Чөлде 16
16
16-нҗы бап
Кораның, Датаның ве Абырамың гозгалаңы
1Ине, леви тиресиниң кохат уругындан болан Йисхарың оглы Кора, рубен тиресинден Элиябың огуллары Датан билен Абырам ве Пелетиң оглы Он дагы 2Муса гаршы баш гөтердилер. Олар җемагатдан сайланып, халк баштутанлары болан атлы-абрайлы ысрайылларың ики йүз эллисини янларына алдылар. 3Олар Муса билен Харуның гаршысына йыгнанып: «Сиз җуда өте гечдиңиз! Бүтин халк, хер бир киши мукаддесдир, Реб хем оларың арасындадыр. Шонда-да сиз өзүңизи нәме үчин Реббиң җемагатындан ёкары тутярсыңыз?» дийдилер. 4Муса муны эшидип, йүзин йыкылды. 5Соңра ол Кора ве онуң топарына шейле җогап берди: «Өзүниң кимдигини, кимиң мукаддесдигини ве Реббиң янына киме голайлашмага ругсат эдилендигини Ол сәхер билен аян эдер. Реб Өз сайланына янына голай бармага ругсат эдер. 6Эй, Кора хем-де онуң ёлдашлары, түтетги гапларыңызы алың. 7Эртир оларың ичине от салып, Реббиң хузурында якымлы ыслы түтетги якың. Онсоң Реб кими сайласа, шол хем мукаддес болар. Сиз – левилер, җуда өте гечдиңиз!» 8Соңра Муса Кора йүзленип, шейле дийди: «Эй, левилер, маңа гулак салың! 9Ысрайыл Худайы сизи ысрайыл халкының арасындан сайлап алды. Сиз Реббиң мукаддес чадырының хызматыны эдериңиз ялы ве халкың өңүнде дуруп олара хызмат эдериңиз ялы, Ол сизе Өзүне якынлашмага мүмкинчилик берди. Сизе инди шу-да азмы? 10Ол сизе ве сизиң бүтин леви доганларыңыза Өзүне голай бармага ругсат берен болса-да, сиз мунуң үстесине руханылык везипесини хем талап эдйәрмисиңиз?! 11Сен әхли ёлдашларың билен биле Харуна гаршы болдуң, хакыкатда болса бу сизиң Реббе гаршы болдугыңыздыр».
12Муса Элиябың огуллары Датан билен Абырамы чагырмага адам угратды. Йөне олар шейле җогап бердилер: «Биз барҗак дәл! 13Бизи чөлде өлдүрмек үчин, сүйт ве бал акян Мүсүр топрагындан чыкарып, шу ере гетирениңи аз гөрйәрмиң? Ене-де үстүмизден хөкүм хем сүрҗек болярмың? 14Бизи сүйт ве бал акян юрда гетирмедигиң-ә белли, я болмаса бизе мейданлары, үзүмчиликлери мүлк эдип бермедиң. Бу адамларың нәме гөзүни чыкарҗакмы? Биз барҗак дәл».
15Мусаның муңа гаты гахары гелип, Реббе: «Оларың садакаларыны кабул этме, мен оларың хич бириниң гөвнүне дегмәндим, хатда олардан екеҗе эшек-де алмандым» дийди. 16Муса Кора йүзленип шейле дийди: «Әхли ёлдашларың эртир Реббиң хузурына гелсин, Харун икиңизем шол ере гелиң. 17Хер бириңиз өз түтетги гапларыңыза якымлы ыслы түтетги салың, ики йүз элли кишиниң хер бири өз түтетги габыны гөтерип, Реббиң хузурына гелсин. Харун икиңизем түтетги гапларыңызы гетириң». 18Шейдип, хер ким өз түтетги габында от якып, үстүне-де якымлы ыслы түтетги гоюп, Муса ве Харун билен биле Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесинде дурдулар. 19Соңра Кора Муса билен Харуның гаршысына чыкмак үчин, бүтин җемагаты Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесине йыгнады, шонда бүтин җемагата Реббиң шөхраты гөрүнди.
20Реб Муса билен Харуна шейле дийди: 21«Сиз бу җемагатдан бир гыра чекилиң, Мен булары бир демде ёк эдейин!» 22Эмма Муса билен Харун йүзин йыкылып: «Эй, Худай, әхли адамзадың гөзбашы болан Худай, бир адам гүнә этди дийип, бүтин җемагата газапланярмың?» дийдилер.
