Parallel
1
کلمه انسان بوبوسته
1از اوّل کلمه بو و کلمه خدا اَمره بو و کلمه، خدا بو. 2اون از اوّل خدا اَمره بو. 3همه چی توسطه اون به وجود بَمو، و از هر اونچی کی به وجود بَمو، هیچ چی بدونه اون به وجود نَمو.
4در اون حیات بو و او حیات، نوره آدمیأن بو. 5اَ نور در تاریکی تأبه و تاریکی نتأنه اونه از بین ببره.
6مردی بَمو کی خدا اونه اوسه کوده بو. اونه نام یحیی بو. 7اون شهادت دَئنه‌ره بَمو بو، شهادته بر او نور، تا همه توسطه اون ایمأن بأورید. 8یحیی خودش او نور نوبو، بلکی بَمو بو تا بر او نور شهادت بده. 9اون نوره حقیقی کی هر آدمی‌یه منوّره کونه، حقیقتاً به جهان اَمون دوبو.
10اون دنیا میأن ایسه بو و دنیا به واسطه‌یه اون به وجود بَمو، امّا دنیا اونه نشنأخته. 11به خو مِلکِ سر بَمو، ولی اونه قوم، اونه قبول نوکودیدی. 12امّا به تمامه کسأنی کی اونه قبول بوکودیدی، اَ حقَ فده کی خدا زأکأن بیبید، یعنی هر کسی کی به اونه نام ایمأن بأوره. 13نه کسأنی کی از انسان به دنیا بَموییدی و نه از نفسه خوأهشیدی و نه از ایتأ مردِ خوأسته به دنیا بَموییدی، بلکی تولدی از خدایه.
14و کلمه، انسانه خاکی بوبوسته و اَمی میأن ساکن بوبوسته و اَمأن اونه جلاله بیده‌ییم، #به معنی: با دقّت نیگاه کودن جلالی کی شایسته‌یه او یگانه پسری ایسه کی از طرفه پئر بَمو، پُر از فیض و راستی. 15یحیی بر اون شهادت دَیی و با صدایه بلند گفتی کی: «اَن او کسی ایسه کی درباره‌یه اون بوگفتم: ‹اون کی بعد از من اَیه بر من برتری پیدا بوکوده، چونکی قبل از من وجود دأشتی›.» 16از اونه پُری اَمأن همه بهره‌مند بوبوستیم، فیض، فیضه سر. 17چونکی شریعت توسطه موسی بَمو، امّا فیض و راستی به واسطه‌یه عیسی مسیح بَمو. 18هیچکی هرگز خدایه نیده. امّا او یگانه، کی پئره ورجه ایسه و در خودشه ذاتم خدایه، اون، اونه بشنأسأنه.
یحیی شهادت
19اَنه یحیی شهادت او وختی کی یهودیأن، کاهنأن و لاویأنه از اورشلیم اونه پهلو اوسه کودیدی تا از اون وَورسید کی: «تو کی ایسی؟» 20یحیی اعتراف بوکوده، انکار نوکوده، بلکی اصرار دأشتی کی: «من مسیح نی‌یم.»
21وَورسه‌ییدی: «پس چی؟ تو الیاسی؟»
جواب بده: «نی‌یم.» وَورسه‌ییدی:
«تو او پیامبری؟»
جواب بده: «نه!»
22او وخت اونه بوگفتیدی: «پس کی ایسی؟ بوگو چی جوابی او کسأنی‌ره کی اَمَره اوسه کودیدی، ببریم؟ درباره‌یه خودت چی گی؟»
23یحیی طبقِ اونچی کی اِشَعْیایه نبی بیان بوکوده بو، بوگفته
«من او صدایه نداکوننده در بیابانم کی گه:
‹خداونده رایه همواره کونید!›» #اِشَعْیا ۴۰‏:۳
24تعدادی از اوشأنی کی روانه بوسته بید و از فَریسیأن بید، 25اونه وَورسه‌ییدی: «اگر تو نه مسیحی، نه الیاسی و نه او پیامبر، پس چره تعمید دیهی؟» 26یحیی در جواب بوگفته: «من آبه اَمره تعمید دهم، امّا شیمی میأن کسی ایسه کی شومأن اونه نشنأسیدی. 27اونی کی بعد از من اَیه، من لایقه وأکودن اونه کفشه بندم نی‌یم.»
28اَشأن همه در بیت‌عَنْیا واقع در او طرفه اُردنِ رودخانه رخ بده، جایی کی یحیی تعمید دَیی.
