حِزقیال 22
22
شهر خونریز
1کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 2«تو ای پسر انسان، آیا داوری خواهی کرد؟ آیا بر شهر خونریز داوری خواهی کرد؟ پس آن را از همۀ اعمال کراهتآورش آگاه ساز. 3بگو، خداوندگارْ یهوه چنین میفرماید: ای شهری که در میانت خون میریزی تا اجلت برسد! ای که بتها میسازی تا خود را نجس سازی! 4به سبب خونهایی که ریختهای، تقصیرکار شدهای و به سبب بتهای بیارزشی که ساختهای، نجس گشتهای؛ بدینسان، اجل خویش نزدیک آورده و به پایان سالهایت رسیدهای. بنابراین تو را نزد قومها مایۀ رسوایی و نزد همۀ ممالک مایۀ تمسخر ساختهام. 5ای پلیدْ نام و ای آکنده از آشوب! آنان که به تو نزدیکند و آنان که از تو دورند، تو را تمسخر خواهند کرد.
6«اینک حاکمان اسرائیل هریک به اندازۀ قدرت خویش، در پی خونریزی در میانت بودهاند. 7بر پدران و مادران در میان تو اهانت رفته است؛ بر غریبان در میانت ظلم میشود و یتیمان و بیوهزنان در میانت آزار میبینند. 8چیزهای مقدس مرا خوار شمرده و شَبّاتهای مرا بیحرمت کردهاید. 9کسانی در میان تو هستند که به جهت خونریزی افترا میزنند، و کسانی که بر کوهها طعام میخورند و دامن به هر بیعفتی میآلایند. 10مردان، عریانی پدرشان را هویدا میکنند#22:10 احتمالاً به همبستر شدن آنها با همسر پدرشان اشاره دارد. و زنان را در دورۀ نجاست ماهانۀ ایشان بیعصمت میسازند. 11یکی با زن همسایۀ خود مرتکب قباحت میشود و دیگری بیشرمانه عروس خود را نجس میسازد، و باز دیگری خواهر یعنی دختر پدر خود را بیعصمت میکند! 12خداوندگارْ یهوه میفرماید: در میان تو، مردم برای ریختن خون رشوه میگیرند. شما ربا و سود میستانید و ظالمانه از همسایۀ خود بهرهکشی میکنید، و مرا فراموش کردهاید!
13«اینک من بر ضد سود نامشروعی که به چنگ آوردهاید و خونهایی که در میان خود ریختهاید، خشمگینانه دست بر هم خواهم کوفت! 14پس آیا در ایامی که تو را مکافات رسانم، دلت قوی و دستهایت محکم خواهد بود؟ من یهوه، چنین سخن گفتهام و آن را به عمل خواهم آورد. 15تو را در میان قومها پراکنده خواهم ساخت و میان ممالک پخش خواهم کرد و بدینگونه ناپاکیات را به تمامی از تو خواهم زُدود. 16آری، تو خویشتن را در نظر قومها بیعصمت خواهی ساخت و آنگاه خواهی دانست که من یهوه هستم!»
17و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 18«ای پسر انسان، خاندان اسرائیل برای من همچون دُرد شدهاند؛ همۀ آنها مانند مس، قَلع، آهن و سُربند؛ ایشان در کوره مانند دُردِ نقره گشتهاند. 19بنابراین، خداوندگارْ یهوه چنین میفرماید: از آنجا که همگی شما مانند دُرد شدهاید، هان من شما را در میان اورشلیم گرد خواهم آورد. 20چونان کسی که نقره و مس و آهن و سُرب و قَلع را در میان کورهای گرد میآورد تا با دمیدن آتش آنها را بگدازد، من نیز به خشم و غضب خود، شما را گرد هم خواهم آورد و در میان اورشلیم قرار داده، خواهم گداخت. 21من شما را گرد خواهم آورد و به آتش غضب خود بر شما خواهم دمید و در میان آن گداخته خواهید شد. 22همانگونه که نقره در کوره گداخته میشود، شما نیز در میان آن گداخته خواهید شد و آنگاه خواهید دانست که من یهوه غضب خویش را بر شما فرو ریختهام!»
23و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 24«ای پسر انسان، او را بگو: تو زمینی هستی که در روز غضب شسته نشده و باران بر آن نباریده است. 25دسیسۀ حاکمانش در میان آن، شیری غرّان را مانَد که شکار را میدَرَد و جان مردمان را میستاند. آنان گنجینهها و نفایس را به یغما بردهاند و زنان بسیاری را در میان آن بیوه ساختهاند. 26کاهنانش شریعت مرا زیر پا نهادهاند و چیزهای مقدس مرا بیحرمت کردهاند. آنان مقدس را از نامقدس تمییز نمیدهند و فرق میان طاهر و نجس را نمیآموزند؛ شَبّاتهای مرا نادیده میگیرند و بدینگونه در میان ایشان بیحرمت گشتهام. 27صاحبمنصبان ایشان در میانش همچون گرگان شکار را میدَرَند و خون میریزند و جانها را هلاک میکنند تا سود نامشروع به کف آورند. 28انبیایش با رؤیاهای کاذب و فالگیریِ دروغین خود بر کارهای ایشان سرپوش گذاشته، میگویند: ”خداوندگارْ یهوه چنین میفرماید،“ با اینکه خداوند سخن نگفته است! 29مردمان این سرزمین ظلم کرده دست به چپاول زدهاند. بر فقیران و نیازمندان ستم روا داشتهاند و با غریبان بدرفتاری کرده و بیعدالتی نمودهاند. 30من در میان ایشان کسی را جستم که دیوار را بنا کند و برای این سرزمین به حضور من در شکاف بایستد تا آن را ویران نسازم، اما کسی را نیافتم! 31پس، خداوندگارْ یهوه میگوید، خشم خود را بر آنان فرو ریختم و ایشان را به آتش غضب خویش هلاک ساخته، مکافات اعمالشان را بر سرشان آوردم.»
Currently Selected:
حِزقیال 22: nmv
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
The Persian New Millennium Version © 2014, is a production of Elam Ministries. All rights reserved.
www.kalameh.com/shop