23Реб Муса: 24«Җемагата етир, гой, Кораның, Датаның ве Абырамың чадырларындан дашрак чекилсинлер» дийди. 25Муса еринден туруп, Датаның ве Абырамың янына гитди, Ысрайыл яшулулары-да онуң ызына дүшдүлер. 26Онсоң Муса халка йүзленип: «Ол азгынларың чадырларының голайына бармаң ве оларың хич бир задыны-да эллемәң, ёгсам оларың гүнәлери зерарлы сизем ёк боларсыңыз» дийди. 27Җемагат Кораның, Датаның ве Абырамың чадырларындан узага чекилди. Датан билен Абырам болса даш чыкып, аяллары, чагалары билен өз чадырларының гирелгесиниң өңүнде дурдулар. 28Муса шейле дийди: «Бу ишлериң әхлисини этмегим үчин мени Реббиң иберенини, мениң өзбашдак херекет этмейәндигими сиз шу затлардан билерсиңиз. 29Эгер бу адамлар хем бейлекилер ялы өз аҗалына өлселер, онда мени Реббиң ибермедигидир. 30Эмма Реб энтек гөрлүп-эшидилмедик бир зат эдәйсе, ягны ер дарка ярылып, бу адамлары ве олара дегишли затларың хеммесини ювутса, олар хем дирилигине өлүлер дүнйәсине дүшселер, шонда бу адамларың Ребби әсгермезлик эдендиклерине гөз етирерсиңиз».
31Муса бу затлары айдып гутаран бадына, оларың астындакы ер дарка ярылды. 32Ер агзыны ачып, олары ве машгалаларыны – Кора дегишли болан адамларың ве эмләгиң барыны ювутды. 33Шейдип, олар әхли гош-голамлары билен биле дирилигине өлүлер дүнйәсине дүшдүлер. Оларың ызындан ер япылды ве олар җемагатың арасындан гайып болдулар. 34Оларың төверегинде дуран әхли ысрайыллар болса, оларың дады-перядыны эшиденлеринде: «Ер бизи-де ювудар!» дийшип гачдылар. 35Онсоң Ребден бир от чыкып, якымлы ыслы түтетги хөдүр эден ики йүз элли кишини якып ёк этди.
36Реб Муса шейле дийди: 37«Руханы Харуның оглы Элгазара айт, маңңалларың мукаддесдиги үчин олары одуң ичинден чыкарсын ве оларың ичиндәки көзлери четде гиң эдип пытрадып ташласын. 38Җана каст эдип, гүнә эден бу адамларың маңңалларындан болса юкаҗык гапаклар ясаң. Маңңаллар Реббиң хузурына элтиленсоң, мукаддес болдулар. Гой, олар ысрайыллар үчин нышан болсунлар». 39Онсоң руханы Элгазар яндырылан адамлар тарапындан Реббиң хузурына элтилен бүрүнч маңңаллары алып, олардан гурбанлык сыпасыны япар ялы гапаклар ясатды. 40Бу ысрайыллара Харуның неслинден болмадык кишиниң Реббиң хузурында якымлы ыслы түтетгини хөдүр этмели дәлдигини, ёгсам Кораның ве онуң ёлдашларының гүнүне дүшҗекдигини ятладып дурмак үчинди. Элгазар буларың барыны эдил Реббиң Муса аркалы өзүне айдышы ялы этди.
41Йөне эртеси гүн Ысрайыл огулларының бүтин җемагаты Муса билен Харуна гаршы чыкып: «Реббиң халкыны сиз өлдүрдиңиз» дийдилер. 42Җемагат олара гаршы топлананда, Муса билен Харун Реббе йүз тутулян чадыра тарап өврүлдилер. Ине, гөрселер, оны булут бүрәп, Реббиң шөхраты гөрүнди. 43Онсоң Муса билен Харун Реббе йүз тутулян чадырың өңүне гелдилер. 44Реб Муса шейле дийди: 45«Бу җемагатың арасындан гыра чыкың, Мен булары бир демде ёк эдейин». Олар йүзин йыкылдылар. 46Муса Харуна шейле дийди: «Өз түтетги якылян габыңы ал, оңа гурбанлык сыпасындан көз алып сал, онуң үстүне-де якымлы ыслы түтетгини гоюп, халкы гүнәлеринден сапламак үчин, чалтлык билен оларың арасына бар. Чүнки Реббиң гахар-газабы туташды, гыргынчылык башланды». 47Харун Мусаның буйрушы ялы, түтетги габыны алып, җемагатың арасына ылгап барды. Ол гыргынчылыгың башланыны гөренде, көзлериң үстүне якымлы ыслы түтетгини гоюп, халкы гүнәсинден саплады. 48Харун өлүлер билен дирилериң арасында дурансоң, гыргынчылык тогтады. 49Кораның гозгалаңында өленлерден башга, гыргынчылыкдан өленлериң саны он дөрт мүң еди йүз адам болды. 50Гыргынчылык тогтадылансоң, Харун Мусаның янына, Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесине гайдып гелди.
