دَرگوَز 32
32
تلاهێن گوَسک
1وهدے مهلوکا دیست که موسّایا چه کۆها اێر کپگا سکّ دێر کرت، هارونئے چپّ و چاگردا مُچّ بوتنت و گوَشتش: ”بیا، په ما هُدا اَڈّ کن که راها چه ما پێسَر ببنت، چێا که آ مَرد، موسّا که مارا چه مِسرا دری کرت و آورتی، نزانێن آ چۆن بوت.“ 2هارونا گۆن آیان گوَشت: ”وتی جَن و بَچّ و جنکّانی گۆشانی تلاهێن نالُکان#32:2 نالُک، بزان گِردێن سَهت و زێوَر که گۆشانَ کننتِش، گۆشوارَه. کَشّێت و منی کِرّا بیارێت.“ 3سجّهێن مهلوکا تلاهئے نالُک چه گۆشان کَشِّت و هارونئے کِرّا آورتنت. 4هارونا آیانی داتگێن تلاه زرت و آپ کرتنت. تِلاهی کالِبێا کرتنت و بُتێن گوَسکے اَڈّی کرت. مردمان گوَشت: ”او اِسراییل! اے تئیی هُدا اِنت که ترا چه مِسرا در کرت و آورتی.“ 5هارونا که مردمانی اے هالَت دیست، گوَسکئے دێما کُربانجاهے اَڈّی کرت و جاری جت: ”باندا هُداوندئے ناما جَشن اِنت.“
6دومی رۆچا مهلوک ماهلّه پاد آتک و سۆچَگی کُربانیگی چێر سۆتک و همدلیئے کُربانیگی کرت. گڑا نِشت و وَرد و نۆشِش کرت و په لئیب و لباییا پاد آتکنت. 7هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”اێر کپ، چێا که اے تئیی مهلوک که تئو چه مِسرا در کرت و آورت، نون سِلکاریا لگّتگ. 8اِشان منی سۆج داتگێن راه زوتّ یله داتگ. په وت بُتێن گوَسکے اَڈِّش کرتگ و سُجدَهِش کرتگ. په آییا کُربانیگِش کرتگ و گوَشتگِش: ’او اِسراییل! اے تئیی هُدا اِنت که ترا چه مِسرا در کرت و آورتی.‘ 9بچار، من اے مهلوک دیستگ. اے ناپَرمان و وَتسَرێن کئومے. 10تئو منی دێما مان مَتَرّ. بِلّ منی هِژم اِشانَ سۆچیت و پُرَ کنت. من چه تئو دگه مزنێن کئومے اَڈَّ کنان.“ 11بله موسّایا وتی هُداوندێن هدائے کرّا پریات و زاری کرت و گوَشت: ”او هُداوند! اے مهلوک که تئو گۆن مزنێن واکے و زۆرمندێن دستے چه مِسرا در کرت و آورت، نون اِشان چێا تئیی هِژم بسۆچیت؟ 12چێا مِسری بگوَشنت: ’اے مردمی چه مِسرا په بدنیّتی در کرتنت که کۆه و گیابانان ببارت و بکُشیتِش و چه جهانا گارِش بکنت‘؟ وتی هِژمئے آسا کُش. وتی اِرادها بدل کن و اے بلاها وتی مهلوکئے سرا دئور مدئے. 13وتی هِزمتکار اِبراهێم و اِساک و اِسراییلا یات کن که تئو گۆن آیان وتی جندئے سئوگند وارت و گوَشت که من شمئے نَسل و پَدرێچا آسمانئے اِستارانی پئیما بازَ کنان و اَنچۆ که من گۆن شما وادَه کرتگ، اے سجّهێن سرڈگارا شمئے نَسل و پَدرێچارا دئیان و تان اَبد همایانی میراسَ بیت.“ 14هُداوندا اِراده کرتگاَت که وتی مهلوکئے سرا بلاهے دئورَ دئیان، بله اِرادهی بدل کرت.
15موسّا پِر ترّت و چه کۆها اێر کپت. اێر کپگئے وهدا موسّایا شاهدیئے دوێن وانِک دستا اَتنت. وانِکانی دوێن نێمگان نبشته پِر اَت، اے دێم و آ دێم نبشته اَتنت. 16وانِک هُدائے تْراشتگێن اَتنت و نبشته هُدائے دَزنبِشت اَتنت که آییا وانِکانی سرا آجِتگاَتنت.
