”پِشِ ای قوم برُ نُ بْ گُ،
وَ گُش خا مْ یَشنِ، وَلِ اصلا ن مِ فَمِ؛
وَ چَش خا مِ بینِ، وَلِ اصلا درک ن مِ نِ.
وَخاطِرِ کِ دلِ ای قوم سخت شْ تَ؛
گُش إِ شُ سِنگینِ إِشتَ،
چَش إِ خا بستَ،
نَوَدا خِ چَش إِ خا بینِ،
نُ خِ گُش إِ خا بْ یَشنِ،
نُ دَر دلِ خا فَمِ
نُ وَرگَردِ نُ مِ اُشنَ شَفا بْ دا.“