اُ دَم فرشتَ اِ دِگَ یعنی سوّمی از پِ اُ دو اُمَ، نُ وَ صدا اِ بِلِ گُفتک: «اگَ کَسِ اُ جونور وحشی و اُ تمثال او رَ پرستش کُنَ نُ نشون اُ رَ وَر پِنَک یا وَر دس خا بپذیرَ، اُ اَ از شراب غضب خدا منوشِ، شرابِ کِ پُرمایه نُ خالص در جام غضب او رِختَه ش دَ. اُ کَسِ کِ در اُضور فرشتگونِ مقدّس و در اُضور بره خِ گوگردِ مشتعل عذاب خواهد شَ. نُ دود عذاب ایشُ تَ ابد نُ تَ ابد وَ بالا مِرَ. نفَ اُشنَ که اُ جونور وحشی اُ تمثال او رَ م پرستَ نُ اَر کَ نشانِ نوم او رَ م پذیرَ، نَ روز آروممِگیرَ نَ شب .»