17یوشایا مهلوکئے کوکّارانی تئوار اِشکُت و گۆن موسّایا گوَشتی: ”اُردگاها جنگێئے تئوار اِنت.“ 18موسّایا گوَشت:
”اے نه سۆبێن بئیَگی کوکّارے و
نه پرۆش ورَگی زارے.
منی گۆشان اے سئوتی تئوارے.“
19وهدے موسّا اُردگاهئے نزّیکّا سر بوت، گوَسکی دیست. اے هم دیستی که مردم ناچا اَنت. موسّا سکّ زَهر گِپت و کۆهئے بُنا وتی دستئے وانِکی زمینا دئور دات و ٹُکّر ٹُکّر کرتنت. 20هما گوَسک که مردمان اَڈّ کرتگاَت، موسّایا زرت و بُن دات. نون چُپت و هورت و آرتی کرت و هوردَگی#32:20 هوردَگ، بزان رێزَگ، رِزّه، زِرّه. آپا رێتکنت و آپی اِسراییلیانا وارێنتنت.
21موسّایا گۆن هارونا گوَشت: ”اے مردمان چۆن ترا پرمات و تئو چُشێن بلاهێن گناهے اِشانی چَکّا آورت؟“ 22هارونا گوَشت: ”زَهر مگِر، واجه! تئو وتَ زانئے که اے مردم په گناها دلے دئینت. 23اِشان منا گوَشت: ’په ما هُدا اَڈّ کن که راها چه ما پێسر ببنت، چێا که آ مرد، موسّا که مارا چه مِسرا دری کرت و آورتی، نزانێن آ چۆن بوت.‘ 24من گۆن آیان گوَشت: ’هرکَسا که تلاهئے سَهت و زێور پِر، کَشّێت و بیارێتِش.‘ اِشان وتی تلاه منا داتنت. من زرت و آسا چگل داتنت و اے گوَسک چه آسا در آتک.“
25موسّایا دیست که مردم بێمَهار اَنت و هارونا اِشانی مَهار یله داتگ. نون اے مردم دُژمنانی کَلاگی جۆڑ بوتگاَنت. 26موسّا اُردگاهئے دپا اۆشتات و گوَشتی: ”هرکَس که هُداوندئے نێمگا اِنت، منی کِرّا بیئیت.“ لاویئے سجّهێن چُکّ موسّائے کِرّا مُچّ بوتنت. 27موسّایا گوَشت: ”هُداوند، اِسراییلئے هُدا چُشَ گوَشیت: ’شما سجّهێن وتی زهمان لانکا ببندێت و اُردگاها اے سرا تان آ سرا برئوێت و بیاێت و وتی برات و دۆست و نَزّیکّێن مردمان بکُشێت.‘“ 28لاویئے چُکّان موسّائے هبر زرت. آ رۆچا کِساس سئے هزار مردم کُشگ بوت. 29موسّایا گوَشت: ”مرۆچی شما په هُداوندا گِچێن کنگ بوتگێت، چێا که شما سجّهێن وتی چُکّ و براتانی هلاپا پاد آتکگێت. پمێشکا مرۆچی شمارا هُداوندئے برکت رَستگ.“
30دومی رۆچا موسّایا گۆن مهلوکا گوَشت: ”شما مزنێن گُناهے کرتگ. بله من بُرزادَ بان و هُداوندئے بارگاها رئوان. بلکێن شمئے گُناهانی کَپارَتا دات بکنان.“ 31موسّا هُداوندئے بارگاها پِر ترّت و گۆن هُداوندا گوَشتی: ”اُفّ که اے مردمان چۆنێن مزنێن گناهے کرتگ. په وت تلاهێن هُداے اَڈِّش کرتگ. 32نون اگن بوتَ کنت اِشانی گُناها ببَکش، بله اگن نبَکشئے، گڑا منی ناما چه هما کتابا در کن که تئو نبشته کرتگ.“ 33هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”هرکَس که منی گُنهکار اِنت، من آییئے ناما چه وتی کتابا درَ کنان. 34نون برئو و مردمان دێم په هما جاگها بَر که آییئے بارئوا من گۆن تئو هبر کرتگ. منی پرێشتگ چه تئو پێسرَ بیت. بله سِزائے رۆچا من اِشانی گناهئے سِزایا دئیان.“
35نون هُداوندا پمێشکا وَباے مهلوکئے چَکّا دئور دات که هارونا گوَسکے اَڈّ کرتگاَت و مردمان پرستش کرتگاَت.
Currently Selected:
دَرگوَز 32: HPKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.
