2. Mose 4
4
Moses wiest derch Tieekjens daut de Har met am es – Aaron steit am bie
1Un Moses auntwuad un säd: Oba kjikj, see woaren mie nich jleewen un nich opp miene Stemm hieren; dan see woaren sajen: De Har haft sikj die nich jewäsen. 2Doa säd de Har to am: Waut es daut en diene Haunt? Un hee säd: Een Stock. 3Un hee säd: Schmiet am oppe Ieed. Doa schmeet hee am oppe Ieed, un hee wort too eene Schlang; un Moses rand fa ar. 4Un de Har räd too Moses: Strakj diene Haunt ut un fot ar aum Zoagel. Un hee strakjt siene Haunt ut un jreep ar, un see wort to eenem Stock en siene Haunt: 5Om daut see jleewen, daut de Har die erschienen es, äare Vodasch äa Gott, de Gott von Abraham, de Gott von Isaak un de Gott von Jakob.
6Un de Har räd wieda to am: Stäakj doch diene Haunt en dienem Bossem. Un hee stuak siene Haunt en sienem Bossem; un hee trock ar rut, un kjikj, siene Haunt wia utsauzich aus Schnee. 7Un hee säd: Doo diene Haunt wada en dienem Bossem. Un hee deed siene Haunt wada en sienem Bossem; un hee trock ar ut sienem Bossem rut, un kjikj, see wia wada aus sien Fleesch. 8Un daut woat passieren, wan see die nich jleewen un nich opp diene Stemm daut ieeschte Tieekjen hieren, soo woaren see doch de Stemm vom aundren Tieekjen jleewen. 9Un daut woat passieren, wan see selfst dise 2 Tieekjen nich jleewen un nich opp diene Stemm hieren, soo saust du vom Wota ut däm Stroom nämen un daut oppem Drieejen jeeten; un daut Wota, daut du ut däm Stroom nämen woascht, daut woat too Bloot oppem Drieejen woaren.
10Un Moses säd toom Harn: Ach, Har! Ekj sie kjeen Maun, dee räden kaun, ekj sie daut nich jistren noch eeajistren, noch von donn aus du too dienem Kjnajcht rädst; dan ekj ha een schwoaret Mul un eene schwoare Tung. 11Doa säd de Har to am: Wäa haft däm Mensch daut Mul jemoakt? Ooda wäa moakt stomm un doof ooda seenent ooda blint? Nich ekj, de Har? 12Un nu go han, un ekj well met dienem Mul sennen un die lieren, waut du räden saust. 13Un hee säd: Ach Har! Schekj doch, derch wäm du schekjen west! 14Doa wort de Har oajalich jäajen Moses, un hee säd: Es nich Aaron, de Levit, dien Brooda? Ekj weet, daut hee räden kaun; un kjikj, hee kjemt uk rut, die entjäajen; un wan hee die sitt, soo woat hee sikj en sienem Hoaten freien. 15Un du saust to am räden un de Wieed en sienem Mul lajen, un ekj well met dienem Mul un met sienem Mul sennen un well junt lieren, waut jie doonen sellen. 16Un hee saul ver die toom Volkj räden; un daut woat passieren, hee saul dien Mul sennen, un du woascht am sien Gott sennen. 17Un disem Stock saust du en diene Haunt nämen, met däm du de Tieekjen doonen saust.
Moses kjemt trigj no Ägipten
18Un Moses jinkj han un kaum no Jethro, sienem Schwiavoda, trigj un säd to am: Lot mie doch gonen un no miene Breeda trigjgonen, dee en Ägipten sent, daut ekj seenen kaun, aus see noch läwen. Un Jethro säd to Moses: Go han en Fräd! 19Un de Har säd to Moses en Midian: Go han, go no Ägipten trigj; dan aul de Mana sent jestorwen, dee no dienem Läwen sochten. 20Un Moses neem siene Fru un siene Säns un leet an opp Äsels rieden un kjeemen en daut Ägiptenlaunt trigj; un Moses neem däm Stock Gottes en siene Haunt.