خدا برّه
29فردایه او روز، یحیی چون عیسایه بیده کی اونه طرف اَمون دره، بوگفته: «اَنه برّه‌یه خدا کی گناهه از دنیا اوسَنه! 30اَن، اونی ایسه کی من درباره‌یه اون بوگفتم؛ ‹بعد از من مردی اَیه کی بر من برتری دأشتی، چونکی قبل از من وجود دأشتی.› 31من خودمم اونه نشنأختیم، امّا هَنه وستی بَموم کی آبه اَمره تعمید بدَم تا اون، اسرائیله‌ره ظاهره به.» 32پس یحیی شهادت بده و بوگفته: «روحه بیدم کی کبوتره مأنستن از آسمان فرود بَمو و بر اون قرار بیگیفته. 33من خودمم اونه نشنأختیم، امّا اونی کی مره اوسه کوده تا آبه اَمره تعمید بدَم، مره بوگفته کی: ‹هر وخت بیده‌یی کی روح بر کسی فرود بَمو و بر اون قرار بیگیفته، بدأن اون، اونی ایسه کی روح‌القدسه اَمره تعمید دهه.› 34و من بیدم و شهادت دهم کی اَن خدا پسره!»
عیسی اوّلین شاگردأن
35فردایه او روز، ایبارِ دیگر یحیی خو دوتأ شاگردأنه اَمره ایسه بو. 36اون عیسایه کی راه شوئون دوبو، نیگاه بوکوده و بوگفته: «اَنه، خدا برّه!» 37وختی اونه دوتأ شاگرد، اَنه حرفه بیشنَوستیدی، از عیسی دونبالسر راه دکفتیدی. 38عیسی خو رویه وأگردأنه و بیده کی از اونه دونبالسر اَمون دریدی. اوشأنه بوگفته: «چی خوأییدی؟»
بوگفتیدی: «ای اوستاد، تی خانه کویه ایسه؟»
39جواب بده: «بأیید و بیدینید!» پس بوشوییدی و بیده‌ییدی کی کویه خانه دأره و او روز اونه اَمره سر بوکودید. او لحظه ساعته چهاره بعد از ظهر بو.
40ایتأ از او دو نفر کی یحیی حرفأنه بیشنَوسته بو و عیسی دونبالسر بوشو، آندریاس، شَمعونِ پِطرُسِ برأر بو. 41اون اوّل خو برأر شَمعونَ پیدا بوکوده و اونه بوگفته: «اَمأن مسیحه (کی اونه معنی ‹مسح بوبوسته‌یه›) پیدا بوکودیم.» 42و اونه عیسی ورجه ببرده. عیسی اونه نیگاه بوکوده و بوگفته: «تو شَمعونِ پِطرُس، یوحنا پسری. امّا ‹کیفا› دوخوأده بی» (کی اونه معنی صخره‌یه).
عیسی فیلیپُس و نَتَنائیلَ به خو شاگردی دعوت کونه
43روزِ بعد عیسی خوأستی کی به ولایته جلیل بشه. فیلیپُسه پیدا بوکوده و اونه بوگفته: «می دونبال بیأ!» 44فیلیپُس اهله بیت‌صِیْدا بو، آندریاس و پِطرُسِ همشهری. 45اون نَتَنائیلَ پیدا بوکوده و بوگفته: «اون کسی کی موسی در تورات درباره‌یه اون بوگفته و پیامبرأنم بینیویشتیدی، پیدا بوکودیم! اون عیسی، یوسفه پسر از شهر ناصره‌یه!»
46نَتَنائیل اونه بوگفته: «مگر به، کی از ناصره چیزه خوبی بیرون بأیه؟»
فیلیپُس جواب بده: «بیأ و بیدین.»
47وختی عیسی بیده کی نَتَنائیل اونه طرف اَمون دره، درباره‌یه اون بوگفته: «حقیقتاً کی اَنه او مردِ اسرائیلی کی در اون هیچ مکر و حیله‌یی پیدا نیبه!»
48نَتَنائیل اونه بوگفته: «مره از کویه شنأسی؟»
عیسی جواب بده: «قبل از اونکی فیلیپُس تره دوخوأنه، وختی کی درخته انجیره زیر ایسه بی، تره بیدم.»
49نَتَنائیل جواب بده: «اوستاد تو خدا پسری! تو اسرائیله پادشاهی!»
50عیسی در جواب بوگفته: «آیا بخاطره اَنکی بوگفتم تره درخته انجیره زیر بیدم، ایمأن بأوردی؟ از اَن به بعد چیزأنه بزرگتری دینی.» 51بعداً بوگفته: «آمین، آمین #اصطلاحه آمینِ، یهودیأن وختی کی کلامی‌یه ایشنَوستیدی به زبان اَوردیدی و اونه معنی اَنه کی «هَطو ببه» یا به «حقیقت هَطو ایسه.» بعداً مسیحیأن آمینَ در آخره دعا یا بعد از ایشنَوسته کلامه خدا به کار بردیدی ولی عیسی با به کار بردنه اون در اوّله بعضی از خو گفته‌یأن به درستی و صحته خو کلام تأکید کودی. شمره گم کی آسمان بازه به و خدا فرشته‌یأنه در حالی کی بر انسانه پسر بیزیر اَییدی و به آسمان شیدی، دینیدی.»