Jesaja 5
5
Jlikjnis vom onfruchtboaren Wiengoaden
1Nu well ekj sinjen von mienem Jeleewden, een Leet mienem Jeleewden von sienem Wienboajch: Mien Jeleewda haud eenen Wienboajch opp eenem faten Aunboajch. 2Un hee groof am om un muak am von Steena rein un beplaunt am met adelje Ranken; un hee bud eenen Torm en siene Medd un groof uk eene Wienprass doabennen ut; un luad, daut hee Druwen brinjt, oba hee brocht wille Druwen.
3Un nu, Bewona von Jerusalem un Mana von Juda, recht doch tweschen mie un mienem Wienboajch! 4Waut wia noch aun mienem Wienboajch to doonen, daut ekj nich aun am jedonen haud? Wuarom ha ekj jehopt, daut hee Druwen brinjt, un hee brocht Wille Druwen? 5Un nu, well ekj junt toweeten loten waut ekj met mienem Wienboajch doonen well: Sienen Tun wajchnäme, daut hee aufjegrost woat, siene Mia dolrieten, daut dee veklunjt woat. 6Un ekj woa am togrunt rechten; hee saul nich beschnäden noch behackt woaren, un Dornen un Diestle sellen en am oppgonen; un ekj well de Wolkjen jebeeden, daut see kjeen Räajen opp am faulen loten. 7Dan de Wienboajch Gottes de Häaschoa es daut Hus Israel, un de Mana von Juda sent de Plaunten siene Erjatsung; un hee luat opp daut Rajcht, un kjikj doa: Bloot vejeeten, opp Jerajchtichkjeit, un kjikj doa: Weejeschrecht.
Jaumren un truaren wäajen äare Sinden – Dreiwendet Jerecht derch eenen furchtboaren Fient
8Wee dän, dee Hus aun Hus rieejen, Flekj aun Flekj schuwen, bat goa kjeen Rum mea es, un jie auleen wonen enne Medd vom Launt! 9Ver miene Uaren haft Gott de Häaschoa jerät: Wan nich de väle Hiesa to eene Wieste woaren, de groote un de scheene onen Bewona! 10Dan 10 Aka Wienboaj woaren een Bat brinjen, un een Homa Sot woat een Efa brinjen.
11Wee dän, dee sikj tiedich Zemorjes oppmoaken, om stoakje Jedrenkj notogonen, bat loot Oppenowent bliewen, de Wien woamt an opp! 12Un Zitta un Hop, Tamburin un Fleeten un Wien sent bie äarem lostjen Fieren; oba opp daut Doonen Gottes kjikjen see nich, un daut Woakj siene Henj seenen see nich. 13Doarom woat mien Volkj wajchjefieet ut Noot aun Erkjantnis, un siene Adelje vehungren, un siene Menj veschmacht fa Darscht. 14Doarom ritt de Scheol wiet sienen Hauls op un ritt sienen Rach onen Mot op; un siene Pracht foat rauf un sien Jetimmel un sien Jetees un wäa en äa froo es. 15Un de Mensch woat jeboagen un de Maun jedeemooticht, un de Uagen de Huachmootje woat doljedrekjt. 16Un Gott de Häaschoa woat em Jerecht erhowen sennen, un Gott, dee Heilja, sikj heilich erwiesen en Jerajchtichkjeit.
17Un Schop woaren doa weiden aus opp äare Weid, un Framde woaren sikj saut moaken oppe drieeje (vewusten) Städen de Fate.
18Wee dän, dee de Ojjerajchtichkjeit omhäatrakjen met faulsche Strenj, un de Sind aus met Woagesstrenj! 19Dee doa sajen: Hee woat ielend, hee woat sien Woakj veroppdriewen, doamet wie daut seenen; un de Rotschluss de Heilje Israels kjemt noda un mucht komen, doamet wie am erfoaren!
20Wee dän, dee daut Beese fa goot talen, un daut Goode bees; dee Diestanis too Licht moaken, un Licht too Diestanis; dee Bettret too Seetem moaken, un Seetet too Bettrem!
