Łukasza 17
PSZ
17
Grzech i przebaczenie
1Innym razem rzekł Jezus do uczniów:
—Zepsucie jest nieuniknione, ale marny los człowieka, który nakłania innych do grzechu! 2Lepiej byłoby, aby przywiązano mu do szyi młyński kamień i utopiono go w morzu, niż żeby z jego powodu upadł choćby jeden z najmniejszych moich uczniów.
3Uważajcie na siebie!—kontynuował. —Jeśli inny wierzący zgrzeszy, upomnij go, a jeśli się opamięta, okaż mu przebaczenie. 4Nawet gdyby grzeszył przeciw tobie siedem razy dziennie, lecz za każdym razem przychodził mówiąc: „Opamiętałem się, wybacz mi!”, przebacz mu.
Wiara i wdzięczność
5Apostołowie zwrócili się wtedy do Jezusa:
—Panie, spraw, byśmy mocniej wierzyli.
6—Gdybyście mieli wiarę choćby jak ziarnko gorczycy—odpowiedział—moglibyście powiedzieć do tego drzewa morwowego: „Wyrwij się z korzeniami i rzuć się do morza!”, a ono by was posłuchało.
7I dodał:
—Jeśli wasz sługa wraca do domu po pracy w polu lub na pastwisku, czy mówicie mu: „Idź i odpocznij”? 8Nie. Mówicie raczej: „Teraz przygotuj kolację i usługuj mi, aż się najem i napiję. A potem ty będziesz mógł zjeść”. 9Przecież nie dziękujecie słudze za wykonanie tego, co jest jego normalnym obowiązkiem. 10Dlatego i wy nie spodziewajcie się pochwały, gdy wykonacie to, co wam poleciłem, ale mówcie: „Jesteśmy sługami. Spełniliśmy jedynie nasz obowiązek”.
Dziesięciu trędowatych
11Podążając w kierunku Jerozolimy, Jezus przechodził przez graniczne tereny Galilei i Samarii. 12Gdy wchodził do pewnej wioski, spotkał dziesięciu trędowatych. 13Ci, zachowując obowiązujący dystans, zawołali:
—Jezusie, Mistrzu, zlituj się nad nami!
14On spojrzał na nich i rzekł:
—Idźcie i poproście, aby zbadali was kapłani.
A gdy byli jeszcze w drodze, zostali całkowicie uzdrowieni. 15Jeden z nich, widząc, co się stało, szybko powrócił do Jezusa, głośno wielbiąc Boga. 16Rzucił się Mu do stóp i gorąco dziękował za uzdrowienie. A był to człowiek z pogardzanej przez wszystkich Samarii.
17—Czy nie uzdrowiłem dziesięciu?—zapytał Jezus. —Gdzie jest pozostałych dziewięciu? 18Dlaczego i oni nie wrócili, aby podziękować za to Bogu—tylko ten cudzoziemiec?
19Potem zwrócił się do uzdrowionego:
—Możesz odejść. Uwierzyłeś i dlatego odzyskałeś zdrowie.
Nadchodzące królestwo Boże
20Pewnego razu faryzeusze zapytali Jezusa, kiedy nastanie królestwo Boże.
—Królestwo Boże nadejdzie niezauważalnie—odpowiedział. 21—Nikt nie powie: „Tu jest!” albo: „Jest tam!”. Królestwo Boże jest bowiem wśród was.
22Później, zwracając się do uczniów, powiedział:
—Przyjdzie czas, że zapragniecie abym Ja, Syn Człowieczy, choć na chwilę znów był z wami, ale nie będzie Mnie. 23Będą wam mówili: „Mesjasz jest tam!” albo: „Tu się pojawił!”, ale nie biegajcie i nie szukajcie Mnie. 24Gdy powtórnie przyjdę, będzie to tak widoczne, jak błyskawica na niebie. 25Najpierw jednak spotkają Mnie straszne cierpienia i zostanę odrzucony przez to pokolenie. 26Czas mojego przybycia będzie podobny do czasów Noego. 27Ludzie wtedy zwyczajnie jedli i pili, zawierali małżeństwa—aż do chwili, gdy Noe wszedł do arki. Wtedy przyszedł potop i wszyscy zginęli. 28Czas ten będzie również podobny do czasów Lota, kiedy to ludzie jak zwykle jedli, pili, kupowali, sprzedawali, uprawiali ziemię, budowali 29—aż do dnia, gdy Lot opuścił grzeszną Sodomę. Wtedy na miasto spadł z nieba ogień z siarką i wszystkich wytracił. 30Tak samo będzie w czasie mojego objawienia. 31Jeśli tego dnia będziecie na tarasie, nie wchodźcie do domu, aby zabrać swoje rzeczy. Jeśli będziecie na polu, również nie wracajcie do domu. 32Przypomnijcie sobie, co spotkało żonę Lota. 33Kto kocha swoje życie, utraci je. Lecz ten, kto poświęci życie dla Mnie, odnajdzie je. 34Wiedzcie, że w noc mojego powrotu z dwóch osób śpiących w jednym łóżku jedna będzie zabrana, a druga pozostawiona. 35Z dwóch kobiet, pracujących w domu, jedna zostanie wzięta, druga zaś pozostawiona. 36Z dwóch ludzi pracujących w polu, jeden zostanie wzięty, a drugi pozostawiony.
37—Panie, gdzie się to wszystko wydarzy?—zapytali uczniowie.
—Gdzie jest padlina, tam w naturalny sposób pojawiają się i sępy—odrzekł Jezus.

The Polish Living New Testament (Słowo Życia)
Copyright © 1991, 2005 by Biblica, Inc.®
Used by permission. All rights reserved worldwide.

Słowo Życia, Parafaza Nowego Testamentu we współczesnymjęzyku polskim
© 1991, 2005 Biblica, Inc.®
Wykorzystano za pozwoleniem Biblica, Inc.
Wszelkie prawa na całym świecie zastrzeżone.

These Scriptures are copyrighted and have been made available on the internet for your personal use only. Any other use including, but not limited to, copying or reposting on the internet is prohibited. These Scriptures may not be altered or modified in any form and must remain in their original context. These Scriptures may not be sold or otherwise offered for sale.

These Scriptures are not shareware and may not be duplicated.

These scriptures are not public domain.

Learn More About Słowo Życia