اُدَم روح خدا وَ فیلیپُس ب°گَ: «نزدیک برُ نُ خودخا وَ اُ ارابه ب رَسُ.»
نَفا فیلیپُس وَ سوُنِ ارابه ب داوی نُ بیَشنی کِ خواجه حبشی ن ویشتَ إِ اِشَعیای پِغَمبَر رَ مْ خُنَ. نَفا وَ اُ ب°گَ: «اُچیزِ کِ مْ خُنی، مْ فَمی؟»
اُ خواجه ب°گَ: «ش°تُ مِتنُ فَمُ، اَگَ یَکِّ مْ نَ رَنُمایی نَکنَ؟» نَفا از فیلیپُس خواهش کَ سْ وار شِیَ نُ بَغَلیُ بَرشینَ.