اُشُ اَ بعد از جَمِ شتَنُ مشورت کَردَ خِ شِخُ، وَ سربازُ خِلِ پول ب دادِ نُ ب گُفتِ: «وَ مردم بُگِ کِه ”شاگردُنِ عیسی شَبونَ ب یومَدِ نُ دَم کِ ما خُ بودِ، جنازِ نَ ب دوزیدِه.“ وَ اَگَ ای خ وَر وَ گُشِ والی ب رَسَ، ما خودْما اُ نَ راضی م نِ نُ ن مِلِّ وَر ش°ما مشکلِ پِش بیَ یَ.» نَفَ اُشُ اَ پولَ بَستُندِ نُ اَمتو کِ وَ شُ گفتَه ش°دَبو، ب کَردِ. وَ ای حکایَت تَ امرُز بِنِ یهودیگُ پَخشِش تَ.