21Un de Har räd too Moses: Wan du hanjeist, om no Ägipten trigj too gonen, soo kjikj, daut du aul de Wunda, dee ekj un diene Haunt jelajcht ha ver däm Farao deist. Un ekj, ekj well sien Hoat hoat moaken, soo daut hee daut Volkj nich woat gonen loten. 22Un du saust toom Farao sajen: Soo sajcht de Har: Mien Sän, mien ieeschtjebuarna, es Israel; 23un ekj saj to die: Lot mienen Sän gonen, daut hee mie deent! Un wäascht du die, am gonen to loten, kjikj, soo woa ekj dienen Sän, dienen ieeschtjebuarnen, ombrinjen.
24Un daut passieed oppem Wajch, en däm Gausthus, doa foll de Har am aun un wull am ombrinjen. 25Doa neem Zeppora eenen schoapen Steen un schneet de Väahut von äarem Sän auf un schmeet daut aun siene Feet un säd: Woarhauft, du best mie een Blootbriegaum! 26Doa leet hee von am auf. Doa säd see «Blootbriegaum» wäajen de Beschniedunk.
27Un de Har säd to Aaron: Go han, Moses entjäajen enne Wieste. Un hee jinkj han un troff am aum Boajch Gottes un kust am. 28Un Moses berecht däm Aaron aule Wieed Gottes, dee am jeschekjt, un aul de Tieekjen, dee hee am befoolen haud. 29Un Moses un Aaron jinjen han, un see vesaumelden aule Eltestasch de Kjinja Israel. 30Un Aaron räd aul dee Wieed, dee de Har too Moses jerät haud, un hee deed de Tieekjen ver däm Volkj siene Uagen. 31Un daut Volkj jleewd; un aus see hieeden, daut Gott de Kjinja Israel aunjenomen un äa Älent jeseenen haft, doa bekjten see sikj un bäden aun.
Currently Selected:
2. Mose 4: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
2. Mose 4
4
Moses wiest derch Tieekjens daut de Har met am es – Aaron steit am bie
1Un Moses auntwuad un säd: Oba kjikj, see woaren mie nich jleewen un nich opp miene Stemm hieren; dan see woaren sajen: De Har haft sikj die nich jewäsen. 2Doa säd de Har to am: Waut es daut en diene Haunt? Un hee säd: Een Stock. 3Un hee säd: Schmiet am oppe Ieed. Doa schmeet hee am oppe Ieed, un hee wort too eene Schlang; un Moses rand fa ar. 4Un de Har räd too Moses: Strakj diene Haunt ut un fot ar aum Zoagel. Un hee strakjt siene Haunt ut un jreep ar, un see wort to eenem Stock en siene Haunt: 5Om daut see jleewen, daut de Har die erschienen es, äare Vodasch äa Gott, de Gott von Abraham, de Gott von Isaak un de Gott von Jakob.
6Un de Har räd wieda to am: Stäakj doch diene Haunt en dienem Bossem. Un hee stuak siene Haunt en sienem Bossem; un hee trock ar rut, un kjikj, siene Haunt wia utsauzich aus Schnee. 7Un hee säd: Doo diene Haunt wada en dienem Bossem. Un hee deed siene Haunt wada en sienem Bossem; un hee trock ar ut sienem Bossem rut, un kjikj, see wia wada aus sien Fleesch. 8Un daut woat passieren, wan see die nich jleewen un nich opp diene Stemm daut ieeschte Tieekjen hieren, soo woaren see doch de Stemm vom aundren Tieekjen jleewen. 9Un daut woat passieren, wan see selfst dise 2 Tieekjen nich jleewen un nich opp diene Stemm hieren, soo saust du vom Wota ut däm Stroom nämen un daut oppem Drieejen jeeten; un daut Wota, daut du ut däm Stroom nämen woascht, daut woat too Bloot oppem Drieejen woaren.
