زَبور 62
62
اَرواهُن هُدائے رهچار اِنت
په سازگر و وشآوازانی سالارا. ”یِدوتونئے“#62:0 یِدوتون چه مزنێن پرستشگاهئے وشآوازان یکّے اَت. تَرزئے سرا. داوودئے زَبور.
1منی اَرواه په اێمنی تهنا هُدائے رهچار اِنت،
چیا که منی رَکّێنگ چه هماییئے نێمگا اِنت.
2منی تلار و منی رَکّێنۆک تهنا هما اِنت،
منی کلات اِنت، هچبرَ نلرزان.
3تان کدێن مردێئے سرا اُرُشَ کنێت
تانکه سَرجمیا بکشێتی،
چُش که پرُشتگێن دیوال و کپتگێن شَنک و پَلّے؟
4البت پندلَ سازنت که آییا چه بُرزاد سرشکون بکننت.
چه درۆگ بندگا لزّتَ برنت،
گۆن وتی دپا برکتَ دئینت،
بله دلئے تها نالتَ کننت. اۆشت...
5او منی اَرواه! په اێمنی تهنا هُدائے رهچار بئے،
چیا که منی اُمێت گۆن هماییا اِنت.
6منی تلار و منی رَکّێنۆک تهنا هما اِنت،
منی کلات اِنت، منَ نلرزان.
7منی نجات و اِزّت گۆن هُدایا اِنت،
هما منی مُهرێن تلار اِنت، منی پناهگاه اِنت.
8او مردمان! هُدائے سرا تئوکل کنێت و
دلئے هالان هماییئے دێما درشان کنێت،
هُدا مئے پناهگاه اِنت. اۆشت...
9په راستی که انسان چه دَمێا گێشتر نهاِنت،
بنی آدم پرێبے،
اگن شاهێما تۆرِش بکننت هچ نهاَنت.
اے سجّهێن، یکجاه چه دمے گێشتر نهاَنت.
10په زُلم و زۆرا تئوکل مکنێت و
په دُزّیا اُمێت مبندێت،
هرچُنت که شمئے مال گێشترَ بیت،
په آییا دل مبندێت.
11هُدایا یک هبرے گوَشتگ و
من دو اِشکتگ
که زۆر و کدرت هُدائیگ اِنت و
12مِهر و رَهم هم تئییگ اِنت، او هُداوند!
تئو هرکَسا آییئے کرتگێن کارانی هسابا، مُزَّ دئیئے.
Currently Selected:
زَبور 62: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
زَبور 62
62
اَرواهُن هُدائے رهچار اِنت
په سازگر و وشآوازانی سالارا. ”یِدوتونئے“#62:0 یِدوتون چه مزنێن پرستشگاهئے وشآوازان یکّے اَت. تَرزئے سرا. داوودئے زَبور.
1منی اَرواه په اێمنی تهنا هُدائے رهچار اِنت،
چیا که منی رَکّێنگ چه هماییئے نێمگا اِنت.
2منی تلار و منی رَکّێنۆک تهنا هما اِنت،
منی کلات اِنت، هچبرَ نلرزان.
3تان کدێن مردێئے سرا اُرُشَ کنێت
تانکه سَرجمیا بکشێتی،
چُش که پرُشتگێن دیوال و کپتگێن شَنک و پَلّے؟
4البت پندلَ سازنت که آییا چه بُرزاد سرشکون بکننت.
چه درۆگ بندگا لزّتَ برنت،
گۆن وتی دپا برکتَ دئینت،
بله دلئے تها نالتَ کننت. اۆشت...
5او منی اَرواه! په اێمنی تهنا هُدائے رهچار بئے،
چیا که منی اُمێت گۆن هماییا اِنت.
6منی تلار و منی رَکّێنۆک تهنا هما اِنت،
منی کلات اِنت، منَ نلرزان.
7منی نجات و اِزّت گۆن هُدایا اِنت،
هما منی مُهرێن تلار اِنت، منی پناهگاه اِنت.
8او مردمان! هُدائے سرا تئوکل کنێت و
دلئے هالان هماییئے دێما درشان کنێت،
هُدا مئے پناهگاه اِنت. اۆشت...
9په راستی که انسان چه دَمێا گێشتر نهاِنت،
بنی آدم پرێبے،
اگن شاهێما تۆرِش بکننت هچ نهاَنت.
اے سجّهێن، یکجاه چه دمے گێشتر نهاَنت.
10په زُلم و زۆرا تئوکل مکنێت و
په دُزّیا اُمێت مبندێت،
هرچُنت که شمئے مال گێشترَ بیت،
په آییا دل مبندێت.
11هُدایا یک هبرے گوَشتگ و
من دو اِشکتگ
که زۆر و کدرت هُدائیگ اِنت و
12مِهر و رَهم هم تئییگ اِنت، او هُداوند!
تئو هرکَسا آییئے کرتگێن کارانی هسابا، مُزَّ دئیئے.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.