YouVersion Logo
Search Icon

زَبور 52

52
تئوکَل په هُدائے مِهرا
په سازگر و وش‌آوازانی سالارا، داوودئے شئیری گوَشتانک، آ وهدا که اِدومی دوییگ، شاوولئے کِرّا شت و آ سهیگ کرتی که ”داوود، اَهیمِلِکئے لۆگا شتگ.“
1او پُرزۆرێن مرد! چیا بدیئے سرا پهرَ کنئے؟
هُدائے مِهر دایمی اِنت.
2او پرێبکار! تئیی زبان، تباهی و بربادیئے پندلانَ سازیت،
اَلماسێن تێگێئے پئیما.
3ترا بدی چه نێکیا دۆستر اِنت و
درۆگ چه راستیا. اۆشت...
4او پرێبکارێن زبان! هر بێران کنۆکێن هبرا دۆستَ دارئے.
5بله هُدا ترا اَبدیَ پرۆشیت.
ترا چَکاپیت و چه تئیی گِدانا گوَجیت و
چه زندگێنانی زمینا تئیی ریشّگا کَشّیت. اۆشت...
6پهرێزکارَ گندیت و تُرسیت،
بدکارئے سرا کندیت و گوَشیت:
7”هئو! اِش اِنت آ کَس که هُدایی وتی کلات نکرت.
تئوکَلی وتی بازێن مال و دئولتئے سرا بست و
وتی برباد کنگا توانا بوت.“
8بله من زئیتونئے سبزێن درچکێئے پئیما آن،
که هُدائے لۆگا سبزَ بیت.
منی تئوکَل هُدائے مِهرئے سرا اِنت
اَبد تان اَبد.
9په تئیی کرتگێن کاران
مُدام تئیی شُگرا گِران و
هُدادۆستانی دێما
په تئیی ناما اُمێتوار آن،
چیا که تئیی نام نێک اِنت.

Currently Selected:

زَبور 52: HPKB

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in