21Wee dän, dee en äare Uagen weis un bie sikj selfst vestendich sent! 22Wee dän, dee Helden sent, om Wien to drinkjen, un browe Mana, om stoakjet Jedrenkj too mische; 23dee däm Jesazloosen om een Jeschenkj wellen jerajcht spräakjen, un de Jerajchtichkjeit de Jerajchte an trigjhoole!
24Doarom, aus ne Fiatung de Stoppel vebrent, un drieejet Grauss en de Flaum toopsinkjt, soo woat äare Wartel ful woaren, un äare Bloomen nohecht flieejen aus Stoff; dan see ha daut Jesaz Gottes de Häaschoa veschmäten un daut Wuat vom Heiljen Israels veacht. 25Doarom es de Oaja Gottes jäajen sien Volkj oppjeflaumt, un hee haft siene Haunt jäajen dee selje utjestrakjt un daut jeschloagen; un de Boaj erbäben, un äare Doodes worden aus Drakj enne Medd de Gaussen. - Bie däm aulem dreit sikj sien Oaja nich auf, un noch es siene Haunt utjestrakjt.
26Un hee woat een Tieekjen opphäwen fa de wiede Nazionen, un eene doatoo komen loten vom Enj de Ieed; un kjikj, see woaren ielig un schwind komen. 27Bie an es kjeen Meeda un kjeen Ängstlicha, kjeen Dreemenda noch schlapt; uk de Jirtel von äare Lenden es nich jeleest, noch veräten de Reeme von äare Schoo. 28Äare Feilasch sent jeschoapt, un aule äare Boages jespaunt; de Heefta von äare Pieed sent aus Steen too achten, un äare Räda däm Stormwint. 29Äa Brelle es aus eene Muttaleiw, see brelt aus de junge Leiws; un see gnorrt un pakt daut Raup un brinjt an en Sechaheit, un kjeen Rada es doa. 30Un see gnorrt äwa ar aun janem Dach aus daut Ruzhen vom Mäa. Un maun kjikjt oppe Ieed, un kjikj, Diestanis, Älent; un daut Licht es vedunkelt derch äare Wolkjen.
Currently Selected:
Jesaja 5: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 5
5
Jlikjnis vom onfruchtboaren Wiengoaden
1Nu well ekj sinjen von mienem Jeleewden, een Leet mienem Jeleewden von sienem Wienboajch: Mien Jeleewda haud eenen Wienboajch opp eenem faten Aunboajch. 2Un hee groof am om un muak am von Steena rein un beplaunt am met adelje Ranken; un hee bud eenen Torm en siene Medd un groof uk eene Wienprass doabennen ut; un luad, daut hee Druwen brinjt, oba hee brocht wille Druwen.
3Un nu, Bewona von Jerusalem un Mana von Juda, recht doch tweschen mie un mienem Wienboajch! 4Waut wia noch aun mienem Wienboajch to doonen, daut ekj nich aun am jedonen haud? Wuarom ha ekj jehopt, daut hee Druwen brinjt, un hee brocht Wille Druwen? 5Un nu, well ekj junt toweeten loten waut ekj met mienem Wienboajch doonen well: Sienen Tun wajchnäme, daut hee aufjegrost woat, siene Mia dolrieten, daut dee veklunjt woat. 6Un ekj woa am togrunt rechten; hee saul nich beschnäden noch behackt woaren, un Dornen un Diestle sellen en am oppgonen; un ekj well de Wolkjen jebeeden, daut see kjeen Räajen opp am faulen loten. 7Dan de Wienboajch Gottes de Häaschoa es daut Hus Israel, un de Mana von Juda sent de Plaunten siene Erjatsung; un hee luat opp daut Rajcht, un kjikj doa: Bloot vejeeten, opp Jerajchtichkjeit, un kjikj doa: Weejeschrecht.
Jaumren un truaren wäajen äare Sinden – Dreiwendet Jerecht derch eenen furchtboaren Fient
8Wee dän, dee Hus aun Hus rieejen, Flekj aun Flekj schuwen, bat goa kjeen Rum mea es, un jie auleen wonen enne Medd vom Launt! 9Ver miene Uaren haft Gott de Häaschoa jerät: Wan nich de väle Hiesa to eene Wieste woaren, de groote un de scheene onen Bewona! 10Dan 10 Aka Wienboaj woaren een Bat brinjen, un een Homa Sot woat een Efa brinjen.
