کِ وَ صدا اِ بِلِندِ صدا کَنُ،مِگُفتِ : «ای خداوندِ قادر اُ قدّوس اُ حق، تَ وَ کی داوری نِمِنی نُ انتقامِ خونِ مَ رَ از ساکنونِ زمی نِمِکَشی؟» نُ وَ اَر یَکِ از ایشُ جامَه اِ سِفِ دادَ شَ نُ وَ اُشُ گفتَ شَ کِ اَندَکِ دِگَ آروم بَشَ تَ شمارَ اِ اَم قطارون اُ برادَرونِشُ کِ قرارَ مثلِ ایشُ کشته بْشَ، کامِلِ بْشییَ.