Jesaja 16
16
1Schekjt de Lama vom Launtharscha von Sela derch de Wieste nodäm Boajch de Dajchta Zion. 2Un daut passieed, aus omhäa flieejende Väajel, aus een veenjstjet Nast sent de Dajchta Moab aun de Äwajenj vom Arnon. 3Schauf Rot, traf Entscheidunk; moak dien Nachtschauten aus aum dachen Meddach, vestopp de Vejoagde, däm Flichtlinkj verod nich! 4Lot miene Vejoagde bie die sennen, Moab! Sie een Schutz ver däm Vewiesta! - Dan de Bedrekja haft een Enj, de Venichtunk haft oppjehieet, de Vedoawa sent ut däm Launt veschwungen. 5Un een Troon woat derch Jnod oppjerecht woaren; un opp am woat en David sienem Zelt eena en Woarheit setten, dee doa recht un no Rajcht acht un dee Jerajchtichkjeit foddat.
6Wie ha däm Huachmoot von Moab venomen, daut sea Huachmootje, sien Stolt un sien Huachmoot un siene Wutt, sien iedlet Prolen. 7Doarom woat Moab äwa Moab hielen; aules woat hielen. Om de Druwen-Kuaken von Kir-Hareset woa jie seften, deep bedrekjt; 8dan de Felda von Hesbon sent vewalkjt, de Wienstock von Sibma. De Harscha de Nazionen schluagen siene Ranken dol; see räkjte bat Jaser, errde derch de Wieste; siene Ranken breeden sikj ut, jinjen äwa daut Mäa. 9Doarom hiel ekj met däm Hielen Jaser äwa däm Wienstock von Sibma, ekj äwastreem die met miene Tronen, Hesbon un Elal. Dan äwa diene Oftarnte un äwa dien Wienläse es een luda Roop jefollen; 10un veschwungen sent Freid un Jubel ut däm Fruchtgoaden, un en däm Wiengoaden woat nich jejubelt, nich jejucht; de Wienprass prasst kjeenen Wien en däm Wienkjala; däm luden Roop ha ekj een Enj jemoakt. 11Doarom ruzht mien ennalichet wäajen Moab aus eene Hoap, un mien Ennaliche wäajen Kir-Heres. 12Un daut woat passieren, wan Moab kjemt, sikj bemieecht opp de Hechten un en sien Heilichtum enennjeit, om to bäden, soo woat daut nuscht utrechten.
13Daut es daut Wuat, daut de Har ver lange Tiet äwa Moab jerät haft. 14Oba nu räd de Har un sajcht: En dree Joa, aus de Joa von eenem Doagesleena, doa woat de Harlichkjeit Moab veachtlich jemoakt woaren met aul dee groote Menj; un de Äwajebläwne woaren sea weinich, nich groot sennen.
Currently Selected:
Jesaja 16: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 16
16
1Schekjt de Lama vom Launtharscha von Sela derch de Wieste nodäm Boajch de Dajchta Zion. 2Un daut passieed, aus omhäa flieejende Väajel, aus een veenjstjet Nast sent de Dajchta Moab aun de Äwajenj vom Arnon. 3Schauf Rot, traf Entscheidunk; moak dien Nachtschauten aus aum dachen Meddach, vestopp de Vejoagde, däm Flichtlinkj verod nich! 4Lot miene Vejoagde bie die sennen, Moab! Sie een Schutz ver däm Vewiesta! - Dan de Bedrekja haft een Enj, de Venichtunk haft oppjehieet, de Vedoawa sent ut däm Launt veschwungen. 5Un een Troon woat derch Jnod oppjerecht woaren; un opp am woat en David sienem Zelt eena en Woarheit setten, dee doa recht un no Rajcht acht un dee Jerajchtichkjeit foddat.
6Wie ha däm Huachmoot von Moab venomen, daut sea Huachmootje, sien Stolt un sien Huachmoot un siene Wutt, sien iedlet Prolen. 7Doarom woat Moab äwa Moab hielen; aules woat hielen. Om de Druwen-Kuaken von Kir-Hareset woa jie seften, deep bedrekjt; 8dan de Felda von Hesbon sent vewalkjt, de Wienstock von Sibma. De Harscha de Nazionen schluagen siene Ranken dol; see räkjte bat Jaser, errde derch de Wieste; siene Ranken breeden sikj ut, jinjen äwa daut Mäa. 9Doarom hiel ekj met däm Hielen Jaser äwa däm Wienstock von Sibma, ekj äwastreem die met miene Tronen, Hesbon un Elal. Dan äwa diene Oftarnte un äwa dien Wienläse es een luda Roop jefollen; 10un veschwungen sent Freid un Jubel ut däm Fruchtgoaden, un en däm Wiengoaden woat nich jejubelt, nich jejucht; de Wienprass prasst kjeenen Wien en däm Wienkjala; däm luden Roop ha ekj een Enj jemoakt. 11Doarom ruzht mien ennalichet wäajen Moab aus eene Hoap, un mien Ennaliche wäajen Kir-Heres. 12Un daut woat passieren, wan Moab kjemt, sikj bemieecht opp de Hechten un en sien Heilichtum enennjeit, om to bäden, soo woat daut nuscht utrechten.
13Daut es daut Wuat, daut de Har ver lange Tiet äwa Moab jerät haft. 14Oba nu räd de Har un sajcht: En dree Joa, aus de Joa von eenem Doagesleena, doa woat de Harlichkjeit Moab veachtlich jemoakt woaren met aul dee groote Menj; un de Äwajebläwne woaren sea weinich, nich groot sennen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.