دَرگوَز 32
32
تلاهێن گوَسک
1وهدے مهلوکا دیست که موسّایا چه کۆها اێر کپگا سکّ دێر کرت، هارونئے چپّ و چاگردا مُچّ بوتنت و گوَشتش: ”بیا، په ما هُدا اَڈّ کن که راها چه ما پێسَر ببنت، چێا که آ مَرد، موسّا که مارا چه مِسرا دری کرت و آورتی، نزانێن آ چۆن بوت.“ 2هارونا گۆن آیان گوَشت: ”وتی جَن و بَچّ و جنکّانی گۆشانی تلاهێن نالُکان#32:2 نالُک، بزان گِردێن سَهت و زێوَر که گۆشانَ کننتِش، گۆشوارَه. کَشّێت و منی کِرّا بیارێت.“ 3سجّهێن مهلوکا تلاهئے نالُک چه گۆشان کَشِّت و هارونئے کِرّا آورتنت. 4هارونا آیانی داتگێن تلاه زرت و آپ کرتنت. تِلاهی کالِبێا کرتنت و بُتێن گوَسکے اَڈّی کرت. مردمان گوَشت: ”او اِسراییل! اے تئیی هُدا اِنت که ترا چه مِسرا در کرت و آورتی.“ 5هارونا که مردمانی اے هالَت دیست، گوَسکئے دێما کُربانجاهے اَڈّی کرت و جاری جت: ”باندا هُداوندئے ناما جَشن اِنت.“
6دومی رۆچا مهلوک ماهلّه پاد آتک و سۆچَگی کُربانیگی چێر سۆتک و همدلیئے کُربانیگی کرت. گڑا نِشت و وَرد و نۆشِش کرت و په لئیب و لباییا پاد آتکنت. 7هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”اێر کپ، چێا که اے تئیی مهلوک که تئو چه مِسرا در کرت و آورت، نون سِلکاریا لگّتگ. 8اِشان منی سۆج داتگێن راه زوتّ یله داتگ. په وت بُتێن گوَسکے اَڈِّش کرتگ و سُجدَهِش کرتگ. په آییا کُربانیگِش کرتگ و گوَشتگِش: ’او اِسراییل! اے تئیی هُدا اِنت که ترا چه مِسرا در کرت و آورتی.‘ 9بچار، من اے مهلوک دیستگ. اے ناپَرمان و وَتسَرێن کئومے. 10تئو منی دێما مان مَتَرّ. بِلّ منی هِژم اِشانَ سۆچیت و پُرَ کنت. من چه تئو دگه مزنێن کئومے اَڈَّ کنان.“ 11بله موسّایا وتی هُداوندێن هدائے کرّا پریات و زاری کرت و گوَشت: ”او هُداوند! اے مهلوک که تئو گۆن مزنێن واکے و زۆرمندێن دستے چه مِسرا در کرت و آورت، نون اِشان چێا تئیی هِژم بسۆچیت؟ 12چێا مِسری بگوَشنت: ’اے مردمی چه مِسرا په بدنیّتی در کرتنت که کۆه و گیابانان ببارت و بکُشیتِش و چه جهانا گارِش بکنت‘؟ وتی هِژمئے آسا کُش. وتی اِرادها بدل کن و اے بلاها وتی مهلوکئے سرا دئور مدئے. 13وتی هِزمتکار اِبراهێم و اِساک و اِسراییلا یات کن که تئو گۆن آیان وتی جندئے سئوگند وارت و گوَشت که من شمئے نَسل و پَدرێچا آسمانئے اِستارانی پئیما بازَ کنان و اَنچۆ که من گۆن شما وادَه کرتگ، اے سجّهێن سرڈگارا شمئے نَسل و پَدرێچارا دئیان و تان اَبد همایانی میراسَ بیت.“ 14هُداوندا اِراده کرتگاَت که وتی مهلوکئے سرا بلاهے دئورَ دئیان، بله اِرادهی بدل کرت.
15موسّا پِر ترّت و چه کۆها اێر کپت. اێر کپگئے وهدا موسّایا شاهدیئے دوێن وانِک دستا اَتنت. وانِکانی دوێن نێمگان نبشته پِر اَت، اے دێم و آ دێم نبشته اَتنت. 16وانِک هُدائے تْراشتگێن اَتنت و نبشته هُدائے دَزنبِشت اَتنت که آییا وانِکانی سرا آجِتگاَتنت.
