm du schrakjelje Doten vollstrakjst, opp dee wie nich jeluat hauden; oo daut du raufkjeemst, daut ver dienem Aunjesecht de Boaj erbäben! 3Dan von oole Tieden häa haft maun nich jehieet noch venomen, haft kjeen Uag eenen Gott jeseenen, buta die, dee sikj wirkjsom wiest fa däm dee opp am hopt. 4Du kjeemst däm entjäajen, dee doaraun Freid haft, Jerajchtichkjeit too eewen, dän, dee opp diene Wäaj aun die denkjen. Kjikj, du, du wordst oajalich, un wie ha jesindicht; doabie sent wie aul lank, soo lot ons jerat woaren! 5Un wie sent aula toop aus de Orreine jeworden, un aule onse Jerajchtichkjeit es aus een jrieset Kjleet; un onse Misdoten reeten ons wajch aus de Wint. 6Un doa wia kjeena, dee dienen Nomen aunroopt, dee sikj oppmuak, die too erfoten; dan du hast dien Aunjesecht ver ons vestoaken un ons vegonen loten derch onse Misdoten.»
7«Un nu, Har, du best ons Voda; wie sent de Leem, un du best dee ons muak, un wie aule sent daut Woakj von diene Henj. 8Har, sie nich aultosea oajalich, un jedenkj nich eewich de Misdot. Kjikj, kjikj doch häa, wie aula sent dien Volkj! 9Diene heilje Städa sent eene Wieste jeworden, Zion es eene Wieste jeworden, Jerusalem vewust. 10Ons heiljet un harlichet Hus, wuabennen onse Vodasch die lowden, es met Fia vebrent, un aule onse kostboare Sachen sent vewust. 11West du, Har, trotz aul däm die trigjhoolen? West du stell sennen un ons gaunz un goa dolbäaje?»
Currently Selected:
Jesaja 64: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 64
64
Ach, daut du de Himmel vereetst, raufkjeemst, soo daut de Boaj ver dienem Aunjesecht zetren
1«Ach daut du de Himmel vereetst un raufkjeemst, daut ver dienem Aunjesecht de Boaj erbäben, aus een rietendet Fia brent, Fia de Wotawallen moaken, om diene Jäajna dienen Nomen weeten to loten: Doamet de Nazionen ver dienem Aunjesecht zetren, 2endäm du schrakjelje Doten vollstrakjst, opp dee wie nich jeluat hauden; oo daut du raufkjeemst, daut ver dienem Aunjesecht de Boaj erbäben! 3Dan von oole Tieden häa haft maun nich jehieet noch venomen, haft kjeen Uag eenen Gott jeseenen, buta die, dee sikj wirkjsom wiest fa däm dee opp am hopt. 4Du kjeemst däm entjäajen, dee doaraun Freid haft, Jerajchtichkjeit too eewen, dän, dee opp diene Wäaj aun die denkjen. Kjikj, du, du wordst oajalich, un wie ha jesindicht; doabie sent wie aul lank, soo lot ons jerat woaren! 5Un wie sent aula toop aus de Orreine jeworden, un aule onse Jerajchtichkjeit es aus een jrieset Kjleet; un onse Misdoten reeten ons wajch aus de Wint. 6Un doa wia kjeena, dee dienen Nomen aunroopt, dee sikj oppmuak, die too erfoten; dan du hast dien Aunjesecht ver ons vestoaken un ons vegonen loten derch onse Misdoten.»
7«Un nu, Har, du best ons Voda; wie sent de Leem, un du best dee ons muak, un wie aule sent daut Woakj von diene Henj. 8Har, sie nich aultosea oajalich, un jedenkj nich eewich de Misdot. Kjikj, kjikj doch häa, wie aula sent dien Volkj! 9Diene heilje Städa sent eene Wieste jeworden, Zion es eene Wieste jeworden, Jerusalem vewust. 10Ons heiljet un harlichet Hus, wuabennen onse Vodasch die lowden, es met Fia vebrent, un aule onse kostboare Sachen sent vewust. 11West du, Har, trotz aul däm die trigjhoolen? West du stell sennen un ons gaunz un goa dolbäaje?»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.