สุภาษิต 17
THSV11

สุภาษิต 17

17
1เสบียงกรังหน่อยหนึ่งพร้อมกับความสงบสุข
ดีกว่าบ้านที่เต็มด้วยงานเลี้ยงพร้อมกับการวิวาท
2ทาสที่ฉลาดจะปกครองบุตรชายผู้ก่อเรื่องน่าอับอาย
และจะได้ส่วนแบ่งมรดกเหมือนเป็นคนหนึ่งในครอบครัว#เหมือน...ครอบครัว ภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า ในหมู่พี่น้อง
3เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน และเตาถลุงสำหรับทองคำ
แต่พระยาห์เวห์ทรงทดลองใจ
4ผู้ทำชั่วใส่ใจฟังปากที่เลวร้าย
และคนมุสาให้ความสนใจแก่ลิ้นหายนะ
5ผู้ที่เหยียดหยามคนยากจนก็ดูถูกพระผู้สร้างของเขา
ผู้ที่ยินดีเมื่อเกิดภัยพิบัติแก่คนอื่นจะถูกลงโทษ
6หลานเป็นมงกุฎของคนแก่
และศักดิ์ศรีของบุตรชายคือบิดาของเขา
7วาจาดีเลิศไม่คู่ควรกับคนโง่เขลาฉันใด
วาจามุสายิ่งไม่เหมาะกับเจ้านายฉันนั้น
8สินบนเหมือนแก้ววิเศษในสายตาของผู้ให้
เขาจะหันไปทางไหนก็เจริญรุ่งเรืองทางนั้น
9ผู้ให้อภัยการละเมิดก็มุ่งจะสร้างมิตรภาพ
แต่คนที่ชอบพูดย้ำความผิดจะทำให้เพื่อนสนิทแตกคอกัน
10คำว่ากล่าวเข้าไปในคนที่มีความเข้าใจ
ลึกกว่าการเฆี่ยนคนโง่สักร้อยที
11คนชั่วร้ายก็แสวงหาแต่การกบฏ
ดังนั้นผู้สื่อสารดุร้ายจะถูกส่งไปสู้เขา
12ให้คนไปพบแม่หมีที่ลูกถูกขโมยไป
ยังดีกว่าไปพบคนโง่ในความโง่ของเขา
13คนที่ทำความชั่วตอบแทนความดี
ความชั่วจะไม่พรากจากบ้านของคนนั้น
14การเริ่มต้นวิวาทก็เหมือนปล่อยน้ำให้ไหล
ฉะนั้นจงหยุดเสียก่อนเกิดการพิพาท
15บุคคลที่ตัดสินว่าคนอธรรมไม่มีความผิดและบุคคลที่ลงโทษคนชอบธรรม
ทั้งสองก็เป็นที่เกลียดชังต่อพระยาห์เวห์
16ทำไมคนโง่จึงมีเงินในมือเพื่อซื้อปัญญา
ในเมื่อเขาไม่มีใจปรารถนา?
17มิตรสหายย่อมรักกันทุกเวลา
และพี่น้องเกิดมาเพื่อช่วยกันยามทุกข์ยาก
18คนไม่มีสามัญสำนึกย่อมให้คำปฏิญาณ
และเป็นผู้ค้ำประกันต่อหน้าเพื่อนบ้านของตน
19ผู้รักการละเมิดก็รักการวิวาท
ผู้ทำประตูบ้านของตนให้สูงก็แสวงหาการทำลาย
20คนใจคดจะไม่เจริญรุ่งเรือง
และผู้ที่มีลิ้นตลบตะแลงย่อมตกอยู่ในความยากลำบาก
21ผู้ให้กำเนิดคนโง่ย่อมทุกข์โศก
และบิดาของคนโง่เขลาไม่มีความชื่นบาน
22ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี
แต่จิตใจชอกช้ำทำให้กระดูกแห้ง
23คนอธรรมรับสินบนเป็นการลับ
เพื่อผันแปรวิถีแห่งความยุติธรรม
24คนที่มีความเข้าใจย่อมจับจ้องดูปัญญา
แต่ตาของคนโง่อยู่ที่สุดปลายแผ่นดินโลก
25บุตรชายโง่เป็นความโศกสลดแก่บิดา
และเป็นความขมขื่นแก่มารดา
26การลงโทษคนชอบธรรมก็ไม่ดี
การโบยตีคนดี#แปลได้อีกว่า พวกเจ้านาย หรือ ข้าราชการเพราะความซื่อตรงก็ผิด
27บุคคลที่ยับยั้งถ้อยคำของเขาเป็นคนมีความรู้
และบุคคลผู้มีจิตใจเยือกเย็นเป็นคนมีความเข้าใจ
28แม้คนโง่หากนิ่งเสียก็นับว่ามีปัญญา
เมื่อเขาปิดปากของตนก็นับว่ามีความคิด