نَفَ وَ نزد فرشتَ ب رفتُ، وَ اُ گفتُ کِ طومار کوچک رَ وَ مِ بدیَ. اُ مَرَ بگَ : «بگیرَگ نُ ب خا کِ درونِت رَ تلخ مِنِ، وَلِ در دَن تو اَمطو عسلْ شیرین خواهد بو.» نَفَ اُ طومار کوچک رَ از دسِ فرشتَ گرفتا، خاردا کِ دَر دَنِ مِ مثلِ عسلْ شیرین بو،وَلِ وقتِ کِ خاردا دَرونِ مِ تلخ شَ.