Currently Selected:
Чөлде 16: TukCyr16
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Мукаддес Китап Терҗиме Институты, 2016
Чөлде 16
16
16-нҗы бап
Кораның, Датаның ве Абырамың гозгалаңы
1Ине, леви тиресиниң кохат уругындан болан Йисхарың оглы Кора, рубен тиресинден Элиябың огуллары Датан билен Абырам ве Пелетиң оглы Он дагы 2Муса гаршы баш гөтердилер. Олар җемагатдан сайланып, халк баштутанлары болан атлы-абрайлы ысрайылларың ики йүз эллисини янларына алдылар. 3Олар Муса билен Харуның гаршысына йыгнанып: «Сиз җуда өте гечдиңиз! Бүтин халк, хер бир киши мукаддесдир, Реб хем оларың арасындадыр. Шонда-да сиз өзүңизи нәме үчин Реббиң җемагатындан ёкары тутярсыңыз?» дийдилер. 4Муса муны эшидип, йүзин йыкылды. 5Соңра ол Кора ве онуң топарына шейле җогап берди: «Өзүниң кимдигини, кимиң мукаддесдигини ве Реббиң янына киме голайлашмага ругсат эдилендигини Ол сәхер билен аян эдер. Реб Өз сайланына янына голай бармага ругсат эдер. 6Эй, Кора хем-де онуң ёлдашлары, түтетги гапларыңызы алың. 7Эртир оларың ичине от салып, Реббиң хузурында якымлы ыслы түтетги якың. Онсоң Реб кими сайласа, шол хем мукаддес болар. Сиз – левилер, җуда өте гечдиңиз!» 8Соңра Муса Кора йүзленип, шейле дийди: «Эй, левилер, маңа гулак салың! 9Ысрайыл Худайы сизи ысрайыл халкының арасындан сайлап алды. Сиз Реббиң мукаддес чадырының хызматыны эдериңиз ялы ве халкың өңүнде дуруп олара хызмат эдериңиз ялы, Ол сизе Өзүне якынлашмага мүмкинчилик берди. Сизе инди шу-да азмы? 10Ол сизе ве сизиң бүтин леви доганларыңыза Өзүне голай бармага ругсат берен болса-да, сиз мунуң үстесине руханылык везипесини хем талап эдйәрмисиңиз?! 11Сен әхли ёлдашларың билен биле Харуна гаршы болдуң, хакыкатда болса бу сизиң Реббе гаршы болдугыңыздыр».
12Муса Элиябың огуллары Датан билен Абырамы чагырмага адам угратды. Йөне олар шейле җогап бердилер: «Биз барҗак дәл! 13Бизи чөлде өлдүрмек үчин, сүйт ве бал акян Мүсүр топрагындан чыкарып, шу ере гетирениңи аз гөрйәрмиң? Ене-де үстүмизден хөкүм хем сүрҗек болярмың? 14Бизи сүйт ве бал акян юрда гетирмедигиң-ә белли, я болмаса бизе мейданлары, үзүмчиликлери мүлк эдип бермедиң. Бу адамларың нәме гөзүни чыкарҗакмы? Биз барҗак дәл».
15Мусаның муңа гаты гахары гелип, Реббе: «Оларың садакаларыны кабул этме, мен оларың хич бириниң гөвнүне дегмәндим, хатда олардан екеҗе эшек-де алмандым» дийди. 16Муса Кора йүзленип шейле дийди: «Әхли ёлдашларың эртир Реббиң хузурына гелсин, Харун икиңизем шол ере гелиң. 17Хер бириңиз өз түтетги гапларыңыза якымлы ыслы түтетги салың, ики йүз элли кишиниң хер бири өз түтетги габыны гөтерип, Реббиң хузурына гелсин. Харун икиңизем түтетги гапларыңызы гетириң». 18Шейдип, хер ким өз түтетги габында от якып, үстүне-де якымлы ыслы түтетги гоюп, Муса ве Харун билен биле Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесинде дурдулар. 19Соңра Кора Муса билен Харуның гаршысына чыкмак үчин, бүтин җемагаты Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесине йыгнады, шонда бүтин җемагата Реббиң шөхраты гөрүнди.
20Реб Муса билен Харуна шейле дийди: 21«Сиз бу җемагатдан бир гыра чекилиң, Мен булары бир демде ёк эдейин!» 22Эмма Муса билен Харун йүзин йыкылып: «Эй, Худай, әхли адамзадың гөзбашы болан Худай, бир адам гүнә этди дийип, бүтин җемагата газапланярмың?» дийдилер.
