Jesaja 2
2
Daut Tookjinftje Frädensrikj
1Daut Wuat, daut Jesaja, de Sän Amoz, äwa Juda un Jerusalem sach.
2Un aum Enj de Doag woat daut passieren, doa woat de Boajch vom Hus Gottes opp de Spetz de Boaj faust stonen un erhowen sennen äwa de Aunboaj; un aule Nazionen woaren no am streemen. 3Un väl Velkja woaren hangonen un sajen: Komt un lot ons noppgonen nom Boaj Gottes, nom Gott von Jakob sienem Hus! Un hee woat ons belieren no [ut] siene Wäaj, un wie wellen waundlen en siene Stiej. Dan von Zion woat daut Jesaz utgonen, un daut Wuat Gottes von Jerusalem; 4un hee woat tweschen de Nazionen rechten un väl Velkja Rajcht spräakjen. Un see woaren äare Schwieeta too Pluachschoare schmäden, un äare Spiessen too Wiendruwemassasch; dan daut woat kjeen Volkj jäajen een aundret daut Schwieet opphäwen, un see woaren däm Kjrich nich mea lieren.
5Komt, jie von Jakob sienem Hus, un lot ons em Licht Gottes waundlen!
6Dan du hast dien Volkj, daut Hus Jakob, vestat; dan see sent voll däm waut vom Oosten kjemt, un sent Zaubra aus de Filista, un ha sikj met de Kjinja de Framde vebungen. 7Un äa Launt es voll Selwa un Golt, un äa Schauz haft kjeen Enj; un äa Launt es voll Pieed, un äare Woages haben kjeen Enj. 8Un äa Launt es voll Jetta; see schmieten sikj ver däm Woakj äare Henj dol, ver däm, waut äare Finjasch jemoakt ha. 9Un de Mensch woat jeboagen un de Maun jedeemooticht woaren; un du woascht an nich vezeien. 10Vekrup die en de Steena un vestopp die em Stoff ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät! 11De stolte Uagen de Menschen woaren raufjesat, un de Huachmoot de Mana woat jeboagen woaren; un de Har woat huach erhowen sennen, hee auleen, aun janem Dach.
12Dan Gott de Häaschoa haft eenen Dach äwa aulet Stolte un Huage, un äwa aulet Erhoowne, un daut woat läach jemoakt woaren; 13un äwa aule Zeeda vom Libanon, de huage un sikj erhäwende, un äwa aule Ieekjen Baschans; 14un äwa aule huage Boaj un äwa aule erhoowne Aunboaj; 15un äwa jiedrem huagen Torm un äwa jiedre fauste Mia; 16un äwa aule Schäp von Tarsis un äwa aule kostboare vejnäjungswoakjen. 17Un de menschliche Huachmoot woat jeboagen un de Stolt de Mana woat läach jemoakt woaren; un de Har woat huach erhowen sennen, hee auleen, aun janem Dach. 18Un de Jetta woaren jenslich veschwinjen. 19Un see woaren sikj en Steenaheelen un en Lajcha enne Ieed vekrupen ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät, wan hee sikj oppmoakt, de Ieed too schrakjen. 20Aun janem Dach woat de Mensch siene Jetzen von Selwa un siene Jetzen von Golt, dee maun am toom Aunbäden jemoakt haft, de Moltwarm un de Flautamies hanschmieten, 21om sikj en de Steenretzen un Steenaheelen too vekrupen ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät, wan hee sikj oppmoakt, de Ieed too schrakjen. 22Lot von däm Mensch auf, en däm siene Näs blooss een Odem es! Dan fa waut es hee too achten?
Currently Selected:
Jesaja 2: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 2
2
Daut Tookjinftje Frädensrikj
1Daut Wuat, daut Jesaja, de Sän Amoz, äwa Juda un Jerusalem sach.
2Un aum Enj de Doag woat daut passieren, doa woat de Boajch vom Hus Gottes opp de Spetz de Boaj faust stonen un erhowen sennen äwa de Aunboaj; un aule Nazionen woaren no am streemen. 3Un väl Velkja woaren hangonen un sajen: Komt un lot ons noppgonen nom Boaj Gottes, nom Gott von Jakob sienem Hus! Un hee woat ons belieren no [ut] siene Wäaj, un wie wellen waundlen en siene Stiej. Dan von Zion woat daut Jesaz utgonen, un daut Wuat Gottes von Jerusalem; 4un hee woat tweschen de Nazionen rechten un väl Velkja Rajcht spräakjen. Un see woaren äare Schwieeta too Pluachschoare schmäden, un äare Spiessen too Wiendruwemassasch; dan daut woat kjeen Volkj jäajen een aundret daut Schwieet opphäwen, un see woaren däm Kjrich nich mea lieren.
5Komt, jie von Jakob sienem Hus, un lot ons em Licht Gottes waundlen!
6Dan du hast dien Volkj, daut Hus Jakob, vestat; dan see sent voll däm waut vom Oosten kjemt, un sent Zaubra aus de Filista, un ha sikj met de Kjinja de Framde vebungen. 7Un äa Launt es voll Selwa un Golt, un äa Schauz haft kjeen Enj; un äa Launt es voll Pieed, un äare Woages haben kjeen Enj. 8Un äa Launt es voll Jetta; see schmieten sikj ver däm Woakj äare Henj dol, ver däm, waut äare Finjasch jemoakt ha. 9Un de Mensch woat jeboagen un de Maun jedeemooticht woaren; un du woascht an nich vezeien. 10Vekrup die en de Steena un vestopp die em Stoff ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät! 11De stolte Uagen de Menschen woaren raufjesat, un de Huachmoot de Mana woat jeboagen woaren; un de Har woat huach erhowen sennen, hee auleen, aun janem Dach.
12Dan Gott de Häaschoa haft eenen Dach äwa aulet Stolte un Huage, un äwa aulet Erhoowne, un daut woat läach jemoakt woaren; 13un äwa aule Zeeda vom Libanon, de huage un sikj erhäwende, un äwa aule Ieekjen Baschans; 14un äwa aule huage Boaj un äwa aule erhoowne Aunboaj; 15un äwa jiedrem huagen Torm un äwa jiedre fauste Mia; 16un äwa aule Schäp von Tarsis un äwa aule kostboare vejnäjungswoakjen. 17Un de menschliche Huachmoot woat jeboagen un de Stolt de Mana woat läach jemoakt woaren; un de Har woat huach erhowen sennen, hee auleen, aun janem Dach. 18Un de Jetta woaren jenslich veschwinjen. 19Un see woaren sikj en Steenaheelen un en Lajcha enne Ieed vekrupen ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät, wan hee sikj oppmoakt, de Ieed too schrakjen. 20Aun janem Dach woat de Mensch siene Jetzen von Selwa un siene Jetzen von Golt, dee maun am toom Aunbäden jemoakt haft, de Moltwarm un de Flautamies hanschmieten, 21om sikj en de Steenretzen un Steenaheelen too vekrupen ver däm Schrakj Gottes un ver de Pracht siene Majestät, wan hee sikj oppmoakt, de Ieed too schrakjen. 22Lot von däm Mensch auf, en däm siene Näs blooss een Odem es! Dan fa waut es hee too achten?
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.