11Wee dän, dee sikj tiedich Zemorjes oppmoaken, om stoakje Jedrenkj notogonen, bat loot Oppenowent bliewen, de Wien woamt an opp! 12Un Zitta un Hop, Tamburin un Fleeten un Wien sent bie äarem lostjen Fieren; oba opp daut Doonen Gottes kjikjen see nich, un daut Woakj siene Henj seenen see nich. 13Doarom woat mien Volkj wajchjefieet ut Noot aun Erkjantnis, un siene Adelje vehungren, un siene Menj veschmacht fa Darscht. 14Doarom ritt de Scheol wiet sienen Hauls op un ritt sienen Rach onen Mot op; un siene Pracht foat rauf un sien Jetimmel un sien Jetees un wäa en äa froo es. 15Un de Mensch woat jeboagen un de Maun jedeemooticht, un de Uagen de Huachmootje woat doljedrekjt. 16Un Gott de Häaschoa woat em Jerecht erhowen sennen, un Gott, dee Heilja, sikj heilich erwiesen en Jerajchtichkjeit.
17Un Schop woaren doa weiden aus opp äare Weid, un Framde woaren sikj saut moaken oppe drieeje (vewusten) Städen de Fate.
18Wee dän, dee de Ojjerajchtichkjeit omhäatrakjen met faulsche Strenj, un de Sind aus met Woagesstrenj! 19Dee doa sajen: Hee woat ielend, hee woat sien Woakj veroppdriewen, doamet wie daut seenen; un de Rotschluss de Heilje Israels kjemt noda un mucht komen, doamet wie am erfoaren!
20Wee dän, dee daut Beese fa goot talen, un daut Goode bees; dee Diestanis too Licht moaken, un Licht too Diestanis; dee Bettret too Seetem moaken, un Seetet too Bettrem!
21Wee dän, dee en äare Uagen weis un bie sikj selfst vestendich sent! 22Wee dän, dee Helden sent, om Wien to drinkjen, un browe Mana, om stoakjet Jedrenkj too mische; 23dee däm Jesazloosen om een Jeschenkj wellen jerajcht spräakjen, un de Jerajchtichkjeit de Jerajchte an trigjhoole!
24Doarom, aus ne Fiatung de Stoppel vebrent, un drieejet Grauss en de Flaum toopsinkjt, soo woat äare Wartel ful woaren, un äare Bloomen nohecht flieejen aus Stoff; dan see ha daut Jesaz Gottes de Häaschoa veschmäten un daut Wuat vom Heiljen Israels veacht. 25Doarom es de Oaja Gottes jäajen sien Volkj oppjeflaumt, un hee haft siene Haunt jäajen dee selje utjestrakjt un daut jeschloagen; un de Boaj erbäben, un äare Doodes worden aus Drakj enne Medd de Gaussen. - Bie däm aulem dreit sikj sien Oaja nich auf, un noch es siene Haunt utjestrakjt.
26Un hee woat een Tieekjen opphäwen fa de wiede Nazionen, un eene doatoo komen loten vom Enj de Ieed; un kjikj, see woaren ielig un schwind komen. 27Bie an es kjeen Meeda un kjeen Ängstlicha, kjeen Dreemenda noch schlapt; uk de Jirtel von äare Lenden es nich jeleest, noch veräten de Reeme von äare Schoo. 28Äare Feilasch sent jeschoapt, un aule äare Boages jespaunt; de Heefta von äare Pieed sent aus Steen too achten, un äare Räda däm Stormwint. 29Äa Brelle es aus eene Muttaleiw, see brelt aus de junge Leiws; un see gnorrt un pakt daut Raup un brinjt an en Sechaheit, un kjeen Rada es doa. 30Un see gnorrt äwa ar aun janem Dach aus daut Ruzhen vom Mäa. Un maun kjikjt oppe Ieed, un kjikj, Diestanis, Älent; un daut Licht es vedunkelt derch äare Wolkjen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.