23Реб Муса: 24«Җемагата етир, гой, Кораның, Датаның ве Абырамың чадырларындан дашрак чекилсинлер» дийди. 25Муса еринден туруп, Датаның ве Абырамың янына гитди, Ысрайыл яшулулары-да онуң ызына дүшдүлер. 26Онсоң Муса халка йүзленип: «Ол азгынларың чадырларының голайына бармаң ве оларың хич бир задыны-да эллемәң, ёгсам оларың гүнәлери зерарлы сизем ёк боларсыңыз» дийди. 27Җемагат Кораның, Датаның ве Абырамың чадырларындан узага чекилди. Датан билен Абырам болса даш чыкып, аяллары, чагалары билен өз чадырларының гирелгесиниң өңүнде дурдулар. 28Муса шейле дийди: «Бу ишлериң әхлисини этмегим үчин мени Реббиң иберенини, мениң өзбашдак херекет этмейәндигими сиз шу затлардан билерсиңиз. 29Эгер бу адамлар хем бейлекилер ялы өз аҗалына өлселер, онда мени Реббиң ибермедигидир. 30Эмма Реб энтек гөрлүп-эшидилмедик бир зат эдәйсе, ягны ер дарка ярылып, бу адамлары ве олара дегишли затларың хеммесини ювутса, олар хем дирилигине өлүлер дүнйәсине дүшселер, шонда бу адамларың Ребби әсгермезлик эдендиклерине гөз етирерсиңиз».
31Муса бу затлары айдып гутаран бадына, оларың астындакы ер дарка ярылды. 32Ер агзыны ачып, олары ве машгалаларыны – Кора дегишли болан адамларың ве эмләгиң барыны ювутды. 33Шейдип, олар әхли гош-голамлары билен биле дирилигине өлүлер дүнйәсине дүшдүлер. Оларың ызындан ер япылды ве олар җемагатың арасындан гайып болдулар. 34Оларың төверегинде дуран әхли ысрайыллар болса, оларың дады-перядыны эшиденлеринде: «Ер бизи-де ювудар!» дийшип гачдылар. 35Онсоң Ребден бир от чыкып, якымлы ыслы түтетги хөдүр эден ики йүз элли кишини якып ёк этди.
36Реб Муса шейле дийди: 37«Руханы Харуның оглы Элгазара айт, маңңалларың мукаддесдиги үчин олары одуң ичинден чыкарсын ве оларың ичиндәки көзлери четде гиң эдип пытрадып ташласын. 38Җана каст эдип, гүнә эден бу адамларың маңңалларындан болса юкаҗык гапаклар ясаң. Маңңаллар Реббиң хузурына элтиленсоң, мукаддес болдулар. Гой, олар ысрайыллар үчин нышан болсунлар». 39Онсоң руханы Элгазар яндырылан адамлар тарапындан Реббиң хузурына элтилен бүрүнч маңңаллары алып, олардан гурбанлык сыпасыны япар ялы гапаклар ясатды. 40Бу ысрайыллара Харуның неслинден болмадык кишиниң Реббиң хузурында якымлы ыслы түтетгини хөдүр этмели дәлдигини, ёгсам Кораның ве онуң ёлдашларының гүнүне дүшҗекдигини ятладып дурмак үчинди. Элгазар буларың барыны эдил Реббиң Муса аркалы өзүне айдышы ялы этди.
41Йөне эртеси гүн Ысрайыл огулларының бүтин җемагаты Муса билен Харуна гаршы чыкып: «Реббиң халкыны сиз өлдүрдиңиз» дийдилер. 42Җемагат олара гаршы топлананда, Муса билен Харун Реббе йүз тутулян чадыра тарап өврүлдилер. Ине, гөрселер, оны булут бүрәп, Реббиң шөхраты гөрүнди. 43Онсоң Муса билен Харун Реббе йүз тутулян чадырың өңүне гелдилер. 44Реб Муса шейле дийди: 45«Бу җемагатың арасындан гыра чыкың, Мен булары бир демде ёк эдейин». Олар йүзин йыкылдылар. 46Муса Харуна шейле дийди: «Өз түтетги якылян габыңы ал, оңа гурбанлык сыпасындан көз алып сал, онуң үстүне-де якымлы ыслы түтетгини гоюп, халкы гүнәлеринден сапламак үчин, чалтлык билен оларың арасына бар. Чүнки Реббиң гахар-газабы туташды, гыргынчылык башланды». 47Харун Мусаның буйрушы ялы, түтетги габыны алып, җемагатың арасына ылгап барды. Ол гыргынчылыгың башланыны гөренде, көзлериң үстүне якымлы ыслы түтетгини гоюп, халкы гүнәсинден саплады. 48Харун өлүлер билен дирилериң арасында дурансоң, гыргынчылык тогтады. 49Кораның гозгалаңында өленлерден башга, гыргынчылыкдан өленлериң саны он дөрт мүң еди йүз адам болды. 50Гыргынчылык тогтадылансоң, Харун Мусаның янына, Реббе йүз тутулян чадырың гирелгесине гайдып гелди.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Мукаддес Китап Терҗиме Институты, 2016