Siene Gotteskrauft haft ons aules jeschonken, waut wie toom seelich woaren un een frommet Läwen brucken, doaderch daut wie dän kjanen lieeden, dee ons soo väl goodet tookomen leet, daut hee ons to siene ieejne Harlichkjeit beroopen deed.
Un derch deeselwje Krauft haft hee ons aul de aundre rikje, wundavolle Säajnungen vesproaken, derch dee wie von daut vekomne Läwen kjennen looskomen, wuaraun wie derch de Liedenschoften en dise Welt jebungen sent, un aun Gott siene Natua Aundeel haben kunnen.