17یوشایا مهلوکئے کوکّارانی تئوار اِشکُت و گۆن موسّایا گوَشتی: ”اُردگاها جنگێئے تئوار اِنت.“ 18موسّایا گوَشت:
”اے نه سۆبێن بئیَگی کوکّارے و
نه پرۆش ورَگی زارے.
منی گۆشان اے سئوتی تئوارے.“
19وهدے موسّا اُردگاهئے نزّیکّا سر بوت، گوَسکی دیست. اے هم دیستی که مردم ناچا اَنت. موسّا سکّ زَهر گِپت و کۆهئے بُنا وتی دستئے وانِکی زمینا دئور دات و ٹُکّر ٹُکّر کرتنت. 20هما گوَسک که مردمان اَڈّ کرتگاَت، موسّایا زرت و بُن دات. نون چُپت و هورت و آرتی کرت و هوردَگی#32:20 هوردَگ، بزان رێزَگ، رِزّه، زِرّه. آپا رێتکنت و آپی اِسراییلیانا وارێنتنت.
21موسّایا گۆن هارونا گوَشت: ”اے مردمان چۆن ترا پرمات و تئو چُشێن بلاهێن گناهے اِشانی چَکّا آورت؟“ 22هارونا گوَشت: ”زَهر مگِر، واجه! تئو وتَ زانئے که اے مردم په گناها دلے دئینت. 23اِشان منا گوَشت: ’په ما هُدا اَڈّ کن که راها چه ما پێسر ببنت، چێا که آ مرد، موسّا که مارا چه مِسرا دری کرت و آورتی، نزانێن آ چۆن بوت.‘ 24من گۆن آیان گوَشت: ’هرکَسا که تلاهئے سَهت و زێور پِر، کَشّێت و بیارێتِش.‘ اِشان وتی تلاه منا داتنت. من زرت و آسا چگل داتنت و اے گوَسک چه آسا در آتک.“
25موسّایا دیست که مردم بێمَهار اَنت و هارونا اِشانی مَهار یله داتگ. نون اے مردم دُژمنانی کَلاگی جۆڑ بوتگاَنت. 26موسّا اُردگاهئے دپا اۆشتات و گوَشتی: ”هرکَس که هُداوندئے نێمگا اِنت، منی کِرّا بیئیت.“ لاویئے سجّهێن چُکّ موسّائے کِرّا مُچّ بوتنت. 27موسّایا گوَشت: ”هُداوند، اِسراییلئے هُدا چُشَ گوَشیت: ’شما سجّهێن وتی زهمان لانکا ببندێت و اُردگاها اے سرا تان آ سرا برئوێت و بیاێت و وتی برات و دۆست و نَزّیکّێن مردمان بکُشێت.‘“ 28لاویئے چُکّان موسّائے هبر زرت. آ رۆچا کِساس سئے هزار مردم کُشگ بوت. 29موسّایا گوَشت: ”مرۆچی شما په هُداوندا گِچێن کنگ بوتگێت، چێا که شما سجّهێن وتی چُکّ و براتانی هلاپا پاد آتکگێت. پمێشکا مرۆچی شمارا هُداوندئے برکت رَستگ.“
30دومی رۆچا موسّایا گۆن مهلوکا گوَشت: ”شما مزنێن گُناهے کرتگ. بله من بُرزادَ بان و هُداوندئے بارگاها رئوان. بلکێن شمئے گُناهانی کَپارَتا دات بکنان.“ 31موسّا هُداوندئے بارگاها پِر ترّت و گۆن هُداوندا گوَشتی: ”اُفّ که اے مردمان چۆنێن مزنێن گناهے کرتگ. په وت تلاهێن هُداے اَڈِّش کرتگ. 32نون اگن بوتَ کنت اِشانی گُناها ببَکش، بله اگن نبَکشئے، گڑا منی ناما چه هما کتابا در کن که تئو نبشته کرتگ.“ 33هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت: ”هرکَس که منی گُنهکار اِنت، من آییئے ناما چه وتی کتابا درَ کنان. 34نون برئو و مردمان دێم په هما جاگها بَر که آییئے بارئوا من گۆن تئو هبر کرتگ. منی پرێشتگ چه تئو پێسرَ بیت. بله سِزائے رۆچا من اِشانی گناهئے سِزایا دئیان.“
35نون هُداوندا پمێشکا وَباے مهلوکئے چَکّا دئور دات که هارونا گوَسکے اَڈّ کرتگاَت و مردمان پرستش کرتگاَت.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© 2016-22 Wycliffe Bible Translators, Inc.