10Un Moses säd toom Harn: Ach, Har! Ekj sie kjeen Maun, dee räden kaun, ekj sie daut nich jistren noch eeajistren, noch von donn aus du too dienem Kjnajcht rädst; dan ekj ha een schwoaret Mul un eene schwoare Tung. 11Doa säd de Har to am: Wäa haft däm Mensch daut Mul jemoakt? Ooda wäa moakt stomm un doof ooda seenent ooda blint? Nich ekj, de Har? 12Un nu go han, un ekj well met dienem Mul sennen un die lieren, waut du räden saust. 13Un hee säd: Ach Har! Schekj doch, derch wäm du schekjen west! 14Doa wort de Har oajalich jäajen Moses, un hee säd: Es nich Aaron, de Levit, dien Brooda? Ekj weet, daut hee räden kaun; un kjikj, hee kjemt uk rut, die entjäajen; un wan hee die sitt, soo woat hee sikj en sienem Hoaten freien. 15Un du saust to am räden un de Wieed en sienem Mul lajen, un ekj well met dienem Mul un met sienem Mul sennen un well junt lieren, waut jie doonen sellen. 16Un hee saul ver die toom Volkj räden; un daut woat passieren, hee saul dien Mul sennen, un du woascht am sien Gott sennen. 17Un disem Stock saust du en diene Haunt nämen, met däm du de Tieekjen doonen saust.
Moses kjemt trigj no Ägipten
18Un Moses jinkj han un kaum no Jethro, sienem Schwiavoda, trigj un säd to am: Lot mie doch gonen un no miene Breeda trigjgonen, dee en Ägipten sent, daut ekj seenen kaun, aus see noch läwen. Un Jethro säd to Moses: Go han en Fräd! 19Un de Har säd to Moses en Midian: Go han, go no Ägipten trigj; dan aul de Mana sent jestorwen, dee no dienem Läwen sochten. 20Un Moses neem siene Fru un siene Säns un leet an opp Äsels rieden un kjeemen en daut Ägiptenlaunt trigj; un Moses neem däm Stock Gottes en siene Haunt.
21Un de Har räd too Moses: Wan du hanjeist, om no Ägipten trigj too gonen, soo kjikj, daut du aul de Wunda, dee ekj un diene Haunt jelajcht ha ver däm Farao deist. Un ekj, ekj well sien Hoat hoat moaken, soo daut hee daut Volkj nich woat gonen loten. 22Un du saust toom Farao sajen: Soo sajcht de Har: Mien Sän, mien ieeschtjebuarna, es Israel; 23un ekj saj to die: Lot mienen Sän gonen, daut hee mie deent! Un wäascht du die, am gonen to loten, kjikj, soo woa ekj dienen Sän, dienen ieeschtjebuarnen, ombrinjen.
24Un daut passieed oppem Wajch, en däm Gausthus, doa foll de Har am aun un wull am ombrinjen. 25Doa neem Zeppora eenen schoapen Steen un schneet de Väahut von äarem Sän auf un schmeet daut aun siene Feet un säd: Woarhauft, du best mie een Blootbriegaum! 26Doa leet hee von am auf. Doa säd see «Blootbriegaum» wäajen de Beschniedunk.
27Un de Har säd to Aaron: Go han, Moses entjäajen enne Wieste. Un hee jinkj han un troff am aum Boajch Gottes un kust am. 28Un Moses berecht däm Aaron aule Wieed Gottes, dee am jeschekjt, un aul de Tieekjen, dee hee am befoolen haud. 29Un Moses un Aaron jinjen han, un see vesaumelden aule Eltestasch de Kjinja Israel. 30Un Aaron räd aul dee Wieed, dee de Har too Moses jerät haud, un hee deed de Tieekjen ver däm Volkj siene Uagen. 31Un daut Volkj jleewd; un aus see hieeden, daut Gott de Kjinja Israel aunjenomen un äa Älent jeseenen haft, doa bekjten see sikj un bäden aun.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.