สุภาษิต 14
THSV11

สุภาษิต 14

14
1หญิงที่มีปัญญาสร้างบ้านของเธอขึ้น
แต่หญิงโง่รื้อมันลงด้วยมือตนเอง
2คนที่ดำเนินชีวิตอย่างเที่ยงธรรมย่อมยำเกรงพระยาห์เวห์
แต่คนที่ทางของเขาคดก็ดูหมิ่นพระองค์
3ในปากของคนโง่มีไม้เรียวที่จะลงโทษความหยิ่งของเขา#แปลได้อีกว่า ไม้เรียวสำหรับหลังของเขา
แต่ริมฝีปากของคนมีปัญญาจะปกป้องตนไว้
4ที่ใดไม่มีวัวผู้ รางหญ้าก็ว่างเปล่า
แต่พืชผลมากมายได้มาด้วยแรงวัว
5พยานที่ซื่อสัตย์ไม่มุสา
แต่พยานเท็จหายใจออกมาเป็นคำมุสา
6คนที่ชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่พบ
ถึงกระนั้นความรู้ก็ง่ายสำหรับคนที่มีความเข้าใจ
7จงไปให้พ้นหน้าคนโง่
เพราะเจ้าจะไม่พบถ้อยคำแห่งความรู้ในเขา
8ปัญญาของคนสุขุมคือการเข้าใจทางของตน
แต่ความโง่ของคนโง่คือการหลอกลวง
9คนโง่เยาะเย้ยเครื่องบูชาชดใช้บาป
แต่คนเที่ยงธรรมเป็นที่ทรงโปรดปราน
10จิตใจรู้ความขมขื่นของใจเอง
และไม่มีใครอื่นมาเข้าส่วนความชื่นบานของมัน
11บ้านของคนอธรรมจะถูกทำลาย
แต่เต็นท์ของคนเที่ยงธรรมจะรุ่งเรือง
12มีทางหนึ่งซึ่งคนเราคิดว่าถูก
แต่ปลายทางคือความมรณา# สภษ.16:25
13แม้ในขณะหัวเราะ ใจก็อาจเศร้าหมอง
และความยินดีก็อาจมีปลายทางเป็นความโศกสลด
14คนเลว#หมายถึง คนที่มีใจถดถอยจากทางที่ถูกต้อง จะได้ผลตอบแทนจากทางของเขาอย่างสาสม
และคนดีก็จะได้ผลตอบแทนจากการกระทำของตน
15คนรู้น้อยเชื่อทุกอย่าง
แต่คนสุขุมพิเคราะห์ดูย่างก้าวของตน
16คนมีปัญญาย่อมระวังตัว#ภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า เกรงกลัวและหันจากความยุ่งยาก#แปลได้อีกว่า ความชั่วร้าย
แต่คนโง่ขาดการยับยั้งตนและประมาท
17คนขี้โมโหทำสิ่งโง่เขลา
และคนเจ้าเล่ห์เป็นที่เกลียดชัง
18คนรู้น้อยได้ความโง่เป็นมรดก
แต่คนสุขุมจะมีความรู้เป็นมงกุฎ
19คนชั่วกราบคนดี
คนอธรรมกราบอยู่ที่ประตูบ้านของคนชอบธรรม
20คนยากจนนั้นแม้เพื่อนบ้านของตนก็รังเกียจ
แต่คนมั่งคั่งมีสหายมากมาย
21คนที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านของตนก็เป็นคนบาป
แต่คนที่เมตตาคนยากจนก็เป็นสุข
22คนที่คิดการชั่วนั้นไม่ผิดหรือ?
ส่วนคนที่คิดการดีก็พบความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์
23มีกำไรอยู่ในงานที่เหนื่อยยากทุกอย่าง
การเพียงแต่พูดนั้นโน้มไปทางความขาดแคลน
24มงกุฎของคนมีปัญญาคือความมั่งคั่งของเขา
แต่ความโง่เป็นพวงมาลัยของคนโง่#ภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า แต่ความโง่ของคนโง่คือความโง่
25พยานที่พูดความจริงเป็นผู้ช่วยชีวิต
แต่ผู้ที่หายใจออกมาเป็นคำมุสาก็เป็นคนขายเพื่อน
26ผู้ที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ย่อมมีสวัสดิภาพ
ลูกหลานของเขาจะมีที่ลี้ภัย
27ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต
เพื่อให้คนหลีกจากบ่วงมรณาได้
28ศักดิ์ศรีของพระราชาอยู่ในมวลชน
หากไร้ประชาชน เจ้านายก็วิบัติ
29คนที่โกรธช้าก็มีความเข้าใจมาก
แต่คนที่โกรธเร็วก็ยกย่องความโง่
30จิตใจสงบให้ชีวิตแก่เนื้อหนัง
แต่ความอิจฉาทำให้กระดูกผุ
31ผู้กดขี่คนยากจนก็ดูถูกพระผู้สร้างของเขา
แต่ผู้เมตตาคนขัดสนก็ถวายพระเกียรติแด่พระองค์
32คนอธรรมถูกคว่ำลงตามกรรมชั่วของเขา
แต่คนชอบธรรมมีที่ลี้ภัยเมื่อเขาตาย
33ปัญญาอาศัยอยู่ในใจของคนที่มีความเข้าใจ
และปัญญาเป็นที่ประจักษ์แม้ในความคิดของคนโง่
34ความชอบธรรมย่อมเชิดชูประชาชาติ
แต่บาปเป็นสิ่งที่น่าอายมากแก่ชนชาติ
35ข้าราชการที่ฉลาดย่อมได้รับความโปรดปรานจากพระราชา
แต่พระพิโรธของพระองค์ก็ตกแก่ผู้ที่ประพฤติน่าอับอาย